Wijncriticus Fred Nijhuis heeft vandaag ongezouten kritiek geleverd aan het adres van het Consorzio Brunello di Montalcino. Dat heeft enkele journalisten in de gelegenheid gesteld de nieuwste jaargang Brunello te proeven nog voor de daar gebruikelijke Anteprima-proeverij. Een stevig aantal wijnschrijvers reageerde negatief op deze voortrekkerij. Fred Nijhuis vindt: In plaats van een slimme pr-campagne kun je dit ook een goedkope schreeuw om aandacht noemen en in plaats van ‘marketing’ ook prostitutie. Hij stuurde mij zijn facebook-tekst in het Engels met de kanttekening: ‘Volgens mij was jij van mening dat er te weinig èchte critici zijn?’ Die opmerking heeft betrekking op het feit dat ik in 2011 de oeuvreprijs voor de Nederlandse wijnjournalistiek niet heb kunnen uitreiken o.m. bij gebrek aan moed bij wijnschrijvers en columnisten om schandelijke zaken aan te pakken. Fred bewijst nu dat hij niet bij die angsthazen wil horen en ik complimenteer hem daar graag voor. Hij kreeg intussen aardig wat bijval. Hier volgt de tekst:

The Consorzio of Brunello di Montalcino decided to let some journalists taste the new vintage of Brunello before the others at the regular Anteprima tasting Benvenuto Brunello.

 

Many colleagues reacted, including Franco Ziliani, Tom Hyland, Tim Atkin, Wojciech Bonkowski, Juancho Asenjo, Kerin O'Keefe, Herve Lalau, Eckhard Supp, Jeremy Parzen and Charles Scicolone, so far, not one applauding the Consorzio’s choice and making all kind of comparisons with, for instance, the Bordeaux Primeur Circus. I like to add my personal feelings.

 

Some call it a clever PR-campaign, you can also call it a cheap cry for attention.
Some call it business, you can also call it selling your soul.
Some call it marketing, you can also call it prostitution.

 

I think it’s wrong to offer yourself to the bidder who promises the highest scores.

If a desperate heroine prostitute offers her body for the cheapest price, you can/should say ‘no’.

The ones really not to be trusted are the ones who take advantage of someone else’s weakness.

 

I like private lunches with the winemaker’s family at wineries, I detest lush dinners with PR-bunnies.

I do accept an occasional bottle of wine, I do not accept cases, luxury gifts or cheap primeurs.

I choose not to participate in the Bordeaux Primeur Circus and the exorbitant dinners at some of the Chateaux, because I don’t believe in ‘the new clothes of the emperor’.

I don’t believe in ‘all wine writers are equal, but some are more equal than others’.

 

I’m not a saint, but do have a conscience and can and do say ‘no’ often enough.

I try to be an independent, honest, positive wine critic, not a employee or slave of any producers or Consorzio.

I don’t want to punish many hard working people in Montalcino by not tasting their wines.

I do think it’s important that these producers know, what we think of the new strategy of the Consorzio, which does/should act on their behalf.