Weten die ‘Bataven’ wel wat Frankrijk op wijngebied eigenlijk in z’n mars heeft? Polderland staat blank van de vooroordelen. De Bordeauxs zijn al lang niet meer wat wij dachten dat ze waren. Bourgognes zijn of ondrinkbaar of te duur. Franse supermarkten verkopen teveel gootsteen-kwaliteit. En dan die doolhof van regels en ‘appellations’, waarin geen zinnig mens de weg nog weet. Daar hebben de Franjolen zelf trouwens ook last van, al willen ze allemaal hun dorp in grote letters op het etiket. Niettemin lopen de Fransen in marktaandeel nog steeds voorop. Daar kan geen Chileen tegenaan. En het heeft er alle schijn van dat er een kwaliteitsoffensief op gang is gekomen. Omdat een jongere generatie vakbekwame wijnboeren met oog voor de vraag niet langer volhardt in het onwrikbare gelijk. Op France-Vins in Amsterdam hing niet die ouwe jongens-sfeer van: wij komen jullie wel even leren wat er deugt.


Het niveau van vooral de rode wijnen vond ik ten opzichte van de zesde editie vorig jaar weer gestegen. Terwijl het hier toch niet om voorgeselecteerde wijnboeren gaat, maar om willekeurige inschrijvers op de beurs. Dat waren er deze keer 72. En ze brachten zo’n slordige 850 verschillende wijnen mee. Geen bekenden uit de eredivisie, maar eerlijke wijnen met veel vakmanschap gemaakt. Numeriek was de Loire-vallei op deze Tour de France het sterkt vertegenwoordigd, met overwegend witte wijnen. Vooral de Touraine had er een ruim aandeel in. Direct daarachter de Rhône met merendeels rode wijnen, waarbij Châteauneufs en Villages zich het talrijkst presenteerden. Vinden ze hier een importeur? Dat hangt af van de marktkansen van die wijnen in een land dat eerder een gunstige prijs omarmt dan de wijnkwaliteit.

Wat er aan wijnen werd aangeboden geeft een redelijk beeld van wat er onder de 15 euro zoal aan genietbaars aan te schaffen valt. En die keuze was ruim. Kenmerkend voor wat er op de proeftafels stond was dit jaar de toegankelijkheid. Daar hebben de gunstige wijnjaren 2009 en 2010 weliswaar aan meegewerkt, maar er valt ook een duidelijke stijlverandering te bespeuren. Strakke, groene wijnen hebben het afgelegd tegen vriendelijke tegenvoeters, rijp en vaak met een alcoholische ronding in de finale. Wat ik het glas kreeg was aanzienlijk soepeler en zachter dan hetzelfde van enkele jaren terug. Een pluspunt voor de Nederlandse markt die graag jonge wijnen drinkt en die het weinig kan schelen of tannines nu met kunstgrepen zijn onthard of niet, als het sap maar ‘gemakkelijk’ naar binnen gaat.

Mijn voorkeurswijnen, genoteerd uit een willekeurige steekproef:

• Vignobles Mayard. La Crau de Ma Mère 2009, Châteauneuf-du-Pape. Van grenache, mourvèdre en syrah. Perfecte wijn van 100 jaar oude wijnstokken. Beperkte opbrengst: 25hl/ha. Gegist op 22 graden, pigeage, opvoeding 18 maanden in foeders. Dicht, harmonieus, explosief, mooi door hout ondersteund fruit en veel lengte.
• Domaine Vaccelli 2008. Sciacarello. Wijn van granietbodem. Stevige structuur, rijp rood klein fruit, finesse, dicht en lange finale.
• Vignerons catalans/ Vilaro. Tautavel 2010, Côtes du Roussillon villages. Wijn van syrah, grenache en carignan. Maceration carbonique op de Carignan. Toegankelijke, zachte wijn met fraai versmolten tannines en goed opgenomen hout ( 9 maanden). Veel wijn voor het geld: 5.90 euro.
• Château Famaey Cahors 2009. Aangenaam zachte Malbec, cassis, elegantie, sap en lengte.

*Gewurztraminer 2010 Grand Cru Riefle Alsace. Wijn met aroma’s van tropisch fruit en rozen, romige tonen, mooie zoet-/ zuur-balans, lange finale.

Info: Sopexa Den Haag: www.sopexa.nl