Enig rumoer in de Elzas. Enkele internationaal bekende wijnhuizen verzetten zich tegen de plannen van de nieuwe voorzitter van de Conseil Interprofessionnel des Vins d’Alsace, Rémy Gresser. Die wil dat voortaan de zoetheidsgraad op het etiket van een Elzasser wijn wordt vermeld. Hij wil die op een schaal van 1 tot 5 zien vastgelegd. Grote wijnhuizen zien er niks in. Want de zoetheidsgraad van wijnen verandert naarmate ze ouder worden. Maar daar heeft Rémy, zelf biodynamische wijnboer op 11 hectare in Andlau, geen boodschap aan. De meeste wijnen worden gemaakt voor directe consumptie. Dus kan er best op het etiket staan of je te maken hebt met een sec, demi-sec, doux, moëlleux of liquoreux , vindt hij.

Gresser wil het nieuwe systeem op korte termijn ingevoerd zien. Hij verbaast er zich over dat het etiket tot heden niet is benut als middel om beter met wijndrinkers te communiceren. Die zien wel een druivenras vermeld, maar niet in wat voor stijl die wijn is gemaakt. Want er is geen enkele aanwijziging over de zoetheidsgraad op het label te vinden.

Tot nog toe zijn uitgesproken droge wijnen in de Elzas geen gemeengoed. Veel producenten zijn er de laatste jaren toe overgegaan hun wijnen wat restzoet te geven, waardoor ze wat ronder van smaak werden. Kenners keuren dat af als een ‘commerciële’ knieval voor de consument.

Overigens wordt niet alleen in de Elzas het etiket onvoldoende voor communicatie met de klant gebruikt. Dat is ook in andere delen van Frankrijk en in andere wijnlanden om ons heen het geval. Soms staan er , bijvoorbeeld op rug-etiketten, uitsluitend zinnen die het eigen product ophemelen. Terwijl de consument vooral behoefte heeft aan indicaties over stijl, smaak, combinaties met voedsel en houdbaarheid.