Onze Belgische collega Herwig Vanhove heeft in Knack nu ook aandacht besteed aan de crisis in Bordeaux. Hij citeert de befaamde oenoloog Michel Rolland: ’Bordeaux moet eens ophouden de eigen smaak als ideaal voor te stellen en aan de wereld op te dringen. Alle andere dan de allergrootste wijnen moeten het hebben van kunstmatige gisten en marketing’. Daar kunnen de arroganten onder de Bordeauxse wijnmakers het mee doen. We geven volledigheidshalve de tekst van Herwig weer:

‘Alle berichten over 1000 euro per fles (de 2009-prijzen van de premiers) ten spijt gaat het in Bordeaux en in de wijnbouw in het algemeen zeer slecht.

Wijn verkoopt niet meer omdat de markt niet volgt en de prijzen zakken ver onder de gemiddelde kostprijs van 1,30 tot 1,50 euro per liter voor bordeauxwijn in bulk, onverpakt. Op de markt in Bordeaux wordt dit type wijn verhandeld per tonneau, een hoeveelheid van vier barriques of 900 liter.

Om de wijnboer uit zijn kosten te halen moet een tonneau dus verkocht worden voor minstens 1300 euro. Welnu, einde september is die prijs gedaald tot 630 euro, na veel palavers en moeite vanwege de verantwoordelijken van groothandel en wijnboeren opgestuwd tot 900 euro. Nog altijd ver onder de marge waarbij een wijnboer kan standhouden, laat staan winst maken.

Dat staat in schril contrast met wat men de dérapage des grandes bouteilles is gaan heten, de ontsporing van de gerenommeerde flessen. Al in het wonderjaar 2005, met prijsstijgingen die men voor onmogelijk hield, sprak men van een tsunami. De ‘gewone’ jaren 2006, 2007 en 2008 hebben geen redelijkheid gebracht en met 2009 is het hek volkomen van de dam. De primeurprijzen voor 2009 van de premiers stegen gemiddeld met 200 procent, vergeleken met 2008. Rekening houdend met de inflatie is de kleine bordeaux sinds 1950 gehalveerd in prijs en is de waarde van de premiers vermenigvuldigd met haast 50.

Volgens sommigen, onder wie de beroemde oenoloog Michel Rolland, zijn enkel de allergrootste wijnen van nature complex en door hun terroir getekend. Al de andere, de overgrote meerderheid, moeten het hebben van techniek (geselecteerde gisten en marketing). “Neem als voorbeeld Coca Cola,” vervolgt hij, “de smaak ervan wordt aangepast aan de markt. In Amerika houdt men van kaneel en Cola heeft er een kaneelsmaakje, in India heeft men Cola met een zekere kruidigheid en In Europa met wat frisse zurigheid. De wijnproductie moet zich ook aanpassen aan de markt en in Bordeaux moet men ophouden met een eigen vrij simpele smaak voor te stellen als het ideaal en aan de wereld op te dringen.”

Ook in Spanje slaat de crisis onverminderd toe: veel van de prestigieuze bodega’s staan te koop en wijn is er erg goedkoop’.