Consument wil betrouwbare info

Wijnwebwinkels. Ze zijn er inmiddels bij tientallen. Maar toch blijft 85% van de wijndrinkers z’n flessen liever bij de supermarkt halen. Zeker nu die grutters ook wettelijk ruimere mogelijkheden hebben om wijnen te laten proeven. Dat vermijdt ’à vue’ ook een kat in de zak. Een voor bepaalde generaties is het simpeler dan met allerlei muis-acrobatiek het ‘winkelwagentje ’bij de webshop te moeten vullen, met het risico dat er toch iets fout gaat. Wie zo’n cyber-wijnbedrijf wil laten marcheren, moet vooral vertrouwen wekken door het zorgvuldig te kweken. Want zolang dat niet is opgebouwd, laten polderlanders hun geld liever in een Griekse bodemloze put verdwijnen dan het bij een reputatie-loze digitale wijn-marskramer achter te laten. Dus om klandizie te krijgen moet zo´n webshop om te beginnen in presentatie al kwaliteit uitstralen. Klare taal, de afwezigheid van eigen roem, eenvoudige ´navigatie´ en een kernachtig beschreven collectie wijn, dat zijn daarvoor de basis-componenten. Die moeten de dorstigen ten slotte naar het verlokkende aanbod loodsen, zonder dat zich dat op voorhand al met allerlei zonderlinge adjectieven van het scherm prijst.

Vertrapt geheim

Ik heb eens een aantal van die wijnwebwinkels doorgelicht. Met de onzin die je daar als zogenaamde wegwijsmakerij krijgt opgedist, kun je gemakkelijk een boek vullen. In ieder geval zou een kritisch hoofdstuk daarover in de eerstvolgende webwijngids kunnen bevestigen dat de lezer van vandaag niet nog meer brave gezapigheid wenst.

Een recente ervaring mag ik je niet onthouden. In een verse ´angel´-column op de website van Nederlands enige wijnreclame-fabriek krijgt ´Sapore d´Amore´ eerst de kans, zogenaamd onopvallend, wijnreizen te promoten. Het gaat dan vooral om een Italiaanse wijnstreek die daar wordt aangeduid als ´zorgvuldig bewaard geheim´. Tot heden dan wel te verstaan. Want de ´column´ heeft ten doel daar zoveel mogelijk vet betalende toeristen heen te slepen die dat geheim dan in de kortste keren platwalsen, zoals we dat eerder van het Garda-meer hebben meegemaakt. Bovendien mag het webduo, Jacqueline en Massimiliano, ook nog eens gratis eigen gekleurde reclame maken voor de ´wijnshop´ met gelijkluidende naam.

Kennis maken…

Als binnenkomer laat een tekst weten dat het hier gaat om wijnen ´waar je soms een beetje moeite voor moet doen om de smaak te pakken te krijgen´. De winkeliers zeggen erbij dat ZIJ een ´representatieve selectie hebben gemaakt om kennis te maken met de wijn´. Terwijl het toch de bedoeling moet zijn dat de klanten dat doen. En in dat pakket, zo vernemen we, zitten dan wijnen ´met internationale furore´. Dat niveau is dan weer bereikt doordat \'de bijzondere bodemcondities en het gunstige klimaat de witte wijnen een goede structuur geven en daarna jong gedronken kunnen worden´. Wie zo´n zin met een wandelend onderwerp ooit in een opstel durfde te zetten, zakte prompt voor z´n VMBO-diploma. Samengevat: Sapore malore…

Kritiekloos

Kortom wie iets onderneemt dat in feite buiten zijn/haar intellectuele bereik ligt, kan zich beter vooraf door deskundigen laten adviseren om voor een presentatie-fiasco gespaard te blijven. Want daarover gaat het hier. En dit voorbeeld staat niet op zichzelf. Tientallen lieden die aan zelfoverschatting lijden, gaan voor hun (wijn)handel kritiekloos het internet op en spreken potentiële klanten aan alsof ze debiel zijn. Zelfs als deze digi-‘ondernemers’ daarop amicaal wordt gewezen, zien ze hun eigen missers vaak niet. Wie z’n potentiële klanten aldus benadert, heeft geen notie van kwaliteit. En de ‘wijnportal’ die daaraan ook nog lengte geeft, zet zichzelf negatief te kijk.