Zijn er nog wel betrouwbare eet- en wijngidsen? Herhaaldelijk blijkt dat vriendjespolitiek of omkoperij bepalen wie er in die gidsen figureren en hoe. Zo klaagden Italiaanse wijnmakers uit Umbria tijdens mijn bezoek van vorige week aan de Italiaanse regio Umbria over de onbetrouwbaarheid van de Gambero Rosso. Wie daar niet commercieel in ‘participeert’ zou in die gids niet aan bod komen, hoe goed de wijnen van de betrokkenen ook zijn. Ook uit Frankrijk krijg ik herhaaldelijk informatie waaruit moet blijken dat de gidssamensteller eerder zakelijk dan integer opereert. En nu doet oud-inspecteur Paul van Craenenbroeck weer een boekje open over vriendjespolitiek, Frans chauvinisme en incompetente leiding. In zijn boek ‘De magie achter de Michelinster’ dat volgende week verschijnt, haalt Van Craenenbroeck flink uit naar de makers van de rode gids, die kort geleden nog een Belgisch restaurant onderscheidde dat nog niet eens geopend was. Ondanks al die trammelant bleef de man 22 jaar lang op z’n post zonder enige kritiek te uiten of voor de gebruiker de waarde van de gids te relativeren. Dat doet hij pas nu zijn baan niet meer in gevaar is en zijn pensioen veilig.

De 66-jarige Belg was van die 22 jaar dienst 18 jaar als hoofdinspecteur Benelux werkzaam en in die functie verantwoordelijk voor het feit dat Nederland in 2002 het eerste driesterrenrestaurant kreeg: Parkheuvel in Rotterdam. Hij wilde dat jaar ook De Librije een derde ster geven, ‘maar daar wilde Parijs niets van weten’. Twee jaar later kreeg het restaurant van Jonnie en Thérèse Boer de derde ster wel.

Volgens de oud-hoofdinspecteur zijn de eisen die in Nederland en België worden gesteld, veel hoger dan in Frankrijk. Van Craenenbroeck heeft bovendien geen goed woord over voor de leiding in Parijs. ‘Die is incompetent, conservatief en bureaucratisch. Michelin wordt geregeerd door Frans chauvinisme en vriendjespolitiek.’

De maker van de rode gids heeft te weinig inspecteurs om de restaurants goed te controleren, aldus Van Craenenbroeck. ‘Ze komen hooguit één keer per twee jaar eten en aan het ontdekken van nieuwe restaurants komen ze helemaal niet toe.’

'De gidsen van de Benelux, met meer dan drieduizend hotels en restaurants, worden gemaakt door slechts drie inspecteurs.' Die zijn volgens Van Cranenbroeck zo bekend dat de door Michelin beleden anonimiteit een fabeltje is.

Omdat de verkoop van de gidsen afneemt, is Van Craenenbroeck van mening dat inspecteurs onder druk staan van de marketingafdeling om sterren uit te delen. ‘Sterretje erbij, sterretje eraf, opwinding creëren.’