Sommige wijnkelders deugen niet, al zijn ze nog zo indrukwekkend. Dat wordt ons nog eens omstandig uitgelegd in ‘De mooiste wijnkelders ter wereld’. Een boek waarin er nog veel meer hadden kunnen staan als alle verzoeken tot documentatie zouden zijn ingewilligd. Maar, meldt de Brusselse uitgever Paul Van den Heuvel , niet iedereen wil met zo’n kelder in de publiciteit. En als je als uitgangspunt voor zo’n boek neemt, dat alle besproken kelders publiek toegankelijk moeten zijn, kom je al helemaal niet ver. De inhoud werd dus gebaseerd op een compromis tussen wat haalbaar en wat wenselijk was. En daar hielden de samenstellers voldoende aan over om er bijna 250 pagina’s van stevig formaat mee te kunnen vullen. Het boek gidst je van oud naar nieuw in Europese wijnlanden, maar ook daarbuiten. Van strak en streng naar overdadig. Maar er moet altijd iets spectaculairs te beleven zijn. In de catacomben zelf, in de bouwstijl of in de manier van inrichten. Wat daar allemaal in te beleven valt, laten dik 300 kleurenfoto’s zien. Een echt kijkboek dus, met per kelder een beschrijving van wat er interessant aan is. Ging het alleen maar om opslag van (dure) vaten, stalen tankbatterijen of nouveau - riche – muren van Lafite - of Petrus – kistjes, dan haalden die kelders het boek in geen geval. De beschrijvingen zijn in het algemeen duidelijk en compact. Het taalgebruik loopt bij uitzondering uit de rails op pagina 55. Daar vernemen we dat op Massandra bij Jalta op de Krim na verloop van tijd niet de wijnen maar de flessen worden ‘herbotteld’. Lijkt me een aardige publiekstrekker als het weer zover is.

Het boek spreekt over een ‘droomparcours’ voor liefhebbers langs al die wijnculturele monumenten. En in beeld uitgedrukt oogt dat bepaald imposant. Over de ‘ideale’ wijnkelder zeggen de samenstellers van het boek o.m. dat hij niet warmer mag worden dan 15 graden, wil de smaak van de wijn niet worden aangetast. En de vochtigheidsgraad is pas correct als bijvoorbeeld van een ‘fles van 5 jaar’ de kurk niet meer dan 1 centimeter van wijn doortrokken is. Is dat met de helft van de kurk het geval dan is die kelder te droog. Daardoor zakt het peil in de fles. Over wijnkelders wordt hier en daar ook met aardige ‘weetjes’ gestrooid. Zo werden Britse en Amerikaanse parachutisten in de laatste wereldoorlog in foeders van 3000 liter verstopt in de wijnkelders van Thiessen Maastricht. Terwijl de Duitsers daar gewoon als klant rond liepen.

Kortom; een interessant, rijk geïllustreerd boek dat de bijna 50 euro zeker waard is.
Uitgegeven bij VdeH Book Brussel, ISBN 978 90 8881 013 8