Brabander Kees van Spaandonk zit al vijftig jaar in de wijn. Daarom heeft het Productschap Wijn hem de erepenning uitgereikt. In die halve eeuw heeft hij honderden cursisten wijn leren drinken. Over vier jaar bestaat het familiebedrijf 150 jaar. Kees is de vierde generatie. "Tot dan hou ik het vol, ik ben al 68 jaar", zegt de wijnkenner die deze maand weer 67 cursisten in Oudenbosch voorbij ziet komen. In een interview met BN De Stem zegt Kees: "Wijn geeft zoveel vriendschap en geluk. Mensen gaan na zo'n cursus allemaal blij de deur uit. Ik ben er mee opgegroeid en heb mezelf verder ontwikkeld in Frankrijk, bij wijnboeren. Vanaf mijn achtste werk ik in de zaak, mijn vader mocht na een hartinfarct niet meer tillen." Toen Van Spaandonk zeventien was en op een dag per trein uit Roosendaal thuiskwam, stonden de heren van Verbunt hem op te wachten. "Automatisch nam ik de zaak over. De eerste jaren zaten vader en ik samen in de zaak. We leverden bij kloosters en kerken. Ik maar sjouwen, toen zaten er nog twaalf flessen in een doos."

Het interview vervolgt:
Later, toen vader Van Spaandonk was overleden en Kees verkering kreeg met Yvonne, wees zijn toekomstige schoonvader Kees op de voordelen van een winkel: je hoeft niet meer te sjouwen en niet meer achter je geld aan, want in een winkel is het boter bij de vis. De voorraad wijn steeg snel naar 30.000 flessen. En dat aantal ligt nog steeds in de kelder. Daar worden cursussen gegeven, maar ook op locatie bij bedrijven. Veel succes heeft Van Spaandonk met de wijndiners in Tivoli, waar hij tijdens de gangen vertelt over de passende wijnen. "Ik voel dat ik een gave als verteller heb. Vroeger was ik dyslectisch en daarom heb ik altijd een voorkeur voor praten boven schrijven gehad. Niemand hoort of iets met een lange ij of met ee-ie geschreven wordt."

De gegroeide interesse in wijn heeft volgens de handelaar te maken met de toegenomen reislust. "De wereld is open gegaan. Vroeger kwam je niet verder dan België, Luxemburg of Frankrijk. Nu vliegen we overal heen en bijna overal worden wijnen gemaakt, die we daar ook willen proeven.

Het grote succes kwam toen Van Spaandonk zijn vrijwilligerswerk op een laag pitje zette. De middenstandsvereniging, het Sint Nicolaascomité, de tennisclub, de volleybalclub, overal zat hij bij. Tot een bankdirecteur bij het afsluiten van een lening Van Spaandonk voorhield dat het vrijwilligerswerk leuk en heel goed is, maar dat de eigen zaak er niet onder mocht lijden. "Achteraf heeft deze man gelijk gehad. Per jaar heb ik er 120 klanten bij gekregen door de cursussen en diners. Dat zijn er in tien jaar dus 1200, snap je." (Bron: BN De Stem)