Ga d’r maar aan staan. Bij prozac-weer een volle bubbeltent trekken. Dit keer zat het de creatief directeur van het trendy slobber-proletariaat te Zandvoort niet mee. En voordat mijn naam weer vijfentwintig keer over het nationale kletsprikbord flitst, leg ik even uit dat ‘proletariaat’ hier niet in socialistische zin moet worden opgevat. De opperbedenker van dit schuimende festijn vindt dat bubbels ook bij een ‘beach’ horen.

Ten eerste allitereert het lekker vanwege die twee bee’s. En ten tweede is (desnoods zelf verzonnen) Engels de dislectuele voertaal geworden voor al die taalterroristen die geen zin Nederlands meer foutloos kunnen opschrijven. Laat staan, uuuuuuuh zakmarzegge, ongestotterd kunnen uitspreken. En wie bubbels in z’n keelgat krijgt, kan daar dan even niet op worden betrapt. Dat bubbels daarom ook als ‘bubbles’ door dit beach-leven gaan, hoort bij de mousserende scheppingsdrang van de bevlogen organisator.

Eretitel

In het algemeen keer ik mij af van nog meer nominatiebling dan er al flonkert. Maar in dit geval zou ik de grote bedenker toch een eretitel willen meegeven. Want kom maar eens op het demi-sec idee aan het beachgebubbel ook nog een plopwedstrijd te verbinden. En die bovendien nog serieus te ‘communiceren’ onder de leuze: Wie wordt plopper van het jaar? De man die zoveel inspiratie combineert met bruisende inventiviteit moeten we tegen elke prijs voor de polderlandse denktank-divisie kunnen behouden. Bovendien: al die onopgevoede lieden, die vinden dat bubbelspuiterij tot het hoogste kampioensceremonieel behoort, worden er openlijk mee afgestraft. Wild spuiten moet in beschaafde kringen verboden blijven, nietwaar? Daarom de eretitel: Bubbelplopper van het Jaar, op te nemen in de gids Grootspraak. De voorspelbare grap over die van het scherm spattende ADHD-kabouter laat ik graag aan de simplisten.

Thuiswerkers

Ploppen is in ons land een nieuw fenomeen. Oudere generaties kennen nog wel de gewelddadige plopper uit de vorige eeuw, maar die komt alleen nog bij de sateh op de Passar ter sprake. Hier gaat het om een ander soort halszaak. Wie een bubbelfles van enige klasse opent zonder te voorkomen dat zich in de betere kringen enig knalgeluid verspreidt, heeft niet aan de maatschappelijke verwachtingen beantwoord. Hij hoort dan niet thuis bij Ons Soort Mensen. En hij maakt al helemaal geen kans meer in de societyrubriek voor de gegoede bourgeoisie, die ons land dagelijks met een paar amuserende volzinnen bestuurt. Misschien lukt het nog bij de thuiswerkers van het nationale prikbord, die elkaar met dikke namen en rammelende proefnotities anti-depressief in leven houden. Maar ook daar slaat de inflatie van normen en waarden merkbaar toe.

Flying Plopper

Voor de winnaar ligt de wereld nu open. Ons nationaal gevleugelte heeft direct na afloop van de krachtmeting de ‘champ’ (hier afkorting voor kampioen) al een positie als “Flying Wine Plopper” aangeboden. Kan het vlieg-TUIG eindelijk ook eens manieren worden bijgebracht. En die ontwikkelingen waren we toch maar mooi misgelopen als er niet een ere-Bubbelplopper was opgestaan tegen de de-civilisering van het bruisdecorum. Daarom: complimenten voor de man aan de wieg van een nieuwe life style–gemeenschap in ons land, die met enig argumenteren wellicht een subsidie van Sponsor-Bob tegemoet kan zien: Bubbelonia.