Je zou denken dat Bob Assie er een ‘hofschrijver’ op na houdt. Want op de website van deze gedreven wijnimporteur komt de naam van een wijnjournalist nogal eens voor. Laat ik je uit de droom helpen. Dat komt omdat Assie op zijn manier publicaties selecteert. En als die voor hem overwegend goed uitpakken, pakt hìj daar vervolgens weer nieuwe klanten mee in. Toeval voor de betrokken wijnjournalist. Dus geen gratis kisten wijn, copieuze maaltijden of een bijgewerkt girosaldo. Wie ‘geloofwaardig’ over wijn wil schrijven moet onafhankelijk weergeven wat hij vindt. En dat zal ook deze keer gebeuren. Want de vlag kan niet altijd uit. Ook wijnkopers zijn maar mensen. En die zitten er wel eens naast. Zoals met die twee Loire-wijnen uit Pouilly, die Bob Assie op een zonovergoten dag op een beurs proefde. Hij vond het daar zulke dorstlessers, dat hij zich achter elkaar een vracht dozen liet toesturen. Ik proef die wijnen in mijn vaste lokaal: de keuken in de Bourgondische communiteit Baarle-Nassau.

Ambassadeur

En Bob ziet het al mijn lichaamstaal. Een miskoop. Terugsturen dat spul. Nauwelijks structuur, slap en geen grein complexiteit. Bob is het ermee eens. ‘Ik weet niet wat mij destijds heeft bezield’, reageert hij. ‘En intussen heb ik er ook al klachten over gekregen. Dus weg ermee’.

Bij wijze van tegenwicht rolt hij een artikel uit de Dauphiné Libéré uit, de belangrijkste krant in zijn Franse werkgebied. ‘Daar noemen ze me de wijnambassadeur van de Ardèche’, zegt hij er alvast bij.
Ik lees in de kop: ‘Economie avec Bob Assie QUI SE REVENDIQUE ambassadeur des vins de l’Ardèche’. Daar staat letterlijk dat Bob zichzelf die titel heeft toebedeeld. Een nuanceverschil, waar de ‘ambassadeur’ zelf niet zo mee zit. Anderen hebben hem eerder zo genoemd. Dus brengt hij het ook zo over. Want ook al komen ook andere delen van Frankrijk in zijn blikveld, de Ardèche blijft zijn ‘grande amour’.

Uittesten

Hoe die passie destijds is ontstaan is al in allerlei media verwoord. De Ardèche is decennia lang doorgegaan voor een onbelangrijke wijnstreek, die nauwelijks iets leverde boven het ‘petits vins’-niveau.
Maar die mening is snel ingeruild voor een positievere sinds Bob de trom is gaan roeren. Hij zag kans om in een aantal toprestaurants Ardèche-wijnen op de kaart te krijgen, van een tot dan toe ongekende kwaliteit. De belangrijkste daarvan heb ik al eerder besproken. Daar zat ook de Chatus van Lablachère bij. Wijn genoemd naar een Romeinse munt en alleen gemaakt in de Ardèche. Kracht, potentie, fruit en sap. En wie die wijn ooit simpel en boers heeft genoemd, moet maar eens wat langer proeven dan anderhalve minuut.

Maar deze keer komt Bob binnen met nieuwe wijnen. Nog niet allemaal in de verkoop. Ik merk dat hij er hier een paar wil ‘uittesten’. Moet-ie ze wel of niet in het assortiment opnemen. Zo’n Brut de Bournet van de viognier bijvoorbeeld. Méthode traditionelle, die niettemin niet als Crémant door het leven mag. Kort geleden de bekroonde belletjeswijn bij Bubbles on the Beach. Wèl bijna 18 euro. Lichtvoetig, aangenaam en een krachtige, fijne mousse-presentatie in het glas. Maar wie koopt voor zo’n prijs een onbekende wijn in als er minstens zulke kwalitatieve Crémants zijn voor een lagere prijs?
Niet doen dus.

En zo proeven we nog even door. Wijnen van wisselend karakter en variabel van stijl, maar altijd van boven-middelmatig niveau. Ik noem twee voorkeurswijnen:

• Domaine de Bournet Merlot 2004. Rijpe wijn, soepel, licht alcoholisch zoetje, mooie balans (12,50 euro)
• Domaine de Grangeon Balbac Vignier 2010. Van de inmiddels spraakmakende wijnmaker Christophe Reynonard, vorheen keldermeester in Condrieu. Klassewijn, romige presentatie, dicht, tropisch fruit, gaaf evenwicht, lange finale ( 12.50 euro)

Appie-schappen

Inmiddels heeft Assie zijn eerste schappen met Ardèche-wijnen bij Albert Heijn in Blaricum. Er zijn al zo’n 4000 flessen verkocht. En zo marcheert hij verder. Want een ambassadeur is die naam pas waard als hij doorpakt. En de reputatie van de streek op inspirerende wijze laat afstralen op het polderlandse volk.
Wat dat laatste betreft zou ik, als ik Bob was, de website zuiveren van een artikel uit de ‘Ardèchoiser krant’. In zulk verminkt Nederlands vertaald dat het een PR-man als Bob niet waardig is. Hij hééft al de meest uitgebreide promotie-site van alle wijnimporteurs in ons land. En daar kan best een artikeltje af.