Steeds meer  wijnboeren proberen wijnjournalisten te chanteren. Dat constateerden we vorige week nog. Wie een wijn, naar de zin van de fabriceerders, te weinig punten geeft, hoeft zich daar niet meer te laten zien. Wie meehobbelt, ziet z’n willigheid beloond in natura of met andere gunsten. De inflatie van de wijnkritiek dus. Totdat de wal het schip keert en de wijnconsument doorkrijgt hoe-ie met overgewaardeerde wijnen wordt beduveld. Precies het omgekeerde gebeurt op dit moment in de hotelwereld. Daar chanteert niet de baas de klant, maar andersom. Zo’n figuur bedingt een forse korting op de hotelkosten. En als die niet wordt verleend, zet-ie een afbrekende verhaal op een druk bezochte website, bijvoorbeeld op TripAdvisor, ook al mankeerde er helemaal niets aan z’n verblijf. Er zijn zelfs lieden die al met een negatief bericht dreigen als ze bij de boeking niet meteen 50 % korting of extra luxe krijgen. Al zo’n tachtig hotels hebben dat soort ervaringen gemeld, zo meldde dezer dagen de Britse Daily Mail. Op TripAdvisor staan zo´n 50 miljoen reacties van hotelklanten die ze in die kringen ´recensies´ noemen. Een uitdrukking die vanuit de kunst- en cultuurwereld naar het culinaire walhalla is overgewaaid. De chanteurs kunnen daar vrijelijk hun gang gaan, omdat ze anoniem kunnen reageren. Bovendien zijn ze niet verplicht ook maar enig bewijs voor negatieve hotel-ervaringen te leveren.


Stel je voor dat wijnschrijvers aantoonbaar op dezelfde manier met wijnbedrijven zouden omgaan. Dan zou het snel afgelopen zijn met die ´uitsluitingen´die integere collega´s o.a. in de Verenigde Staten al moeten slikken. Tot nog toe is de beroepsgroep van schrijvers daar te fatsoenlijk voor. Daar speelt het geweten godlof nog een doorslaggevende rol. Al ken ik inmiddels enkele gevallen waarin letterbrakers van niet al te scrupuleuze ´media´ zich geregeld een weekeindje in de watten laten leggen voor een ´wederdienst´. Dat is onacceptabel. Maar omdat in dit land geen gedragscode voor wijnschrijvers bestaat, zouden die verschijnselen alleen kunnen worden uitgeroeid met een speciale website, waarop overtredingen naar plaats, tijdstip en handeling kunnen worden omschreven. Daaruit kan dan een zwarte lijst resulteren, die integere wijnbedrijven kunnen hanteren om dat slag volk buiten de deur te houden.


Er verloedert al genoeg in dit land. Kleine corruptie wordt al niet meer als zodanig aangemerkt of herkend. En zo zieken ogenschijnlijk onschuldige verschijnselen door naar een ongeneeslijke sjoemel-tumor binnen de samenleving.
In het zicht daarvan smaakt geen enkele wijn meer. Zolang wijnbeoordelaars liever wegkijken of-erger nog- accepteren 'dat de mentaliteit nu eenmaal is veranderd' zijn ze minstens zo onbetrouwbaar als al die meelopers.