Griekse wijnen

De journaliste Frederiek Lommen heeft zich als eerste in ons land gewaagd aan een boek over Griekse wijnen. En niet zómaar één. Het is eigenlijk een reisverhaal waarin de Griekse cultuur is verweven en waarin Griekenland ook als ´stamland´ in de wereld-wijnhistorie wordt belicht. Lommen heeft met “Druiven en Droesem” nauwkeurig, helder en journalistiek verteld hoe de wijncultuur er in elkaar steekt, waar nodig gedetailleerd en met oog voor het uitzonderlijke. Het Griekenland zoals het ons is voorgesteld, een verzameling ‘bon vivants’ die zichzelf door te weinig te produceren en op te grote voet te leven aan de rand van de financiële afgrond hebben gebracht, is niet de samenleving die de schrijfster ons voorhoudt.Dat is er één van niet arrogante of verre van luie burgers, die vaak twee banen moeten hebben om de eindjes aan elkaar te kunnen knopen. In die wereld heeft zich ook voornamelijk de hergeboorte van de wijncultuur voorgedaan, die Griekse wijnen nu het aanzien hebben gebracht dat zij verdienen. Lommen geeft ons daarover de bijzonderheden, waardoor de actuele Griekse wijnwereld inzichtelijker wordt en ons nader komt. Kortom: een even lezenswaardig als goed gedocumenteerd boek, dat een oplevend wijnland recht doet.(Uitgeverij Tipi/Totemboek Amstelveen)

Omfietsen

Met een ‘app’ op je telefoon en op je website weet je tegenwoordig sneller welke gids ‘de ganse wereld’ omvat dan de jaarlijkse supermarktwijnbijbel van Nicolaas Klei zelve. Niettemin is er meer dan voldoende afzet voor het geduldige papier, dat ook ‘het kwaad behelst’, zoals de auteur het uitdrukt. Wijnen meurend naar hellezwavel, naijver en tenenkaas en ook de kleinzielige middelmaat, het staat er allemaal te boek. Evenals een reeks ’te dure patserwijnen’, voorzien van fineer en klatergoud. Deze gids wijkt in zoverre van de andere af dat Nicolaas wijnen tussen de 1.99 en 199 euro bespreekt en daarbij ook die van de Hema, natuurvoedingswinkels, wereldwinkels en slijterijketens meeneemt. Schappen vol prut heeft Klei doorstaan om tot allerlei wijze beschrijvingen te komen, zoals: ’Drink slechts de ware omfietswijn’, waarvan overigens de helft al onder een schroefdop zit. Of: ‘Kijk, dat is nou knap en menslievend wijn maken’. Voor nog geen 7 euro. Dat wordt dus omfietsen.
Van Nicolaas is bekend dat hij uit een pakhuis vol vergelijkingen er altijd wel één tevoorschijn schrijft, die je zelfs bij de zuurste wijn nog kan laten glimlachen. Ook daarin onderscheidt de Supermarktgids 2012 zich van al die soms geforceerde nieuwlichterij die ik elders in gidsen ben tegengekomen. (Uitgeverij Podium, Amsterdam)

Johnson 2012

Hugh Johnson, niet kapot te krijgen. Zijn wijngids 2012 is weer van heel andere aard. Deze doorknede wijnauteur beschrijft met zijn medewerkers meer dan 6000 wijnen en producenten. En daarbij laat hij ons weten dat er, sinds de opkomst van nieuwe wijnlanden, niet meer van hetzelfde is bijgekomen, maar dat er juist sprake is van meer verschillen. De Chardonnay die we tien jaar geleden beu waren, omdat-ie bijna op iedere andere wijn van dat ras leek, is er nu in allerlei en dus ook verrassende versies. En dat geldt voor méér wijnen die eerder bijna gestandaardiseerd op de markt kwamen. Wijnen vergelijken naar smaak en stijl is een nieuwe manier van waarderen, vindt Johnson. Bijvoorbeeld: Riesling met Gros Manseng, rode Bourgogne met Malbec of Merlot met Carmenère. Dat brengt een andere dimensie in het doorgronden van wijn. En maak het je vooral niet te moeilijk als je wijn bij je eten kiest, raadt Johnson ons aan. Combineer wat je bevalt.

Verder geeft de gids per land compacte naslag-informatie. Al jaren een verplicht nummer in de wijnbiliotheek ( Het Spectrum, Utrecht)