John Bindels is terug van vakantie. Hier volgt een verse column:

Het heeft even geduurd. Maar nu heeft ook de grootste krant van Nederland het door. Daar ligt het krediet van jingleboer-wijnillusionist Ilja eindelijk in de gort. Net als die nep-vleugel die zogenaamd niet door de poort van het ch

Zuurpruimen

Wij kennen Ilja al langer dan vandaag. We weten dat hij bereid is als het moet grenzen te overschrijden of daaraan in ieder geval te morrelen als daardoor maar meer wijn wordt verkocht. Daarvan hebben we al aardig wat voorbeelden gegeven. In radio-programma’s doet hij er quasi-openhartig over. Daar verkoopt hij zich als een soort wijn-harlekijn. Of, zo je wilt, als een Wijn Uilenspiegel, die zich met grappen en grollen door de wijnwereld roeit en alleen geboren zuurpruimen en keizers van de kinnesinne als oppositie heeft. Nou, die zijn inmiddels aangegroeid tot een leger dat aanzienlijk meer gelederen telt dan de ’uitgelezen’ polderlandse plukkers die Ilja als koorknapen en –maagden ook oraal kansen biedt. Waarom? Om het de druiven naar de zin te maken. Want, zegt de wijnillusionist, de oogst krijgt meer kwaliteit als je er voor zingt. En uitgerekend op de dag dat ‘waltzing Mathilde’ Santing het koor naar contentie van de ‘patron’ had gedresseerd, flikkert die ‘piano du pauvre’ in puin. Een uitgelezen kans, zou je denken, om het koor de gevleugelde tekst van L