Je zult als nieuw kabinetslid, bespied door telelenzen, maar op een bordes moeten staan. Dan deugt er van de meesten niks. Het is een rollator-kabinet. Een ‘old boys’-netwerk. De vriendenclub van Mark de Platprater. Of een doodzonde tegen de nieuwste mode.
Vooral de kleding van de Geroepenen trekt op de traptreden van de monarchie onverkort de aandacht. Verkeerde kleur deux pieces. Foute pied de poule. Gedateerd pak. Te lang hangende broekspijpen. En dassen die je eerder bij treinconducteurs verwacht.
Zo ga je toch niet naar de majesteit? Dan hoor je er ‘fatsoenlijk’ en ’actueel’ uit te zien. En niet alsof Den Uyl aan z’n tweede kabinet begon, al zou die hotpants van Hedy d’Ancona ( Emancipatie) de boel dan wel wat hebben opgefleurd.
Maar wat is dat, fatsoenlijk? Moeten we blind achter omzet-bevorderende directieven van vogue-keizers aanhollen? Of mogen we zelf bepalen of we ons die rechthoekige brilletjes laten aanpraten, totdat de loodgieter er ook aan begint?

Verschillen

Nederlanders hebben weinig met kleding. Wij zijn de op