Verklaard tegenstander van overbodig digitaal wijn-geouwehoer, ben ik als enige Nederlander zojuist toegetreden tot de Internationale Wijntwitter Kuis Commissie (IWKC). Tegen reis- en verblijfkosten, want overig geld kan hoogstens stinken. Die commissie bestaat uit ‘invloedrijk’ geachte wijn-columnisten ( minstens 93 punten op de schaal van Parker) die met alle mogelijke middelen willen verhoeden dat er eindeloos wordt getwitterd over meuk en braspartijen met vergist druivensap van onvolwaardig allooi. De commissie heeft al een plan van aanpak opgesteld. Kern-actiepunt daarin is de oprichting van een cyber-schandpaal, waaraan ontspoorde twitteraars in passend proza te kijk zullen worden gezet. Het businessplan is inmiddels in de plenaire vergadering van anti-wijntwitteraars goedgekeurd. Financiering is verzekerd nu ook de ‘vangers’ van Twitter aan het verstand is gebracht dat uitkuisen van de internet-stal meer ruimte biedt aan de betere wijn-tweets tussen invloedrijke wijn-aansmeerders, die polderland leren hoe je azijn in je kelder voorkomt. Het gaat dan om serieuze boodschappen die geacht kunnen worden bij te dragen aan de verheffing van het door gewiekste grutters om de tuin geleide wijnvolk. Cisca, bekend als oud-wijninkoopster van de Hema, heeft daar pas een boekje over open gedaan.



Bevredigen

Wat denkt de kuiscommissie nu met de voorgenomen activiteiten te bereiken? In de eerste plaats dat niet iedereen die wel eens een wijnfles binnen bereik heeft gehad er maar begrotelijk op los twittert, alsof z’n stem er ook maar iets toe doet. Dat is nadelig voor de samenleving omdat steeds minder lieden elkaar nog in de ogen zien, maar verslaafd bezig zijn zichzelf met displays te bevredigen. Bovendien-heb ik al eerder betoogd- voegt het hoogstens iets toe aan het narcisme van een generatie die nooit enige tegenslag heeft gekend, een stapavond van minder dan 300 euro ‘onder de armoedegrens’ rangschikt en meteen een hele pot chemicaliën slikt als ze door maten naakt op het net worden gezet. Al die narcisten vinden bij elkaar ‘gefaked’ geluk het hoogste goed in een gemeenschap, die in werkelijkheid uit een verzameling isoleercellen bestaat.
Een tweede bestaansreden voor de kuisingscommisie vinden de leden de vineuze ‘taalvauten’ en warrige boodschappen over wijn. Die onttakelen bij de ontvanger wat er in het brein nog zinnig functioneert. Daardoor zien deze twitter-verslaafden niet langer het Licht, maar slechts Nevel, hetgeen een heldere kijk op wijnkwaliteit verhindert. Bovendien worden de nationale communicatiekanalen daardoor zó bevuild, dat zelfs de ontstoppingsbedrijven in doorblazen geen heil meer zien.


Zelfmoord

De kuiscommissie heeft, alvorens actief te worden, nog een twitteraars-avond belegd rondom de prangende vraag: Wie kan ook zónder? Maar op die van één tiener na waren alle antwoord-tweets- want er werd digitaal gestemd- uiterst afwijzend. Die ene tiener liet weten: Ja, maar dan hoor ik er niet bij. En dat zou maatschappelijke zelfmoord zijn in een netwerk-paradijs waar trends en imitaties het uitgesproken voedsel zijn voor ‘sociale cohesie’, met de patser als aanjager.


Daarom begint de kuiscommissie vanaf vandaag met een schandpaal-campagne, opdat we eens en voorgoed bevrijd worden van onvoldragen geleuter over wijn en het kwasi-interessante gedoe daaromheen.
Vandaag een de schandpaal:

*chateauhetloo: ‘De leukste wijngadgets’. Klik hier.