Bob, daar kun je mee thuiskomen. Iedereen kent hem als beschermheilige van de Stappers. Ieders houvast in de coulissen van het beneveld Genot. Onmisbaar voor doorzakkers die hun leven blijven liefhebben. Ongrijpbaar voor de blaaspolitie die geen stuiver aan hem verdient.

Bob heeft al enkele jaren een heuse evenknie in de spiritualiën. Maar die brengt je liever niet thuis. Integendeel. Hij houdt je als het even kan aan de bubbels. De alcoholische ‘prik’ waarmee horden bruisende lieden voor het front van de wereld zo graag hun jetset-bestaan begieten. In het zuiden van Frankrijk staan de poenige golfterreinen er geregeld mee blank. En om dat eenzijdige beeld te doorbreken komt bubbel-Bob geregeld in actie. Als het aan hem ligt, is champagne er voor iedereen. Champagne doet goed, champagne MOET. En voor de fijnproever zeg ik erbij: als-ie maar met twee puntjes op de E in het glas komt. Daarom heeft deze bubbelanimator nu ook het ‘sociale middenveld’ opgezocht. Z’n heilzame boodschap daar luidt: Ik betaal, bepaal en ga met de ‘credit’ aan de haal. Hij is dus ‘sponsor’-Bob geworden. In feite familie van ‘spunge’-Bob. Want ook die zuigt op en knijpt weer uit.

Uitgekookt

Sponsor-Bob nu heeft iets met Zeeuwse kreeft. Al een paar jaar zorgt hij ervoor dat dit Oosterschelde-monster uitgekookt kan worden besprenkeld. En wel met de champagne van zijn grote baas. Daar laat ’ie een leger koks voor optrommelen. Dit jaar zo’n 250, waarvan amper een 5 procent gaar genoeg bleek voor de finale. En wie van die te gekke 11 het meest hemelse gerecht bij de bubbels zou maken, mocht per Bob-slee naar de Kreeftkeerkring. Dit jaar moest die hap bij de rozee Brut Grand Vintage 2000. Kennelijk zo ‘grand’ dat ’ie nog op voorraad ligt. Uiterst droog en aan de wrange kant, berichtten mij ingewijden. Ga er dus maar aanstaan met die wat zoetige kreeft. Vooral geen zoet erbij, vond collega Onno Kleijn. Maar ja, daar hadden de meesten zich niks van aangetrokken. Vooraf kregen de deelnemende restaurants van Bob twee flessen thuis. En denk maar niet dat die allemaal in de keuken terecht zijn gekomen. Enkele krentenwegers hadden die flessen achter de rug van de keukenchef om aan klanten verkocht. Bob werd dus voor de verandering ordinair een poot uitgedraaid. En de chef en z’n staf mochten het met een technische beschrijving doen. Holland op z’n smalst!

Niet bestand

Over het verloop van deze culinaire krachtmeting deel ik uit principe niets mee. Want sponsor-Bob kan niet meer de hoffelijkheid opbrengen mij voor dit kreeftenfestijn uit te nodigen.
Uit betrouwbare Bron heb ik vernomen dat zijn incasseringsvermogen nooit aan een ‘degorgement’ is toegekomen. Het bleek niet bestand tegen wat satirische plaagstoten. En die had ik twee jaar geleden uitgedeeld. Dat gebeurde nadat een vette rioollucht - in mijn verbeelding afkomstig van twee uit de gracht opgedregde roofridderkadavers - uit de dienkeuken van het feestkasteel de eetzaal binnenvlood. Daar vermengde zich dit post mortum-aroma met de smaak van de kreeft. En iedereen deed niettemin alsof er niks aan de hand was. Zelf heb ik toen in het toilet een eind aan deze culinaire zitting gemaakt. (Voor de bewuste column: Kreeft moet zwemmen 2005, klik hier). Sponsor-Bob houdt niet van ongewenste waarnemingen of onverwachte wendingen. Hij zit er niet voor de gein of de ongein. Duikt hij ergens op, dan is het om er wijzer van te worden. En dat bereik je het beste met een ‘claque’ van jaknikkers, instemmers, dienstwillige dienaren en andere paladijnen. Ze gaan geen woord over de schreef om bij sponsor-Bob toch maar niet in ongenade te vallen. Een vrije columnist, die aan ’s mans commerciële regie-manie geen boodschap heeft, hoort daar dus niet te zitten. Onafhankelijkheid is niet te koop. Zelfs niet met een hele kist champagne.

Tegendeel

Vandaar dat ik deze Bubbelaar links laat liggen. En zelf wel bepaal welke belletjes ik waar en van wie wil drinken. Champagne reken ik graag tot de geestverruimende dranken. Sponsor-Bob acteert enghartig in de doffe glans van het tegendeel. Daar moet ik stevig van boeren. Goed dat er dan koks zijn die sterren verdienen.