Websites van wijnceremoniemeesters! Ze 'masturberen' zich ongans. In de hoop dat ze een sleutelgatfunctie voor wijnvoyeurs kunnen scheppen. Mooi nooit! Ten eerste lullen ze zo commercieel, dat je moet rennen om zonder knoeien de vomeerpot van Villeroy en Boch nog te halen. En vervolgens dissen ze zulke impotente argumenten op, dat ieder middel daartegen bij voorbaat kansloos wordt ingezet.

Wijnceremoniemeesters, onmisbaar voor uw beschaafd huis- of ambassadefeestje, hou erover op. Af en toe denken ze op hun manier slim te zijn. Hoewel het IQ van de bevlogen wijnplugger jaarlijks met 2 punten terugloopt, aldus wetenschappers van de universiteit van Erlangen. Vlak voor hun eurobarend 'event' scheiden ze schriftelijk een hersengolf af. Die dan, zonder dat de mediumbaas dat door heeft, gratis reclame voor eigen gewin genereert. Kleine ritselaars. Net niet intelligent genoeg om in de gaten te krijgen dat wij ze al kilometers door hebben voordat ze als Windowstoetsenist nog maar aanstalten maken om de boel fraai verpakt te verlinken. Minicharlatannerie, met als enige sanctie een gerede kans om in een provocatieve column te worden gefileerd. Bij deze dan.

Eigen zak

Voorbeeld. Tegen een vet honorarium wordt zo'n wijn- ceremoniemeester voorzitter van een wijnkeurkorps. Opdracht: importeursbocht doorproeven. Totdat er iets slikbaars bij zit. Tussen de, pak weg, 5 en 15 euro. Enkele weken tevoren zie je kans om die terecht in de grond geschreven wijnen daar weer gratis uit te zwetsen. In een wijnblad, waarmee je je eigen zak nog eens extra spekt. Geen mens die zo'n schafter-van-twee-walletjes op dat moment in de peiling heeft. Een aura van Integriteit, weet je wel...

Nou, bij mij was Zijne Onkreukbaarheid nooit zover gekomen. Had 'ie zich maar neutraalkritisch moeten gedragen. Alleen maar de fraaie kant belichten, daar hebben we al genoeg rijksvoorlichters voor. Halve waarheden? Eens en nooit weer. Geen jury-voorzitterschappen van fatsoenlijk gehalte voor de ontwijkers van het liever niet gehoorde nieuws. Voortaan oudbakken brood op de plank. Geschriften van zo'n mooiprater zou ik ook steeds kritischer gaan lezen. En zou ik ook maar een milligram DNA van commerciële sponsors in zo'n boek of artikel ontdekken, dan zou de afscheider daarvan mijnerzijds op een commandoactie mogen rekenen. Met een variant op een uitspraak van mijn jeugdmuziekmaat Vader Abraham hou ik dit overeind: Als z'n adem straks net zo onwelriekend zou zijn als de 'werfkracht' van eventueel 'advertorial'-achtige hoofdstukken, dan kan ik alleen maar de vriendin beklagen, die met zo'n pecuniavreter de nacht door moet.

Wijnceremoniemeesters, blijf erbij uit de buurt. Geloof niks van wat ze tegen 5 euro per woord aan kritiekloze 'waarheden' uitkramen. Geef ze geen ruimte om, in opdracht van werkelijkheidsvertekenaars, te groeien in de kunst van het weglaten. Ik hou ze in de gaten.