Dat er ‘eetwijnen’ bestaan, weten we uit het culinaire jargon. Wie het woord letterlijk neemt, verwacht dan zoiets als Bordeauxse pap. Maar dan zonder die bestrijdingsmiddelen. In feite gaat het om een wijn die beter bij een ‘dis’ past dan bij visite op de bank. Daarom geven wij de voorkeur aan de term ‘diswijnen’. Maar nu is er rond Rotterdam een nieuwe sprong in de wijnspraak gemaakt. Het graag gelezen weekblad De Heraut voor Bergschenhoek, Bleiswijk, Berkel en Rodenwijs en nog een paar andere bevolkte reservaten, liet ons in een kop weten dat je dezer dagen in Lansingerland kon : ”Smullen van rode en witte wijn”. Smullen BIJ wijn, dat wil er bij ons nog wel in. Maar VAN wijn? Het Rebels Polderlands Woordenboek Van Dale houdt het bij smullen in eerste instantie op: ‘met welbehagen eten’. Dus dan komen we toch weer bij die eetwijn uit. En dan is de (wijn)wereld weer rond.
Tijd voor bubbelsmullen…