We hebben 200 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

4253471
Vandaag
Gisteren
Deze week
Tot en met vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 13-11-2012
1491
2861
12499
4228580
34116
59633
4253471
Uw IP 54.234.0.2
Server Time: 2018-01-20 13:36:11

Zogezegd

Onze uni-voertaal Engels? Daar komt gelukkig steeds meer verzet tegen.Ten eerste heeft dat Engels een hoog steenkool-gehalte. En ten tweede moeten we wetenschappelijke fenomenen in onze eigen taal kunnen benoemen en beschrijven. Intussen rukken Engelse termen ook steeds verder op in onze dagelijkse taal. Maakt indruk, denken de luie quasi –intellectuelen die af en toe iets uit een Amerikaans boek meepikken. Of van anderen imiteren om daarmee hun ‘wereldoriëntatie’ te bewijzen. Neem nou zo’n woord als ‘bias’. Er gaat geen dag voorbij of het komt wel ergens langs. Het woord ‘vooroordeel’ klinkt kennelijk niet serieus genoeg. Met ‘podcast’ (gedigitaliseerd radioprogramma) vormt het de huidige top van de ‘Fremdkörper’ in ons taalgebruik. En over een top gesproken: ken je het meest gegeven en bovendien gelijkluidende antwoord al op een vraag in de beeld-media? Dat is landsbreed: ‘Nou ja, kijk…’


Daarmee vergeleken is de wijnwereld nog een gunstige uitzondering. Daar gebeuren wel wonderlijke dingen in de communicatie, maar de Engelse ziekte heeft daar nog niet epidemisch om zich heen gegrepen. De websites in de wijnhandel zijn in taalgebruik doorgaans een redelijke afspiegeling van de ‘geletterdheid’ in de handel. Zelfs de grote jongens die er PR-bureaus aan hebben gezet om toch vooral maar een gedegen en betrouwbare indruk bij de wijnconsument of andere afnemers te maken, vergalopperen zich geregeld. Zo hebben ze geen idee wanneer iets wel of niet ‘aan elkaar’ moet worden geschreven. Van koppeltekens hebben ze blijkbaar nog nooit gehoord. En ze hebben ook voortdurend ruzie met punt komma’s en dubbele punten, die herhaaldelijk worden verwisseld.

 

Maar ook de teksten rammelen er lustig op los. Zo is het aanwijzend voornaamwoord ‘dat’ zomaar uit beeld verdwenen. Dus lezen we: Het wijnbedrijf, d i e al herhaaldelijk in het nieuws was. En dan die vreselijke ‘naast’-ziekte die de hele natie heeft aangetast en dus ook de wijntaal. Voorbeelden van kromtaal:

  • N a a s t het aanbod van gedestilleerd is Boomsma ook al 25 jaar toonaangevend op het gebied van import en verkoop van wijn”.”

 

  • N a a s t de Italiaanse wijnen zijn wij een aantal jaren geleden ook begonnen met het importeren van wijnen uit een aantal andere Europese landen, uit Oosterijk, Spanje en Frankrijk”( Cartosio Schiedam)

 

Met een bezuiniging op de omslachtigheid van formuleren, hadden ze daar beter kunnen zeggen: Wij importeren niet alleen Italiaanse wijnen, maar ook uit Oostenrijk, Spanje en Frankrijk. Bovendien: of het bedrijf daar nou een aantal jaren geleden mee is begonnen of niet, is voor de wijnconsument volstrekt irrelevant.

Andere waargenomen taalrariteiten:

  • In een vacature-melding van wijnhandel Jean Arnaud: “Aan de hand van jaarplannen richt jij je op het u i t d i e p e n van cliënten”.

Gevaarlijk voor de drukker, want voor je het in de gaten hebt heeft-ie er ‘u i t b e n e n’ van gemaakt.

  • Uit een krantencolumn: “Sommige wijndrinkers denken dat wijn een s t u k j e      g e z e l l i g h e i d s g e b e u r e n van je eigen beleving uit is”


Trek je de komende weken maar eens niks aan van ‘key influencers’ die ‘celebrity endorsement’ hebben opgeleverd, hetgeen als ‘best practical case’ kan worden beschouwd.