We hebben 40 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

4135219
Vandaag
Gisteren
Deze week
Tot en met vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 13-11-2012
1265
1696
10194
4107522
37405
58608
4135219
Uw IP 54.80.60.91
Server Time: 2017-11-17 20:33:49

COLUMN: Wijn-invliegers

Die stroom wijn-invliegers blijft maar aanhouden. Op gezette tijden melden hun importeurs dat ze eraan komen om weer eens een slinger aan de verkoop te geven. En dan gaan er van die reclame-invitaties uit naar handlangerig wijnvolk. Waarvan de ‘wijnschrijvers’ of Zie-mij-eens-bloggers zich steeds weer lenen voor uitgebreide promotieteksten in hun ‘media’. Waag het maar niet om bij promovoer, oftewel en zogeheten educatieve wijnlunch, ooit iets negatiefs te publiceren over de luxueuze happen van de betere chefs, in combinatie met plug-wijnen. Tenminste, als je op de ‘perslijst’ van zo’n importeur wilt worden gehandhaafd. Wie zo’n séance ooit welverdiend heeft gekraakt, wordt door deze ‘promologen’ uitgestoten. In wezen is dat een compliment voor de ‘ongewensten’. Want er lopen in polderland helaas te weinig wijnmedia-lieden rond die zich niet als PR-lakei wensen te laten gebruiken.

 

Meelopers

Er zijn meer meelopers dan critici die zich door niemand anders dan zichzelf laten sturen. En daarmee wekt de wijnschrijverij deels de indruk dat zogenaamde objectieve berichtgeving meer trekken van voegzaamheid om niet zeggen profijtelijke horigheid vertoont, dan van ‘Eigenständigkeit’. Een Franse collega, die ook geregeld afstand neemt van dit soort culinaire kliekerigheid, drukte het dezer dagen plastisch uit: Weekdieren komen daar niet alleen OP tafel.


De laatste weken was het weer raak met dat gedoe. Drie importeurs is het ‘gelukt’ enkele tafels vol ‘hulptroepen’ in dure meeliftende lokaties te organiseren voor hun verkoopacties, die niet zelden het valse etiket ‘masterclass’ krijgen opgekleefd. Onder het motto: laat geregeld van je horen, anders ben je niet in tel, verwelkomden ze met hun breedste glimlach de dames en heren die zich voor de zoveelste maal willig lieten optrommelen voor de gratis (besproeide) lunch. De ijverigsten hebben hun ’bevindingen’ aan internet toevertrouwd, waar deze laudatio’s –naar het schijnt- het eeuwige digitale leven genieten. Ik lees daar van die ontzuurde zinnen met sleetse adjectieven als: subliem, ideaal en perfect. Hoogstens een enkeling waagt zich aan een zin als: ’We hadden ons bij deze rode krachtpatser een steviger gerecht kunnen voorstellen’. Drastischer konden ze het niet maken.


Goedkoper

Zie je nou wel, roepen dan die gelijkhebberige organisatoren: Kennelijk valt er weinig of niets aan te merken op de combinaties van wijn en gerecht bij onze ‘high level’- lunches.

Op die manier niet, nee. Maar of dat het proefkompas moet zijn waarop wijnconsument en horeca moeten koersen?

Wie kuist in de kritiek houdt jaknikkers over. Ook al proberen die hun volgzaamheid of zelfcensuur vaak klunzig in hun teksten weg te moffelen. Bovendien: ze geven ‘ook maar een mening’. En die is voor die importeurs en hun leveranciers in ieder geval goedkoper dan een ‘advertorial’.