Voor de zekerheid nog even nagekeken of culinaire letterbrakers en wijnschrijvers wel tot de beschermde soort horen. Nou, niet altijd. Het merendeel bestaat uit door zelfoverschatting geteisterde doe-het-zelvers. Uitgezonderd degenen die er voor hebben doorgeleerd en een van staatswege erkende academische of HBO-opleiding journalistiek hebben afgerond. Een gat in de markt om de van talent verstoken rest te bereiken, vond onze eigen culinarius Onno Kleijn. Daarom laat hij zich in één adem vermelden met de ‘academie culinair schrijven’. Een soort Mavo voor droevig geletterden die ook wel eens aan de wijn- en spijs-bak willen. Met een bovenmeester die daarvoor ‘handvatten’ zegt te kunnen aanreiken en daarvoor tussen de driehonderd en vierhonderd euro per hoofd rekent. Na een bovenmatige krachtsinspanning van drie avonden verlaat je deze ‘academie’ als gevorderd twitteraar, die zijn woordenschat tot wel 750 stuks heeft opgehoogd en zich daarmee mag rekenen tot de top van de tweet-enschappers. Dat lijkt ons binnen het alfabetiseringsplan van een van onze koninklijke hoogheden wel een rijks-studiebeurs waard.

Deze week noteerden we trouwens nog de volgende slippers in de wereld van uitbehandelde wijnschrijvers:

Wijnwebwinkel Brabants Dagblad:
“Wij hebben een waanzinnige superstunt voor u bemachtigd”. Nou de wijn nog.

Huis van negotie Bythegrape:
“… voor mensen die ons nog nooit geproefd hebben”. Houwezo graag.

Vinice Wijnen:
“Doorbreek met gewoonten”. Breek door, lijkt ons.

Wijnvoordeel:
“Olijfen en veel gestoofde indrukken”. Warmtestuwing vermoedelijk.

Beukers op Facebook:
“Hunter for wine news”. Al drie dagen oudbakken berichten.

Beukers op Wijnkronieken:
“Verzorg met plezier de INHOUD van je teksten” Want het verhaal over wijn ‘moet foutloos verteld worden’, zegt ze erbij. Vandaar de positie van stamgast in deze rubriek.