Geplukt van het nationale prikbord voor wijnogogen:

“Re: hebben jullie een betere methode?
Gepost door: dimitry ()
Datum: 05 februari 2012 16:57

Beste Jac,

Weet niet exact waarom, maar (vintage)port is het enige WAT IK STAAND bewaar.
(de meningen of het wel of niet goed is zijn hierover verdeeld...en achterhaald, ik weet het niet)”

 

Van port kun je dus wel degelijk platvoeten krijgen…
 

Creatief verkopen doe je met ‘organieke’ methoden. En die zijn linke Derrick van ‘De Wijnportal’ wel toevertrouwd. Voor zijn verkooppakket ‘Organic Grapes’ kwam hij op het gewaagde idee daar een naakt paartje bij af te beelden. De ‘organen’ bedekt met een vijgenblad. Als daarmee de link wordt gemaakt naar de smaak van de wijn, geef mijn portie dan maar aan Nicolaas. Aan GENITALE invallen hebben ze daar dus geen gebrek. Alleen lullig dat alles daar van die ‘kut’-namen moet krijgen. Intens Genieten, ook zo’n zeikerig gedoe waar in de visie van Derrick uitgekleed volk bij hoort. Of zou dat duiden op de tarieven?

Klik hier voor het beweeglijke platenstel.

 

Al die tattoos die bier lurken uit de hals van het flesje, daar moet een beschaafde wijndrinker niet aan denken. Die wil bij elke wijn zelfs een ‘passend’ glas. Daar is er pas weer één voor uitgevonden, die champagne laat smaken als nooit eerder beleefd. Maar nou ziet het er ook naar uit dat er een wijnglas is uitgevonden dat de wijn meteen lucht geeft als je de fles ondersteboven houdt. Collega Niels van Laatum ‘detecteerde’ de vondst op een website van een bevriende natie. Hij denkt dat er sprake is van fotoshoppen. Wij geloven in een trouvaille ten gunste van de omzet.

Hoe maak je van verjaard nieuws actualiteit? Door net te doen of het vers is. Dat gebeurt niet bij serieuze wijnwebsites, maar wel bij wijnblogs die zich zo graag serieus voordoen. We hebben er al enkele keren vergelijkende beelden van laten zien. Maar nu is het opnieuw raak bij het Beukers Collectief. Deze wijno’s hebben wij al enkele malen vriendelijk attent gemaakt op de gevaren van luiheid. Die bestaat eruit verdorde berichten uit zogenaamde nieuwsbrieven klakkeloos over te nemen. Met vermelding van de bron, dat wel deze keer. Maar ongeverifieerd voor wat betreft de datum waarop het nieuws op z’n vroegst bekend werd. De dames excuseren zich dan gemakshalve met het antwoord dat het opgediste oudbakken spul voor hun bezoekers kennelijk nog interessant genoeg is. Die worden er daarmee en passant van beschuldigd achter te lopen.

Dacht eerst dat het een wijngeintje was. Maar het is echt zo bedoeld! “Ben je net als ONS zo dol op koopjes?” Nee, copywriters van Wine Life, ONS heeft daar een hekel aan. Net als HUN trouwens, om nog maar te zwijgen van ZULLIE. En verder dachten wij dat ONS die ’lekkere’ tips kostenloos verstrekte. Maar nou lezen we opeens dat die niet gratis zijn. Tegen WEINIG mag je daar al van genieten. Wij doen dat trouwens liever van de wijn zèlf. 
Hopen op taal-beterschap? Kun je bij het wijnblad Wine Life wachten tot je een ONS weegt. Geen beginnen aan. Lees wat ONS werd aangesmeerd:

“Beste John,
Ben je net als ons zo dol op koopjes? Topwijnen voor nog geen vijf knaken of die fles van net boven de zeven euro die smaakt als een fles van drie tientjes. Wij zoeken er de halve aardbol voor af. En tippen je graag! Ons nieuwe Budget nummer ligt volgende week donderdag in de schappen (voor €3,95 i.p.v. €5,95!). Nu alvast een lekkere tip, voor weinig!

