Franse wijnboeren maken onderling nogal eens ruzie. Nu is er weer heibel over de etiketaanduiding ‘vendanges tardives’. Die willen de Gaillac-wijnboeren invoeren omdat het predikaat ‘doux’, dat tot nog toe geldt voor de totale productie van zoete wijnen in deze regio, te weinig onderscheid maakt tussen ordinair en duur zoet. Van dat dure zoet maken de Gaillacois maar 500 tot 900 hectoliter. En als op die flessen nou maar ‘vendanges tardives’mag staan, zijn de boeren tevreden. Want dan weet de consument dat-ie met het duurste zoet te maken heeft. En dat kan wel 20 euro de fles kosten. Als er alleen maar 'doux‘ op het etiket te lezen valt, begrijpt die consument niet waarom de ene fles dan voor 7 euro wordt aangeboden en de andere voor 20. Dat tenminste is de redenering die de syndicaatsbaas Bernard Petiot erop na houdt. Maar het Elzasser verbond van wijnboeren slikt dat verhaal niet. De heren voelen zich bedreigd en willen die aanduiding exclusief voor de Alsace AOC en de Alsace Grand Cru houden. Dat ook de Jurancon de ‘tardives’ kent is nog tot daar aan toe, maar verder moet er niet mee gerommeld worden. De Elzasser boeren hebben, samen met tien parlementariërs uit de streek, aan de Franse minister van Landbouw gevraagd een streep door de plannen van de Gaillac te halen. Of die daar gevoelig voor is, moeten we afwachten. In ieder geval kan de Elzas niet volhouden dat de aanduiding ‘vendanges tardives’ streekgebonden zou zijn. Want in heel Duitsland en Oostenrijk kennen we die aanduiding ook, als ‘spätlese’.