Hoera, sinds een paar dagen hebben we in ons land een ‘ongefilterde’ wijncolumnist, die bekent het ‘anarcho-conservatisme’ aan te hangen. En hij zegt dat te doen ‘op basis van feiten’. Proeven vooral, zegt hij er achteraan. Eerst de feiten en dan een mening, zo citeert hij de eerste pagina van het journalistieke handboek voor beginners. Stel je het omgekeerde eens voor. Dus dat feiten zouden worden gebaseerd op meningen.

Die perioden hebben in onze historie nogal wat littekens achtergelaten. Veroorzaakt door vermomde anarchisten die als dictator de geschiedenis hebben verlaten. Maar goed, de man bedoelt dat hij erop uit is de ‘waan van de dag’ buiten werking te stellen. Hypes en trends, hij heeft er een broertje aan dood. Rozee en Prosecco bekoren in zijn ogen nou net diegenen aan wie hij geen boodschap wenst te hebben. Aan dat soort lieden is Grote Mensenwijn niet besteed. Ze surfen mee op de golven van doorzichtige publiciteit en imitatiedrang, zonder tot een zelfstandig kritisch oordeel in staat te zijn. En dat volk duldt deze columnist niet in zijn scheppende nabijheid. Apprecieerders van ‘moeilijke wijnen’, daar heeft’ie wat mee. Lastige Rieslings, ingewikkelde sherry’ s en intrigerende Champagnes uit de hogere prijsklasse, daar kun je hem voor wakker maken. Onze columnist heeft al jaren geleden Prosecco geproefd. Zelfs nog voordat het volk wist wat dat precies was. En ze kunnen hem nog meer vertellen over aangepaste stijl en productrenovatie: hij kan met dat spul geen vriendschap sluiten.

Ieder z’n smaak. Dus ook die duizenden die zich al of niet tot deze halfbruiser voelen aangetrokken. Die zitten er niet mee dat deze columnist benadrukt: “Ik schrijf niet primair om mijn lezers te behagen.” Ze trekken zich er ook weinig van aan dat die columnist ‘behagen’ nader uitlegt als ‘het dom houden van lezers als waren het randdebielen’. Ze drinken lekker door en trekken hoogstens hun wenkbrauwen op als deze neo-conservatief serieus de mening verkondigt dat zijn columns erop gericht zijn de lezers ‘te verheffen’. Hij doet dat ‘door ze als intelligente geesten te prikkelen‘ en aan te zetten tot ‘onderscheid makend’ denken. Verheffen? Dat pretendeert toch een dienovereenkomstige bagage, antwoordt dan de eenvoudige wijnconsument.

Wie met zo’n verheven missie de wijnwereld is ingetrokken en dan en passant ook nog met foutief gespelde Franse uitdrukkingen strooit (“Je m’en foue” moet zijn: “Je m’en fous”, hoor ik bij het Franse wijnpromotiebureau Sopexa), ontkomt er niet aan in de vineuze adelstand te worden verheven: chevalier de Contrasecco, een broederschap die het Onderscheid maakt.