Proeverij van Vins Auvigue. Zo kondigde verkoopchef Willem Schiks een paar weken geleden een degustatie in de Wijnkluis van het Amsterdamse Amrathhotel aan. Het liep er niet storm. Maar niet omdat de wijnen dat niet waard zijn. In tegendeel. De keren dat ik zulke smakelijke en vooral sappige chardonnays uit de Mâconnais in het glas heb gehad, zijn op de vingers van een hand te tellen. Deze keer niet in de hoofdstad zelf overigens. Willem bracht de wijnen bij mij langs op de terugreis naar Frankrijk. Daar woont deze geboren Brabander al 18 jaar.

In beeld waren de jaargangen 2007 van de Moulin du Pont-wijnen Macon Villages, Mâcon-Fuissé, Mâcon-Polutré, Saint Veran en Pouilly-Fuissé. En bovendien uit 2006 de climat-wijnen en speciale cuvees Pouilly en Saint Veran. Meestal uit oude(re) wijngaarden en een langere tijd op fust dan de eerste divisie. Jean Pierre en Michel Auvigue werken ‘met respect voor de wijntradities’ in de zuidelijke Bourgogne. Ze bemesten organisch. Maken ook een paar biowijnen. Verwerken de druiven op valkracht. En in de kelders ontbreken pompen. Het sap hoeft er evenmin aan de beademingsapparatuur. Alle climat-wijnen rijpen er principieel op Frans eiken. Er wordt nauwelijks of uiterst licht gefilterd, om niet alle evolutiematerie uit de fles te halen. De wijnmakers zijn er vooral op uit de wijnen fruit en bodemexpressie mee te geven. Daarom wordt het hout bij de topwijnen bedachtzaam gedoseerd. Afgestemd op wat de wijn geacht wordt te vertellen over zijn specifieke terroir. Bij het overige gamma proefde ik afwisselend jong wit op inox gegist, of wijnen die hoogstens enkele maanden de barrique hadden gezien.

De wijnen van 2007 hebben opwekkend fruit. Zijn doorgaans rond en redelijk lang. Hier en daar heeft het vat het bitter niet helemaal kunnen ronden, als dat al de bedoeling mocht zijn geweest. De wijnen van 2006, waarvan ik het merendeel het beste kan typeren als ‘mono-vignobles’ zijn over het algemeen fris, floraal en soms ook uitgesproken mineraal. Vooral stokken met fors weggesnoeide trossen leverden kracht en balans. De wijnen hebben aroma’s van perzik en vers fruit. Bij enkele had de aciditeit wat mij betreft wat uitbundiger gemogen. Een uitzondering maak ik voor de Pouilly- Fuissé 2006 Vieilles Vignes. Komt van percelen tussen de 65 en 72 jaar oud. Zuivere, wat vette wijn die 8 maanden op barrique lag. Fris, veel sap, aroma’s van citroen en vanille.

Willem Schiks, die ook een visitekaartje heeft waarop hij als exportdirecteur van Terroirs et Talents staat vermeld, liet mij nog acht Beaujolais proeven. Van jonge wijnmakers, die het om zeep geholpen imago van dit gebied zo hoog zit, dat ze bijna een kwaliteitsrevolutie zijn begonnen. Weg met de knoeiers. Laat zien hoe het beter kan, is hun uitgangspunt. De wijnen waren afkomstig van Château de la Terriere en Domaine Romy (Terra Vitis), waarvan de families Beaudet en Dupond hun krachten hebben gebundeld. De geproefde wijnen breken ronduit gezegd met alle vooroordelen en vonnissen die de Beaujolais in het recente verleden over zich heeft afgeroepen. Terroirs et Talents geeft de gamay-druif een nieuwe toekomst door de positieve eigenschappen van dit ras niet langer te degraderen door overdreven rendementsbejag, slecht wijngaardmanagement, achterhaalde vinificatie en snelle geldmakerij met slappe of te groene ‘plonk’. Een groep Beaujolaisboeren probeert daar al wel iets aan te doen door een ‘Recontre’ te organiseren. Maar slaagt er totnogtoe niet in overtuigend te communiceren. Wijnjournalisten ervaren hoogstens zelf gefinancierde ‘gastvrijheid’ en beperkte faciliteiten. Terwijl daar bijvoorbeeld in de noordelijke Bourgogne, de Rhône of de Languedoc royalere mogelijkheden voor zijn. Willem Schiks beloofde mij daar snel iets aan te willen doen. De geproefde Beaujolais gaven een goede impressie van het kwaliteitsniveau dat daar te lang weinig of geen kans heeft gekregen. Vooral aan de in zandbodem wortelende Brouilly Vieilles Vignes Cuvee de Souzy 2006 hield ik een plezierige indruk over. Vers zwart fruit, drop, vleug vanille. Goed opgenomen en meestal gebruikt hout. Voor dit type wijn is ‘grillage’ toegepast, samen met gedeeltelijke koolzuurgisting. Daardoor verbetert onder meer de bewaarpotentie van de wijn. Grillage bevordert tevens de concentratie, voor zover rendementsbeperking die al niet veroorzaakt heeft. Van Terroirs et Talents, koptrekkers voor een opwaardering van de Beaujolais, gaan we beslist nog meer horen.