Wijnjournalist John Bindels reisde met de pas afgetreden NGS-voorzitter Cees Vos, plus tien jonge sommeliers en aanverwante wijnschenkers naar Zuid Afrika om daar de befaamdste wijnregio’s te bezoeken. Hij kwam met de beste kwaliteitsindrukken terug. Maar ook onder de indruk van de landschappelijke schoonheid, die daar vrijwel iedere wijngaard tot een gedicht in natura maakt. In een drieluik geeft John zijn bevindingen over deze wijnreis, mogelijk gemaakt door Wines of South Africa (WOSA). Hier volgt deel 3, na de ongenummerde, extra ingelaste foto-serie.

Niet iedere Platter-kampioen scoort bij ons hoog

In Zuid Afrika is de wijngids 2011 van John Platter bijna heilig verklaard. Alles wat er maar te melden valt over actuele wijnkwaliteit, wijngaarden, wijnmakers en wijnkelders staat erin. Ook restaurants en onderkomens komen er aan bod. Naar gedetailleerde gegevens zoekt niemand tevergeefs.

Proefverschil

John verricht dat monnikenwerk niet alleen. Zo heeft hij voor de recente wijnbeoordeling assistentie gekregen van een 18 koppen tellend proefpanel. De gids mag dan de naam van één man dragen, dat wil in dit geval niet zeggen dat daarin de mening van een enkeling wordt verkondigd. Zuid Afrikanen kunnen met die gids goed uit de voeten. Nederlanders kijken er anders naar. Want de wijnen die Platter het maximum aantal van 5 sterren waard vindt, zijn geproefd vanuit de culinaire cultuur, gewenning en smaakontwikkeling in eigen land. En de waardering die daarmee verbonden is, komt niet altijd met die van ons overeen. Zo vermeldt Platter topwijnen die bij ons matig of zelfs laag zouden scoren. En bovendien verloopt die polderlandse wijnwaardering ook  niet altijd langs dezelfde lijn. Zo proeven niet gevorderde wijndrinkers anders dan ‘professionals’. En die geven af en toe (ook wegens beroepsdeformatie) voorkeuren ten beste die de eenvoudige wijnconsument afwijst. Binnen de groep van gevorderden zijn wijnjournalisten, vin(de)pressionisten, wijnschrijvers, sommeliers en wijnkopers het evenmin altijd eens. Genetische structuur en de mate van proefervaring en kwaliteitsherkenning zijn voor die verschillende oordelen voornamelijk verantwoordelijk. Wanneer ik dus een lijst maak van wijnen die mij op de recente Zuid Afrikaanse wijntoer het best zijn bevallen, geef ik daarmee een persoonlijke voorkeur aan. Na deze reis bleek trouwens bij het turven van ieders ‘top tien’ dat er een grootste gemene deler in zat, die dus ieders waardering voor bepaalde wijnen gelijkschakelt.

Lijst topwijnen

Ik stelde dat vast in contact met Job Seuren, sinds kort namens de jongste generatie bestuurslid bij het Nederlands Gilde van Sommeliers. Hij maakte een lijst van (15) preferente wijnen, met de bedoeling die binnenkort voor een gilde-proeverij aan te vragen.

De ‘top tien’’ ziet er als volgt uit:

• Graham Beck, mousserend
• De Toren Fusion V, Bordeaux-blend
• Boekhoutskloof Semillon,
• Paul Cluver Rieling Close Encounter
•  Paul Cluver Noble Late Harvest
• Kleine Zalze , barrel fermented
• Sadie Columnella
• Almkerk Chardonnay
• Cape pont Isliedh 2009 sauvignon/semillon

Daaraan voeg ik als eigen voorkeurswijnen nog toe:

• Coblers Hill 2006 Stellenbosch, rode blend
• Vilafonté 2006 Paarl/Simonsberg
• Creative Block 2088 Spier, Bordeaux-blend
• Bouchard Pinot Noir 2009 en chardonnay 2010
• Tritton 2007 Black Oister Catchers, rode blend
• Zoetendal Sauvignon blanc 2007

De meeste van deze wijnen zijn bij Nederlandse importeurs te krijgen.

Veel potentie

Hoe heb ik het land in een tijdsbestek van 2 weken ervaren?
Als een wijnparadijs van ongekende potentie. De ‘estates’ bieden steeds meer kwaliteit. Met als mogelijke rem een te snelle, grootschalige vertechnisering van het proces. De producenten zijn gastvrij, open, van goede wil en ook leergierig. Maar betonen zich daarbij wat zoekend, zoals Job Seuren het formuleerde. De beste wijnen komen uiteraard van de oudste wijngaarden. Maar die zijn helaas in de minderheid, omdat lage opbrengsten geen optie zijn voor industriële wijnbedrijven. Die jagen teveel op commercieel interessant rendement. Met als resultaat vaak platte wijnen,die niet boeien bij gebrek aan karakter. Bovendien zijn bepaalde wijnmakers nogal gecharmeerd van royaal houtgebruik, waarmee het authentieke karakter van de wijn eerder wordt aangetast dan ondersteund.

Maar op deze reis heb ik ook veel goeds geproefd, Wijnen met structuur, elegance, drinkgemak en perfecte balans. Steeds meer tref je die bij jonge wijnmakers met een internationale ervaring en minder traditioneel geschoold dan de oude garde, die het gelijk graag aan zijn kant wil houden. Ik ben ervan overtuigd dat die jongeren de richting gaan bepalen voor een florissante, kwalitatieve wijntoekomst in Zuid Afrika.