Hij is er in vijf varianten: Barros Douro DOC. André Koopman van Groupe LFE Maartensdijk stuurde me er enkele proefflessen van toe en daarvan kwam vooral de Barros Reserva 2008 op niveau in het glas. Sap van touriga nacional, touriga franca en tinta roriz. Een jaar gerijpt op barrique. Rijp zwart fruit, kruidig en rokerig. Dichte materie, soepel en lange afdronk. Afkomstig van de 125 hectare grote wijngaard van Quinta S. Louis. Baros is een familiebedrijf dat deze serie samen met de Maartensdijkers op de Nederlandse markt brengt. Dat is te zeggen: in de betere wijnwinkels, waar de prijzen tussen de 4.75 en de 12 euro (voor de Reserva 2008) liggen.

Jaarlijks trekt een delegatie wijnproducenten onder het motto “Riesling & Co World Tour” de wereld rond. Dit jaar wordt de “Riesling & Co World Tour” georganiseerd in negen metropolen over de hele wereld. Amsterdam was vóór Brussel de één-na-laatste en werd bezocht door meer dan vijfhonderd wijnprofessionals.

Nee, ze hebben er niet alleen maar saperavi. Georgië kent wel 521 inheemse rassen. Maar wie onthoudt ze? Lijkt eerder iets voor een geheugentraining. En is het voor een wijndrinker wel nodig te weten of Georgische wijnen nou gemaakt zijn van tsitska, chinebuli of rkatsiteli? Kernvragen zijn: smaken ze en zijn ze betaalbaar? De antwoorden: ze zijn niet allemaal even lekker. En ze kosten gemiddeld tussen de 3,5 en de 12 euro, afhankelijk van wie ze levert. Op één uitzondering na. Die geldt de VSOP Brandy van Sarajisvili. Zo’n fles kon je vorig jaar nog uit de Georgische kelder meenemen voor 18 euro. Een importeur zag er brood in en biedt deze brandy nu voor bijna een vijfvoud van dit bedrag in ons land aan. Hij moet 85 euro kosten, ‘want Hennesy VSOP kost wel 125 euro’. Toegegeven: het is een perfecte brandy, want cognac mag je niet zeggen. Met een verfijnde, zachte karamelsmaak en een fluwelig mondcontact. Maar of Georgië zich met z’n prijs in ons land op de kaart zet, betwijfel ik.

Op 3, 4 en 5 maart 2011 hield Verbunt Wijnkopers BV uit Tilburg z'n voorjaarsproeverij in Landgoed de Salentein in Nijkerk. Er waren die dagen 253 wijnen te proeven voor klanten, pers en genodigden. Verbunt vernieuwde het gehele Bourgogne-assortiment met onder andere wijnen van Domaine Mosnier en Domaine Ren

Tsjechi

Hongaarse wijnen uit de eredivisie. Die stonden zondagmiddag 21 november op de proeftafel bij landgoed Bergvliet in het Brabantse Oosterhout. De meeste had ik al eerder geproefd. Ofwel in Hongarije, of bij de wijnkopers die ze in ons land introduceerden. Elwin Arens en zijn Hongaarse echtgenote, samen de kracht achter Wijn uit Hongarije, kiezen uit die gerenommeerde wijnen steeds het beste voor hun ( toekomstige) klanten. En daarvan konden er in een zonovergoten atmosfeer tientallen kennis maken met prijswinnaars, eerder genomineerde wijnen en eigen vondsten. Het waren er 25 met als toppers: de witte St.Andrea Örökke 2008, vooral om de balans, dichtheid en fraaie zuren, en de soepele rode Merengö Egri Bikavér Superiore 2008 van hetzelfde huis. Superiore is in Hongarije overigens nog geen wettelijk beschermde kwaliteitsaanduiding. De term wordt doorgaans gebruikt bij wijnhuizen die zich daarmee ten opzichte van de concurrentie willen onderscheiden, zonder dat de consument er aan aantoonbare meerwaarde van ervaart. De ‘clan’-gevechten voor een wettelijke definitie van deze term zijn in Hongarije in volle gang. De Bikavér werd als beste van de Nederlandse concourswijnen in de categorie wijnspeciaalzaken en slijterijen tussen de 20 en 30 euro met goud bekroond in Amsterdam.

Het gaat niet goed met de wijneconomie in Frankrijk. De prijzen voor ‘gewone’ appellations blijven sterk achter bij de mondiale ontwikkelingen. Zo levert een fles Bordeaux of Bordeaux Supérieur van een recent oogstjaar aanzienlijk minder op dan diezelfde wijn uit 2003, toen de prijscurve z’n neerwaartse beweging begon. O m het eens extreem uit te drukken: van een eenvoudige appellation moet je als wijn boer al een ‘tonneau’ van 900 liter verkopen, wil je dezelfde prijs ontvangen als voor een enkele fles premier grand cru, zoals een Lafite of Mouton. Ook wijngebieden als de Beaujolais, de Languedoc en de Rhône lijden onder de negatieve prijsontwikkeling. Vooral de Beaujolais haalt al enige tijd alles uit de kast om de reputatie van de wijnen op te vijzelen in de hoop een verdere prijsval te kunnen stuiten. Menige Franse wijnboer, die tot voor kort met enkele telefoontjes van z’n voorraden afkwam, moet nu actief en internationaal acquireren om het hoofd boven water te kunnen houden. Vandaar dat er naarstig naar nieuwe exportmogelijkheden wordt gezocht. Dat gebeurt nog te vaak individueel, met te weinig overtuigende middelen. Maar het Franse promotiebureau Sopexa biedt deze ‘vignerons’ periodiek de kans om ook in ons land voet aan de grond te krijgen. Dat probeerden deze week 34 wijndomeinen en –châteaux in het Amsterdamse hotel Mövenpick. Of het resultaat heeft gehad? Voor niet alle polderlandse wijnimporteurs heeft kwaliteit voorrang op prijs. Dat blijkt ook periodiek uit de presentatie waarmee Nederlandse importeurs voor ‘het beste van Bordeaux’ opteren. Als de jury daar te streng zou zijn, zou er geen geloofwaardig boekje met de ‘honderd beste’ kunnen worden samengesteld.

Het gaat niet goed met de wijneconomie in Frankrijk. De prijzen voor ‘gewone’ appellations blijven sterk achter bij de mondiale ontwikkelingen. Zo levert een fles Bordeaux of Bordeaux Sup

Uit het wijngebied rond en benoorden Lissabon komen wijnen van ongekende kracht en distinctie. Dat kon ik opnieuw vaststellen tijdens de proeverij die een handvol Portugese wijnhuizen naar hotel Victoria aan het Amsterdamse Damrak had gebracht. Wijnbouw kent het land al sinds de Romeinen er kwamen. Later kwam die in handen van kloosterorden, die het vak van wijnmaken weer doorgaven aan het volk.

We hebben net een proeverij van ‘vulkanische’ wijnen uit Itali