Klik op de foto's voor een vergroting.
Orde in de tent
| 
Voor het nieuwe jaar heeft iedereen wel een wensenlijstje. Ook wijneliers (handel), wijnologen en andere vinofielen die van vergist druivensap "moeten eten". Driekwart daarvan, herhaal ik nog maar eens, heeft thuis al een of andere lovende oorkonde aan de muur. En de rest hoopt vurig binnenkort voor te komen in een bovenprovinciaal “persbericht”, dat dan moet melden dat zij tot iets zijn "uitgeroepen".
"Ik"-stijl
Dan zijn er de wijnschrijvers voor wie vaak niets te gek is als het maar "schuift", een enkele selectieveling daargelaten. Ze worden nogal eens verward met wijnjournalisten. Die horen integer en onafhankelijk te werken, volgens een beroepscode. Wijnschrijvers nemen het aantoonbaar minder nauw en staan doorgaans dichter bij de commercie. Het zijn vaak opdringerig ambitieuze lieden. Van wie er enkelen op hun niet al te spetterende websites de "ik"-stijl niet schuwen om zich als "wijngeer" of vineus entertainer te verhuren aan de meest biedende. Weer anderen produceren bergen papier met zwakke en soms zelfs zwakzinnige teksten, die taalblinde uitgeverijen ons voor vlekkeloos Nederlands willen verkopen en daarmee hun reputatie afbreken.
Inzicht
Een nieuwe categorie zijn de zwetsers op logs, blogs, wijnprikborden en wijn-"forums". Ze geven af op alles wat zij nooit hebben bereikt of binnen bereik hebben gekregen. Met als excuus dat alles "overleefd" of uit de tijd mag heten wat zij zelfs met bovenmatige spirituele inspanning nooit hebben kunnen volgen. Ze houden het- en dat is hun goed recht- liever bij hun eigen exegetisch circuitje waar je zelden als nitwit door de mand valt. Schelden of wat aanstamelen over niets aan het adres van de wijnbovenwereld is dan voor hen een uitweg, die de kwalificatie "niveau" nooit zal halen. Enigen van hen hebben al openlijk gemeld dat zij dat gedoe beu zijn en kiezen voor een ander podium. Inzicht komt nooit te laat. En tenslotte zijn er de letterknechten die menen journaliek "meester op alle wapens" te zijn en het literaire instrument "column" (zie Dikke Van Dale) hebben gedegradeerd tot een dienstmededeling of – erger - een ordinaire tekstballon. Dit alles heeft mij geregeld geïnspireerd tot wat badinerie en satire, waarmee benepen- en ijdelheden in het wijnwereldje aan de kaak moesten worden gesteld.
Verbeterd
Is er in die "scène" nu wat verbeterd? Om eens een versleten term te gebruiken: absoluut.
Een eerder weggehoonde wijnoloog, in het alternatieve circuit uitgeroepen tot oubolligboos van het jaar, heeft zich op papier openlijk schuldig verklaard aan onderschatting van zijn critici en gas teruggenomen.
Evenementenboeren hebben eerder gesignaleerde, ergerlijke gaten in hun organisatie gedicht. Zo schitteren winnende dranken tijdens de prijzenregen niet meer door afwezigheid.
Persprijzen, die volgens de correcte definitie nog steeds dienen te worden toegekend door de gezamenlijke pers, worden in Spaans-Hollandse wijnkringen in ieder geval niet meer door sommeliers uitgeloofd, ook al is de huidige jury dan niet door de wijnpers maar vanuit de commerciële pr-sector benoemd.
Enige auteurs van wijnboeken hebben zich ontvankelijk getoond voor de kanttekeningen bij de opbouw en de grammaticale aankleding van hun geschriften. Dat belooft wat voor de toekomst.
Wijnreis-aanbieders hebben beterschap beloofd naar aanleiding van ondermaatse trips met treurige wijnen.
Hoe be- en aanmoedigend dit ook mag zijn, er blijven natuurlijk wensen. Zo ziet mijn lijstje voor het pas begonnen jaar er als volgt uit:
Een nationale classificatie voor wijnprijzen en “nominaties”. En een keurmerk voor de toekenners van al dat moois.
In de wijnpers een publicatieverbod (bladen en websites) voor wijnologen die er opuit zijn collega’ s te “pakken” of hun integriteit in twijfel te trekken.
Hoge boetes voor daaraan "medeplichtige" bazen die deze kwetsers de ruimte geven, rechtstreeks af te handelen door de anti-smaad-politie.
De instelling van een officieel "Hoogwijnraadschap". Dat is in dit wereldje de Hoge Raad die optreedt tegen alle doe-het-zelf-jury's en zich bovendien bezighoudt met de officiële erkenning van wijn- en wijn-/spijsevenementen en het daaraan verbonden eremetaal. Dit om ongewenste wildgroei tegen te gaan.
Een verbod op de benaming en betiteling "column" voor lieden die in het wijnwereldje woorden afscheiden waaruit blijkt dat zij deze journalistieke uitingsvorm hoogstens droevig proberen te imiteren, maar geenszins beheersen. Inflatie is er ook in de communicatie al genoeg.
Meldplicht van ijdelheidsverschijnselen bij wijnauteurs. Sommigen zijn zo verliefd op eigen werken, dat die het meest worden genoemd in de “ geraadpleegde literatuur”.
Een echte, onpartijdige verkeersregelaar voor wijnproeverijen om te voorkomen dat tien activiteiten op een en dezelfde maandag samenvallen. Hoewel: het leidt weer wel tot spreiding van kennis en macht.
En voor mijzelf: dat uw gedrag mij dit jaar weer veel onderwerpen mag opleveren die de hilarische bekrompenheden van het wijnwereldje weerspiegelen.