Ze kunnen het lang volhouden. Maar op een kwade dag vallen ze door de mand. De snoevers die doorgaan voor ‘professionals’’ of voor internationale ‘experts’. Nou heeft dat laatste woord in wijnkringen al een tijdlang aan geloofwaardigheid ingeboet. De vroegere definitie luidde dat een ‘expert’ iemand is die steeds meer weet van steeds minder. Maar er zijn, sinds geldmakers hun kans roken, ook opleidingen voor. Je reist maar naar het mekka van de scherts-predicaten en je wordt in een handomdraai tegen betaling van 365 euro ‘expert juror’ bij concoursen als Syrah of Muscat du Monde. Zo zitten er geregeld zo’n honderd van die ‘experts ’ bij dit soort ‘wereld’-proeverijen, die niemand zou missen als ze niet zouden bestaan. Daar krijgen ze, na op eigen kosten te zijn aangereisd en onder dak geraakt, gemiddeld zo’n 400 wijnen te proeven,omdat de rest van de wijnboeren het niet de moeite waard vond aan deze 'competitie' mee te doen.

Bekroond

Bij de recente Mondial in Luxemburg sprak ik daarover met enkele collega’s, die bij andere concoursen enkele van die stoom- ‘experts’ hadden kunnen ontmaskeren. Daar hadden ze als truc voor bedacht een paar jonge wijnen te laten doorproeven op ‘cosmetische’ toevoegingen, die meer kleur, smaak en diepgang zouden moeten geven. Wat daar aan onzin uitkwam, willen echte ‘experts’ niet weten. De collega