Mozart in je glas
John Bindels rechtstreeks verslag uit Wenen:
Kunnen kleine wijnbedrijven overleven in een internationale markt van steeds omvangrijker fusies? Die vraag is op Vievinum 2008, de grootste nationale wijnbeurs in Wenen positief beantwoord. Als wijnbedrijven het accent leggen op kwalitatief hoogwaardige wijnen, authentieke natuurproducten met een eigen typiciteit vanuit het druivenras en ambachtelijk gemaakt, dan kan die wijn tegen het standaardproduct uit de fabriek concurreren. Dat heeft dr. Helmut Redl van de Weense universiteit voor bodemcultuur na jarenlang onderzoek vastgesteld. De Oostenrijkse wijnbouwers zijn zich ervan bewust dat ze niet kunnen concurreren met massaproducten uit de grote wijnstreken. En evenmin met de industriewijnen van internationale concerns. Daartegenover hebben zij het voordeel van oude gebiedstypische druivenrassen. Bij de witte wijnen geldt dat voor 72% en bij de rode voor 18%.Daar zijn de wijnbouwers nu mee aan de slag gegaan met de bedoeling hun marktaandeel vanuit die specialisatie te vergroten. Gezonde druiven en hoogwaardige klonen zijn daarbij een eerste vereiste Intussen beraadt de wijnwetenschap zich op de gevolgen van de klimaatveranderingen. Die kunnen de wijnbouw confronteren met totnogtoe onbekende virussen en parasieten.
Willi Klinger
Teveel namen
Oostenrijk heeft nog altijd teveel wijnnamen en te weinig leverbare hoeveelheden. Er zijn bovendien weinig grote bedrijven en geen internationaal bekende merken, aldus wijnmarketingspecialist en manager Oostenrijke wijnmarketing Willi Klinger. Daarom moet de aandacht met andere pluspunten worden getrokken. Oostenrijk is een culinair centrum. Het is een vakantieland dat vooral als `schoon´wordt ervaren. Tegenover het begrip ´commercieel’ zetten de Oostenrijkers: oorspronkelijk. Tegenover industrieel: handwerk.De familie is hier in concurrentie met het concern. En tegenover uniformiteit staat karakter. In plaats van in de techniek zoeken de Oostenrijkse wijnbouwers het in natuurzuiverheid. De huidige wijngeneratie heeft daarnaast een goede scholing, internationale ervaring, kwaliteitsbesef en proefvaardigheid.
Hogere prijs
Daarmee moet het mogelijk zijn de concurrentiepositie te verbeteren, aldus Klinger. Oostenrijk wil vanaf nu vooral wijnstijlen, producenten of merken, druivenrassen en herkomst onder de aandacht van de consument brengen. Verder is er een kwaliteitspiramide, die begint bij tafelwijn, vervolgens dezelfde predicaten kent als de Duitse en daar nog strohwein en ausbruch aan toevoegt, tot aan trockenbeerenauslese. Vooral de herkomstaanduiding die nu in vier regio´s geldt (DAC) heeft een gunstig effect op omzet en export. Wie een paar jaar geleden nog genoegen moest nemen met 35 eurocent voor een liter Veltliner uit Weinviertel, krijgt daarvoor nu zowat het drievoudige. Oostenrijk kent meer dan voldoende eigenheid om zich daarmee te onderscheiden. Het moet op den duur zover komen dat we de herkomst van de wijn tot merk omvormen, aldus Klinger. Bijvoorbeeld: Mittelburgenland DAC. Eenvoudig te herkennen.
Typiciteit
Willi Klinger, die eerder ook voor de bekende Italiaanse wijnproducent Gaja de marketing 'deed', zei over de export van Oostenrijkse wijnen dat Nederland intussen meer dan 1 miljoen liter afneemt. Daarmee wordt naar een gemiddelde literprijs van 2 euro gestreefd. Wereldwijd moet die export zich tussen de 50 en 70 miljoen gaan bewegen. Kwaliteit en rastypiciteit zijn daarbij speerpunten. Er moet ook een classificatiesysteem komen en een imagocampagne voor typisch inheemse soorten. Met 35 eigen druivenrassen en eigen wijnstijlen kan Oostenrijk z´n partij op de internationale markt goed meeblazen, vindt Klinger. De nadruk moet dan liggen op inheemse soorten zoals de veltliner, de welschriesling, de neuburger, de zierfandler, de rotgipfler, de zweigelt, de blaufrankisch en de st. laurent. Klinger zei dat in de toekomst overschotten in de Europese unie niet langer hoeven te worden gedestilleerd, maar in ´derde landen´ kunnen worden afgezet. Hij vindt ook dat er een eind moet komen aan de praktijk dat Duitse prijsboksers, zoals Peter Mertens, massaal de goedkoopste druiven opkopen om er bijvoorbeeld Aldi-wijnen van te maken. Die boeren moet zich niet langer laten uitwringen, is zijn standpunt. Klinger streeft er ook naar meer fles- dan vatwijnen op de markt te brengen. Het doel is op termijn 40 miljoen flessen te produceren."We willen dat het buitenland van onze wijnen zegt: net of Mozart in je glas zit. Dat staat dan voor fris, zuiver en complex´.Uiteindelijk wil Klinger een simpele smaakindeling voor Oostenrijkse wijnen: klassiek of krachtig. Dan weet iedereen waar hij aan toe is. Ingewikkelde etiketten hebben de consument nog nooit goed op weg geholpen". En dat gaat Oostenrijk nu veranderen.
| 