Kan dat zomaar? Op Schouwen-Duiveland wel. Daar heeft een hotelier de VVV aan een touwtje. Goed voor de onafhankelijke relatie tussen hotellerie en vreemdelingenverkeer. Kees heeft bepaald dat hij dit jaar zestien man wil ontvangen. Meer kamers stelt-ie niet gratis beschikbaar. Want hij moet ook nog eten. En daarom heeft hij, aldus de organisatie van de reis, ook een congres binnengehaald. Daaraan verdient hij dan weer wat er aan sponsorgeld uitgaat. Want Kees zou Kees niet zijn, als hij er teveel op zou toeleggen. Kees heet van achteren Hoeder. Hij controleert dus graag alles. Deze keer bepaalt hij niet alleen HOEVEEL van die pennenvoerders hij onder de vlag van de VVV binnenhaalt, maar ook WIE dat zullen zijn. En WAT VOOR MEDIA ze moeten vertegenwoordigen. Want hij wil niet steeds dezelfde gezichten zien. En zeker niet als die lieden zich kritisch over zijn activiteiten uitlaten. Kees wil geloofd en geprezen worden. En daar horen niet altijd harde waarheden bij. Je krijgt ruzie met hem als je als professionele proever met een brede internationale ervaring ooit durft te schrijven dat zijn wijn-/spijscombinaties niet altijd even gelukkig zijn. Of dat de chef nog een stevige wandeling heeft te maken voordat er een ster aan de horizon gloort. Dan is het bij de ballotage snel bekeken.

Niemand van de organisatie zegt dat op Schouwen hardop. Ze vinden dat ‘te kort door de bocht’. Iedereen had kunnen weten dat er zou worden ‘geselecteerd’. Kijk maar in de uitnodigingsbrief. Daar staat dat je mee mag ‘naar beschikbaarheid’. Voor wie die term niet snapt: daar bedoelt de VVV mee dat deelname ‘aan criteria wordt getoetst’. Ten eerste gaat het om de volgorde van inschrijven. En ten tweede om het ‘beschikbare’ aantal kamers. Op die manier zijn er dus zestien gelukkigen ingeloot.

Kees vindt dat hij het volste recht op ballotage heeft. Wie betaalt, bepaalt, ligt als rechtvaardigingscitaat op zijn lippen. Ik vind dat hier grenzen van geloofwaardig vvv-optreden worden overschreden. Wie sponsors, zij het onder een ander excuus, grenzeloos ruimte tot het weren van kritische publicaties biedt, zonder zelf de regie te houden, heeft een foutief beeld van eigen taak en functioneren. Zo’n organisatie dient dan het soort welgevalligheid en ja-knikkerei, die wel vaker de aura van sponsors kleuren. Op deze manier heeft het voormalige Oostblok ook jarenlang ‘journalistiek’ laten bedrijven. In dit geval dus journalistiek naar Bijzonder Zeeuws Recht. Het recht van ezeltje-strek-je. Zelfs voor Schouwen-Duiveland lijkt me dat wat gedateerd.

 

Reactie

De Provinciale Zeeuwse Courant (PZC) heeft inmiddels aandacht aan deze zaak besteed. Vandaag verscheen daar het stuk 'Hommeles over persreis'. Daarin wordt melding gemaakt van de strekking van bovenstaande column op Lekker Wijntje. VVV-directeur Klapwijk geeft in die krant ook toe dat de hotelier beslist over wie wel en niet bij hem overnacht. De VVV heeft dus niet de volle regie. En dat blijven we voor een uitnodigende instantie beneden de maat vinden. Wie zich als gastheer opwerpt in een schriftelijke invitatie, moet de eindverantwoordelijkheid daarvoor niet opdelen. En zeker niet aan iemand die, omdat hij 'betaalt' ook 'bepaalt'.

 

Hieronder het krantenverhaal dat voor zichzelf spreekt.

Hommeles over persreis

door Melita Lanting. dinsdag 18 maart 2008 | 03:16 | Laatst bijgewerkt op: dinsdag 18 maart 2008 | 07:15

ZIERIKZEE - Er is hommeles over de jaarlijkse persreis voor culinair journalisten op Schouwen-Duiveland.
In een vernietigende column op internet wordt de vloer aangeveegd met de organisatie van de wijnreis. "Hoe zit het met de onafhankelijkheid van de VVV", vraagt wijnjournalist John Bindels zich af. Hij beschuldigt de VVV er van dat deze organisatie te veel de oren laat hangen naar de hoofdsponsor van deze reis, een hotelier uit Burgh-Haamstede.

"Geen sprake van dat wij niet onafhankelijk zijn", zegt VVV-directeur Jurgen Klapwijk. "Dat zijn wij wel."

Voor het derde achtereenvolgende jaar organiseert de VVV een persreis voor culinair journalisten, gekoppeld aan de start van het seizoen voor de Oosterscheldekreeft. Een reisje voor schrijvers over eten en drinken. Zij kunnen kennismaken met de culinaire toppers op Schouwen-Duiveland en zien tegelijkertijd de toeristische attracties van het eiland.

De hele reis voor de journalisten betalen zit er niet in voor de VVV en daarom is sponsoring in de vorm van gratis logies en ontbijt en de diverse lekkernijen onderweg gezocht. Tot nu toe was er geen vuiltje aan de lucht maar dit jaar zijn minder kamers beschikbaar dan in voorgaande jaren. Daarom moest er geselecteerd worden uit de aanmeldingen en volgens Bindels heeft de hotelier daarbij een flinke stem gehad in het selectieproces.

"Ik wilde weten hoe het zat en ik begrijp dat de hotelier mee heeft bepaald wie mee mag. U schrijft welgevallig over mij? U mag binnen en u schrijft onwelgevallig, u mag niet binnen." Volgens Bindels heeft een eerdere woordenwisseling over de kwaliteit van de wijnkaart hiermee te maken.

Klapwijk ontkent dit. "Wij hebben minder plaatsen dan vorige jaren. We hebben naar de aanmeldingen gekeken en bij de selectie heeft een rol gespeeld dat we ook journalisten mee wilden nemen die nog niet eerder zijn geweest. Een beetje vers bloed."

Hij noemt de column "een beetje flauw". Hij erkent wel dat de hoteleigenaar een stem in het kapittel heeft, maar die zou niet zo ver gaan als Bindels in zijn column suggereert. "Hij sponsort groot. Als hij iets vindt wordt dat wel meegenomen, maar dat is logisch."