Wat valt er nog aan nieuws te bedenken dat een wijnboek waard is? Alle landen zijn al uitgebreid beschreven. Wijn en spijs, de wijnkelder, de favoriete wijnen van de groten der aarde, de gaafste Chardonnays, de beste bubbels, je kunt het zo gek niet bedenken of het is geboekstaafd. Dus moet je al uitblinken in vindingrijkheid om nog een gat in de markt te ‘scheppen’. Astrid Joosten en Therese Boer, respectievelijk scherm- en wijnvrouw, hebben dat met "Gek op wijn" geprobeerd. Resultaat: een boek dat in z’n opzet veel weg heeft van wat Hubrecht Duyker en Janna Rijpma al enkele jaren achtereen- zij het wat zakelijker- hebben gedaan: wijninterviews met 'captains' uit het bedrijfsleven, gelardeerd met trendinfo.

Joosten en Boer geven er een iets andere draai aan als ze de lezer(t) vooraf meegeven:’Het is toch haast geen doen voor een leek om een fles uit te zoeken’. Daarmee worden dan al die andere schrijvers van informatieve wegwijzers in wijnland worden in een pennenstreek met een chique term 'gedesavoueerd'. Ze zijn niet in hun missie geslaagd. En juist daarom is dit duo opgestaan. Alleen deze twee hebben de weg naar effectieve voorlichting gevonden. Die moet je plaveien met rolmodellen. En liefst uit de gelederen van BN-ers of wat zich daarvoor houdt. Aardig collegiaal gebaar in de richting van al die auteurs die zich al jaren uitsloven om zelfs de analfabeet aan een deugdelijk glas wijn te krijgen.

Geen raad

De schrijfsters gaan ervan uit dat 'de meeste Nederlanders tobben bij de slijter' en zich in een restaurant 'misschien geen raad weten' met de wijnkaart. Om die radelozen tegemoet te komen zou je dan een betere wijnkaart kunnen voorstellen of een voorlichtende tafelridder in de persoon van d’Oprechte Sommelier. Fout! Dan moet je dit boek kopen en in je binnenzak naar zo’n euroverslindende eettempel meenemen. Zit je dan ergens mee, dan kijk je gewoon even wat Henny Vrienten of Gerrit Zalm in dat geval ingeschonken zouden willen hebben gekregen. Waarom dat woord ‘misschien’ de boel iets moet nuanceren is wel duidelijk. Therese van De Librije kan haar eigen tent en haar aandeel in de exploitatie moeilijk afvallen. Bovendien zijn er nog wel een paar andere toprestaurants die gasten fatsoenlijk en niet primair omzetgericht aan een aardig glas helpen. Tenslotte heb je een naam in de intercontinentie of niet.

Voorkeuren

Omdat naar de visie van de schrijfsters de bestaande wijnliteratuur de consument dus nog steeds laat verdrinken, behalve in de alcohol waarnaar hij/zij gericht op zoek wil, hebben zij het nodig geoordeeld om tien mannelijke landgenoten naar hun wijnervaringen en – voorkeuren te vragen. Dat levert de bekende ‘coole’ keuvelarijen op. Korte, hitachtige zinnetjes waarin op de woordenschat sterk is bezuinigd. En met van die milieugebonden teksten, als slijpsteen voor de al of niet gekrompen geest. Want het moet met dit boekje niet alleen lekker DRINKEN zijn. Nog opzienbarende onthullingen? Amper. Of het zou moeten zijn dat Pieter van Vollenhoven daarvoor heeft gezorgd. Die drinkt het liefst Chardonnay, maar houdt er wel een door de hofmaarschalk vol geprate wijnkelder met nog ander spul op na. En wat te denken van mijn provinciegenoot Guus Meeuwis die te oude bubbels onder de kurk houdt? Op die etiketten staat nog 'methode champenoise', in de vorige eeuw al verboden. Goed, de dames laten de heren ook blind proeven en geven er een Boer- of een ander recept bij cadeau, zodat ze ook van hun pizzaverslaving afkomen en voortaan buiten de smaakpolitie kunnen. Maar om nou te concluderen dat dit wijnboek de ‘trouvaille’ van het decennium is, dat is mij een magnum te ver. Ik zou het eerder een gezellig boek willen noemen, waarin en passant weetjes door het (tekst)beslag worden geroerd. En dat er taalkundig hier en daar weer wat onregelmatigs opduikt, wie zou dat in in de beoogde lezerskring moeten opvallen? De eindredacteur in ieder geval niet. Want hij is de nonchalance als handelsmerk van menige uitgeverij ook deze keer trouw gebleven. Die liet zinnen staan als: ook bittere chocola vind ik niet lekker, evenals koffie’. Voor de fijnproever: dat vond ik nou even min...

Titel: Gek op wijn
Auteurs: Astrid Joosten en Therese Boer
ISBN: 9789044609264
Uitgever Prometheus Amsterdam
Prijs: EUR 18,95