Al vroeg kwamen wij er als kleuter achter dat het getal één nooit meervoud kan zijn. Maar daar wordt blijkbaar verschillend over gedacht. Op het blog Wijnkronieken, dat ons af en toe tot de herbenaming Wijnkomieken aanleiding geeft, wordt wel eens verslag gedaan van een copieuze maaltijd, die zich dan afspeelt in een van de polderlandse toprestaurants. Die ene keer was dat een eettempel waaraan Michelin één ster had toegekend. Een *ster-restaurant dus. Of het nou aan de wijn gelegen heeft of niet, de blog-ster maakte daar een opmerkelijk meervoud van:
 

“Beweerde ik zondag nog dat ik maar heel weinig in restaurants eet met een fatsoenlijke wijnkaart, drie maal raden waar ik gisteren dineerde…. Bij een éénsterren-restaurant, Auguste in Maarssen”.

Over ‘geloofwaardige’ media gesproken, die zèlf hun nieuws brouwen: de ‘hunters ’van de website ‘Hondenportal’ hebben het door ons eerder gewraakte verwelkte bericht over die bloedhond die wijnfouten ruikt opnieuw opgepoetst. Alsof het pas sinds gisteren over de wereld is gegaan. Maar alerte lezers zijn nu eenmaal niet van gisteren. Die hebben ook wel doorgehad dat de afzender van het verdorde bericht, Wijn.Blog.nl, de boel bedonderde. Nu beduvelt Hondenportal zijn bezoekers weer in commissie. En zo gaan we maar door. Neem kennis van de oppoetstechniek en een stijl waarvan de honden geen brood lusten:

Public Relations is een mooi vak. Ook in de wijn. Je kunt er alle kanten mee op, blijkt weer eens op de website van de Grands Jours de Bourgogne. Frankrijk maakte een vreselijk wijnjaar door. Driehonderdduizend wijnconsumenten minder en gemiddeld per huishouden een hele fles op de consumptie ingeboet. Allemaal de schuld van de crisis. Maar in de Bourgogne dronken ze normaal hun glas, deden een plas en hielden alles zoals het was. Neem kennis van de peptalk:

Moeten we dat allemaal nog serieus nemen? Dat doorgeslagen gedoe met al die Horecava- en Fast Food Service- bekers die commerciële bedrijven vooral ter meerdere eer en glorie van zichzelf uitloven? Bleef het maar bij het Lekkerste Broodje Catering 2012. Want er zijn veel meer sectoren die ‘lekkerste broodjes’ kunnen leveren. Zoals er ook wel zo’n 30 ‘beste wijnen’ in ons land worden uitgeschonken. Maar het wordt zo langzamerhand wel een prijzencabaret. Vooral om al die uitlovers die zich op het Moment Suprème gedragen als een soort wethouder van Juinen en daarbij in-gelukkig hun namen horen vermeld. Zo kreeg ene cateraar Van Kesteren de HANOS ISPC Wisseltroffee 2012 uit handen van Ruud Kok van HANOS ISPC Amsterdam en Garry de Boer, culinair adviseur van HANOS ISPC Nederland. Zo stond het er. Intussen wel weer 3 keer Hanos. En wie wil er nou niet weten dat cateraar Van Baast met zijn broodje Track & Trace de prijs van Koppert Cress heeft gewonnen? Om nog maar te zwijgen van Hakim Gammaze die met haar broodje Roti Lembu de prijs van Carl Siegert veroverde. En niet te vergeten Lien van Niele die met het broodje That's Cheese de prijs van Lebo Kaas in haar armen mocht sluiten. Bij de broodjes vis viel ene Eli Herregodts de lauwertak van het Nederlands Visbureau ten deel. En Bas Diks won met zijn 'De beuk erin' de sponsorprijs van het bedrijfschap Horeca en Catering. Opvallend was dat de meeste prijzen naar lieden van Van Hutten Catering gingen. Maar daar moet niets slechts achter worden gezocht. Daar zitten gewoon goeie broodjesdesigners. Die zullen binnenkort wel weer worden weggekocht door de concurrentie, die dan ook weer broodjes gaat bedenken. Het broodje Lekkerste Gatenkaas, het Topbroodje Daklozen, het Beste Broodje Sulfietloze Tartaar of het Lekkerste Oudbakken Broodje. En daar horen dan straks ook weer zoveel wisselbekers bij dat de Horecava met een week moet worden verlengd. Straks beginnen al die wijnboeren, brouwerijen, jeneverstokers en bonbonmakers ook op zulke ideeën te komen. Maar één ding staat daarbij steeds voorop. Voor een objectief verloop van de ceremonie zitten in al die jury’s traditiegetrouw overwegend heren van ondernemingen die deze beker-epidemie veroorzaken en zichzelf met al die reclame bevredigen. Lucullus, ook God van het Broodjesgenot, hebbe hun ziel….