Die 150 wijnen kunnen er ook nog wel bij…

Je went eraan. Aan het leven uit een volgepropte koffer. Waar iedere dag een nieuwe lading mededeelzaam papier bij komt. Je gooit het nog niet weg. Want wie weet waartoe het nog kan dienen. Zo was het na weken in Zuid Afrika, Frankrijk en Itali

Drie dagen…

Luxemburg zindert in en couveuse-zomer, die een vloedgolf van toeristen in beweging heeft gebracht. Op de verstopte terrassen in stad en land heerst bloot met zonnebril. Over de Moezel, hier en daar trakterend op een riool-aroma, glijden salonschepen met rijk gevulde bars. Ook wij, het journaille dat geacht wordt het Concours Mondial de Bruxelles zijn glans en prestige te verlenen, vermeien ons aan boord met Luxemburgse wijnen. Maar pas nadat het Grote Karwei is geklaard. Drie dagen lang minimaal 50 wijnen per jury-sessie. In dik 50 proefcommissies, met strenge, soms dominante voorzitters, van wie er enkelen tevergeefs proberen juryleden naar hun hand te zetten. Na ruim 650 wijnen in Zuid Afrika, 150 in de Provence en 450 in Verona en Umbri