Boliviaanse wijnen. Een ‘primeur’ op de Wine Professional. Maar maken ze ook een kans op de Nederlandse markt? Het prijsniveau zal vooral de ‘Hollanders’ onder de Nederlandse burgerij aanspreken. Wat wij er in de proeverij van kregen voorgezet, beweegt zich in hoofdzaak tussen de 2,5 en 6 euro. Daarvoor krijg je relatief veel wijn. Zelfs een ‘grand reserva’ heb je al ver onder een tientje. Geen hoogvliegers, maar redelijke kwaliteit uit de regio’s Santa Anna, Concepcion en Cinti in het zuidelijke Tarija. De wijnen werden in ‘beleving’ nog wat opgekrikt door de voortreffelijke spijs die Xiao Han Ji van Hang Ting Cuisine erbij liet serveren. De wijnen komen van hoogten tussen 1800 en 3000 meter. Ontwikkelen aanzienlijk zuur en blijven in alcoholgehalte altijd onder de 14 %. De bodem bestaat uit paarse klei en heeft alluviale kenmerken. De druivenrassen zijn voor rood grotendeels dezelfde als de klassieke Franse. Voor wit kom je er ook Torrontés tegen. Indrukken van de wijnen: dichte materie, mineraal, soms priemend zuur dat rood klein fruit overheerst, overwegend gematigde tannines, maar ook elegantie, mede als gevolg van zomerse regen. Dat gaat althans op voor de enkele wijnen die wij in het Gault Millau-theater kregen ingeschonken. Wijnen die overigens wel materie hadden. Cees van Casteren voorzag de proevers van informatie.


Een conclusie op basis van een beperkt geproefd aanbod lijkt me niet erg zinnig. Of het zou moeten zijn dat Boliviaanse wijnbedrijven wel rekening moeten houden met wat de markt in ons land vraagt. Wijnen met als hoofdkenmerk hoog zuur zijn voor specifieke liefhebbers van het genre wellicht interessant, maar wie voor harmonie in de wijn gaat, zal zijn voorkeur niet direct in Bolivia zoeken. De wijnen hier ingang te laten vinden zal niet eenvoudig zijn. Voorlopig houd ik het op een niche-markt.