Het komt wel vaker voor dat we onze ogen niet geloven. Dan stijgt de creativiteit in dit land tot zulke onbereikbare hoogten, dat zelfs de godenzoon die de Hermitage bestiert er geen raad mee weet. Zo kwam dezer dagen binnen ons blikveld dat we nu naast café- en strandtent-‘Helden’ ook schrans-nominandi kennen. En om te vermijden dat die samen met de helden in één en hetzelfde gouden boek worden genoteerd, heten die ‘Kanjers’. Een vondst die alléén maar kan opvlammen in een wel doorvoede geest. En zo kon het gebeuren dat in de onafzienbare rijen der vaderlandse Genomineerden er weer een kolom is bijgekomen: De FastserviceKanjer. Die twee hoofdletters drukken uit dat de branche ernst maakt met zijn bestaan. Ene Robert Schuman, nee niet de grondlegger van Europa, maar Chef Lakei bij Mac Donalds, mag zich een jaar lang het Kanjerschap aanmeten omdat hij als ‘leerling’ al prenataal uitblinkt in de ‘fastservice-opleiding’.
En bovendien niet met de ellebogen werkt, zodat de ‘collegialiteit’ niet op springen staat. Straks leert hij de afgezakte Verdoolden hoe zij het culinaire Uitstapniveau bij Mac met een drietraps- habsburger (want die zijn er nog niet) kunnen overleven. En dan ben je wis en waarachtig een Kanjer. De Verlichte Culinarius dient zo’n van nominandus naar decorandus opgestegen SnelSlik-regelneef met respect, maar niettemin met gepaste afstand te bejegenen, wil hij als Hoeder der Goede Smaak geen smadelijk gezichtsverlies ondergaan. Daarom kan hij zich beter concentreren op de SlowfoodKlungel, waarvan in restaurants onder 14 gids-punten een hinderlijk overschot valt weg te werken. Dat zijn de wezens die in slonzig poptenue en met twijfelachtige frisheid op een zinnige culinaire vraag antwoorden: ‘Zoukniewete’. Hun verschijning alleen al zou vergolden moeten worden met 25 % korting op een graaiersrekening. Maar ja, zulke situaties willen ze bij Koninklijke Horeca Nederland liever niet publiekelijk behandelen. Ten eerste zou het ledental dan onder de ‘organisatie-gerelateerde handhavingsgrens’ zakken. En vervolgens zouden ze daar, na al die verhullende smoezen, niet meer weten hoe ze omzetcijfers weer in bloei moeten krijgen, zolang het prijsniveau niet in discussie mag worden gebracht. Daarom is het goed dat de aandacht af en toe eens van deze Geplaagde bestuurders wordt afgewend. Juist daarvoor heeft die Kanjer nou gezorgd. En die wordt in ieder geval vanuit een breder ‘draagvlak’ gekozen dan de Top -100 van ‘Lekker’. Daar maken twee door de wol geverfde maten uit wie zich tot de culinaire adelstand geroepen mag weten. Geen wonder dat er onder Miskenden over de ranglijst al weer stevig is geruzied.