Wijnkoper Bob Assie en columnist John Bindels in de Eemnesser proefschuur.

Kranten uit die regio hebben hem inmiddels al geportretteerd. Bob Assie (62), oud-reclameman. Hij heeft de streek met z’n eigengereide voorliefde voor plezierwijnen een nieuwe impuls gegeven. Bij de wijnboeren- ik heb ernaar geinformeerd- is Bob niet meer stuk te krijgen. Een vergelijking met wereldwijngoeroe Robbert Parker is hier niet op z’n plaats. Maar dat Ardeche-boeren steeds vaker hun oren laten hangen naar Bobs voorkeuren, daar lijkt het steeds vaker op.

Kwaliteit

Is Assie een uitgesproken wijnkenner? Zelf vindt ’ie van niet. Tijdens een vakantietrip in de Ardeche is zijn interesse ontloken. ‘s Zomers is dat bijna een Nederlandse vakantiekolonie, waar het pijpje bier populairder is dan de landwijn. Misschien wel van de weeromstuit raakten Bob en z’n vrouw daar aan de wijn. En al snel kregen ze in de gaten dat daar kwaliteits-‘potentieel’ zat, waarvan niemand bij ons eigenlijk een idee had. ‘En omdat ik na m’n vertrek uit het vak niet kon stilzitten, ben ik met wijnimport begonnen’.

Toptenten

Bob Assie heeft minstens z’n halve leven in het verkoopgerichte publiciteitswerk gezeten. Hij weet dus hoe de hazen lopen. Websites en brochures, hij draait voor dorstwekkende teksten z’ n had niet meer om. Intussen komen z’n wijnen al in tien culinaire ‘toptenten’ geregeld op tafel. Sommige chefs zouden het liefst een hele voorraad opkopen. En dan uitsluitend Ardeche-wijnen. ‘Vin de pays des coteaux de l’ Ardeche’ staat er op het etiket. En andere ‘doet’ Bob niet. Of hij zou ooit de naam van z’ n wijnkoperij moeten willen veranderen.

Sap en fruit

Bob Assie heeft als importeur een uitgangspunt dat veel consumenten aanspreekt. Laat je nooit iets aanpraten dat je niet smaakt. Wijn moet voor hem aan simpele criteria voldoen. Hij moet, om het eens buiten de vaktaal te houden, vooral sap, fruit en dikte hebben. Niet van dat zure,waterige spul. Wijn, vindt’ie, moet ook direct drinkbaar zijn. Je koopt hem meestal niet om zo’n fles in een freakerige kelder jarenlang te laten onderstoffen. Bovendien houdt Assie niet van graaiprijzen. Zijn goedkoopste wijn staat op de lijst voor 4,50 euro. De duurste voor 14,50. Hij zit dus dicht op de markt waarin de meeste omzet wordt gemaakt.

Veel wijn

Laat het maar aan Bob over om die wijnen aan de man of vrouw te brengen. Op een kille maartdag laat hij ze me proeven in zijn wijnschuur aan een agrarisch bebouwde dijk in Eemnes. Zakenpartner Bert Visser zoekt de belangrijkste flessen bij elkaar. Al na een kwartier ben ik de gesel van het druiperige buitenklimaat vergeten. Ardeche-wijnen verwarmen niet alleen het brein, maar kennelijk ook het bloed. Assie geeft hoogstens informatie over de wijnboeren. Hij onthoudt zich van ongevraagd kwaliteitscommentaar. De proever proeft, noteert en vat zijn bevindingen als volgt samen: Rake inkoop.

Veel wijn voor het geld.

Bob laat weten dat hij een opvallende overeenkomst vaststelt tussen wat Roy Pelgrim en ik van de wijnen vinden. Pelgrim is (nu nog) de beste sommelier van ons land en beoordeelde Assies wijnen eerder. Ik probeer er niet van te blozen.

Voorkeurslijstje

Wie wil weten hoe die Ardeche-wijnen vallen hoeft niet perse naar de tempels van het opperst culinair genot. De wijnkoperij levert ook direct aan de consument. En die zou ik het volgende lijstje willen voorhouden:

• Rose 2006 La Cevenole ‘monnaie d’or ‘. Wijn van de chatusdruif, typisch voor deze streek en daar bekend als ‘grand cru’-ras. Kost 9,95 euro.
• Nog breder, dikker en fruitiger is de 2005 Lablachere, ook van de chatus. Kost 14,50 euro
• Chazalis 2006 gris de genache, van Gerard Champetier. Uiterst kruidig, fris, stuivend rood fruit en lange afdronk. Soepel door paar gram restzoet. Kost 9,95 euro,
• Viognier Lablachere Trias Cevenole 2006. Mollig,
• mondvullend, tropisch fruit met sterk accent van ananas. Sappig en verleidelijk. Voor 6.95 euro dijk van een wijn.
• Serre de Berty 2005. Sirih,merlot en wat grenache. Feestelijke wijn, rood fruit, kruiden en leer. Zacht in de mond door al rijpe tannines.

Graag wil ik Bob voordragen als kandidaat voor de titel ‘wijnkoper van het jaar’. Vooral vanwege zijn op de consument gericht invoelingsvermogen.