Klik hier voor een presentatie van de Wijnalmanak.

Nog een hele klus, zei Cuno over de pas verschenen wijnalmanakken, onder de 5 en van 5 tot 10 euro. Maar dat wist-ie al voor hij eraan begon. Hij benadrukt er achteraf nog eens mee, dat je zo’n tijdrovend karwei nooit kunt verrichten zonder strakke discipline en een ijzersterke glazuurlaag op je  gebit. Bovendien hebben wij vroeger al eens tegen elkaar gezegd: het zwakke punt van al die koopgidsen is meestal dat het gaat om de proefervaringen van één enkele persoon. En diens smaak regeert dan de resultaten. Daarom is Van ’t Hoff meteen met een ervaren proefteam gaan werken. Selecteert sneller en scherper en levert een breder ‘gewogen’ wijnbeschrijving op. Die moet trouwens niet al te technisch zijn, anders wordt-ie niet gesnapt of overgeslagen. Maar dan nog geef ik het je te doen om in augustus voor het verschijnen van zo’n nieuwe almanak te kunnen zeggen: het zit erop. Hetgeen dan betekent dat je vanaf morgen voorlopig niet die 80 tot 100 wijnen hoeft te keuren die je wekenlang tot een afgebakende dagindeling hebben gedwongen.

Waarna die bevindingen ook nog eens in een eenvoudige, afwisselende woordkeus te boek moesten worden gesteld. Dat lukte Cuno door de korte wijntyperingen te kruiden met informatie over de wijnboeren of bijzonderheden over de wijnen zelf. Daardoor zijn ook de nieuwste versies van de wijnalmanakken ontsnapt aan een reeks saaie, eentonige notities, waarvan je allesbehalve dorst zou krijgen.
Er komt geen wijn in de almanak die niet deugt, is ook bij de nieuwe proefploeg het uitgangspunt geweest. Dus ook de zonder ster(ren) vermelde wijnen zijn hun geld waard, verzekert de auteur. Hoe meer ze bieden en hoe meer smaak en complexiteit ze hebben, des te meer sterren ze kunnen vergaren. Maximaal drie voor de uitschieters, die het proefteam zelf als hier en daar te goedkoop aanmerkt.

Cuno heeft een gezond gevoel voor humor. Dat bleek toen hij zichzelf bij de presentatie in het pak deed en daarbij de stropdas gedoogde. Daarom zal hij het me met een knipoog afnemen dat ik in zijn wijnspraak hier en daar wat formulerings-‘spam’ heb aangetroffen. Kennelijk aan de aandacht van de eindredacteur ontsnapt. In die wijntaal zelf heb ik overigens weinig innovatiefs aangetroffen, ook niet bij de verheerlijking van sappen die Cuno in zijn notities bejubelt. Het blijft bij termen als fris en fruitig, aromatisch, rijp, sappig en complex. Taal die de wijnconsument in ieder geval vertelt wat hij of zij van zo’n wijn mag verwachten.

Onde het chapiter humor signaleer ik, na willekeurig prikken in de tekst, de volgende wijnspraak:

• *Prachtig, diepgaand glas. Zoals de wijn.
• *Rekensom van Cuno: wie geen normale fles wijn koopt, maar 1 liter, krijgt 33 % meer wijn.
• *Als je de fles een halfuurtje in de koelkast laat liggen ‘dan wordt hij sappig en frivool’.
• *Ook de druiven zelf kunnen zich bij Cuno voortplanten: ze komen af en toe ‘tot ongekende vruchtbaarheid’.

Voor het overige overzichtelijke, laagdrempelige almanakken, met makkelijk verteerbare informatie.