Vakmanschap en een gelukkige hand. Die hebben in combinatie de aanwinsten opgeleverd die ik op de recnte voorjaarsproeverij van wijnkoperij Verbunt in Tilburg in het glas heb gehad. Met kop en schouders staken daar de Rioja’s van Ramon Bilbao uit Hareo boven de verfrissende noviteiten uit, die er iedere lente weer zijn. Van klein naar groot betaalbaar bovendien, want ze vallen in de categorie 4,25 tot 27,50 euro. Dat deze geroutineerde inkopers daar scherp op letten draagt zeker bij aan het vermijden van graaierspraktijken, verderop in de distributieketen.
De nieuwsgierigheid naar de nieuwe wijnhuizen bij Verbunt bracht tijdens de voorjaarsproeverij heel wat wijnvolk op de been.
Toptrio
Bij het doornemen van het assortiment sprongen er naar mijn smaak twee rode Bilbao-wijnen uit die beantwoorden aan de mondiaal op de proef gestelde smaak van de ‘gevorderde’ wijnconsument. Dat waren de Reserva 2004 DOC Rioja en de Mirto 2004 DOC Rioja. Bij de witte wijnen van hetzelfde huis maakte vooral de Mar de Frades Albarino 2007 DOC Rias Baixas indruk. Soms is wat voor ‘beter’ doorgaat niet altijd bevriend met het ‘goede’. Dat was mijn conclusie toen ik twee Reserva’s van Bilbao met elkaar had vergeleken. De oudste, de Gran Reserva, is van 1999. Grotendeels tempranillo (90 %), gemengd met 5 % graciano voor de structuur van de wijn en 5 % mazuelo (carignan) voor de aciditeit, als instrument voor langere houdbaarheid. De wijn brengt 2 jaar door in deels Frans, deels Amerikaans eikenhout en rijpt daarna eenzelfde periode op fles. Een wijn die aroma’ s van zwarte kers, braam, balsamico, tabak, leer en cederhout laat waarnemen. Maar die wat minder op fruit en fraicheur aanspreekbaar is dan de ‘gewone’ Reserva 2004. Beide zijn overigens wijnen van klasse. De 2004 heeft iets meer graciano en wat minder mazuelo. Daarmee valt de blend wat puissanter uit dan de 1999. Hij is, zoals gezegd, frisser. En de kortere houtrijping (16 maanden) pakt hier gunstiger uit voor de fruit-‘beleving’ bij de proever.
Kunstuiting
De grote verrassing was de -gedecanteerde - Mirto 2004. Deze jaargang kreeg 18 maanden barrique, gistte vooraf (malolactisch) eveneens op hout en komt van percelen met minstens 70 jaar oude tempranillo-stokken. Bij de vinificatie is vooral aandacht besteed aan de extractie van kleur en aroma’s, o.m. door periodiek het bezinksel (lie) op te roeren. De producent overdrijft niet als hij zegt dat de wijn in dit geval vergelijkbaar is met een uiting van ‘kunst’, maar dan in de zin van vakmanschap op hoog niveau. In het glas komt een ongefilterde, uiterst elegante wijn, van lange houdbaarheid. Twintig jaar bewaarpotentieel zou me niet verbazen. Deze Mirto heeft aroma’s van kersen, overrijpe druiven, balsamico, noot en chocolade. Wijn met een gave balans, waarin het hout goed is opgenomen. Daar hebben we een niet vaak gebruikt adjectief voor: allure. Lof ook voor de Albarino 2007. Gemaakt in fruitige stijl. Maar desondanks wat ziltig, vanwege de nabije zee. Een sappige, smakelijke Galiciër, die zich in een regenachtig gebied doorgaans goed ontwikkelt. De wijn heeft plezierige zuren die zich aangenaam vermengen met de geuren van Europees geel fruit en citrus.
Commercieel
Er waren nog meer opvallende wijnen bij deze proeverij. Zo heeft Verbunt ook Diemersfontein uit het Zuid Afrikaanse Wellington aan het assortiment toegevoegd. Daar proefde ik 2 commerciële wijnen, waarvan een met nogal reductieve shiraz en een overdosis hout. De Pinotage had ook lang op vat gelegen, maar presenteerde zich toch met wat minder kunstmatig bravoure. “Wij verkopen wijnen. En daarnaast verkopen we aan connaisseurs’, zei de wijnmaker er veelbetekenend bij. Waarna hij mij zijn ‘beste’ inschonk: de Cabernet Sauvignon 2003. Gerijpt op staal en 18 maanden opgevoed op Frans eiken. Fraaie wijn, aangenaam fruitig met vooral braam en laurier. Van het nieuwe huis Covilalba beviel mij vooral de ‘vi de guarda’, de bewaarwijn ‘2 Finca’s’, Terra Alta DO 2004. Een wijn uit de heuvels van Vilalba, 450 meter boven zee. Gemaakt van 100% carinena uit minstens 70 jaar oude wijngaarden. Complex, kruidig en licht mineraal. Zachte tannines, goed gevuld. En aroma’s van kaneel, kers, likeur en chocolade. Ben ook nog even gaan proeven bij Elzasser Marcel Deiss. Raakte daar af en toe van het spoor als de ‘terroir-expressie’ in de bekende wijnen (gips en zo) weer eens trekjes van (vermeende) lichtelijke oxydatie liet bespeuren. De Zuid Franse wijnen hadden daar in ieder geval geen last van. De mooiste die ik daar aantrof was de Saga Pegot 2005 Faugeres AC. Evenwichtige, krachtige wijn van uitsluitend syrah. Groeit op een ideaal gelegen, droge zuidhelling vlakbij zee.
Samengevat: een proeverij met noviteiten van klasse.