Wie biowijn op z’n etiket mag zetten, krijgt met meer regels te maken dan alleen voor sulfietgehalten gaan gelden. Straks worden bepaalde oenologische additieven of producten - zoals sorbinezuur - voor Europese biowijnen verboden. Dat geldt tevens voor bepaalde oenologische praktijken, zoals gedeeltelijke de-alcoholisering, de fysische verwijdering van sulfiet en de stabilisatie van wijnsteenzuur via onder andere elektrodialyse. Onze Belgische collega Frank Van der Auwera is het intussen wel opgevallen dat andere technieken ongemoeid worden gelaten. Zo is er niets geregeld over warmtebehandeling van wijn tot 70 graden en evenmin voor omgekeerde osmose. Rond die praktijken bleek er minder eensgezindheid voor een onmiddellijk verbod en werd afgesproken dat de discussie in 2015 wordt heropend. De grote vraag blijft ook nu aan welke eisen de certificerende instanties moeten voldoen en wie hen controleert. Hun optreden doet denken aan dat van de ‘rating’-bureaus voor het bankwezen. Velen ergeren zich aan hun werkwijze, de procedures en de hoge kosten, maar niemand is blijkbaar in staat de situatie te veranderen.