Lafite-prijs
De hoogst gewaardeerde Bordeaux Château Lafite Rothschild, jaargang 2012, heeft een flesprijs van 330 euro ex-Bordeaux. Dat betekent een prijsdaling van 21% ten opzichte van de jaargang 2011. Maar dat is nog altijd 154% meer dan de prijs van 2008, die op 130 euro uitkwam. Vorige week daalde Mouton 2012 met 33% tot 240 euro per fles. De Carruades, tweede wijn van Lafite is 11% in prijs gedaald en komt op ongeveer 100 euro per fles.
Wijnwatchers zitten ‘fout’
Microscoopkijkers, die geleerden. Ze missen de kern van de zaak en weten niet wat wijnbouw precies inhoudt. We gaan helemaal niet naar de knoppen als de aarde verder opwarmt. Heeft de cabernet sauvignon niet op hetere plaatsen, zoals in Nappa en in Californië overleefd, dan we straks in Bordeaux nog moeten krijgen? En kennen wij niet allang het mengsysteem van druiven, waardoor we beter gewapend zijn tegen klimaatrisico’s? De extreem hete zomers na de eeuwwisseling heeft Frankrijk toch ook overleefd. Juist omdat we ‘droge’ wijnbouw bedrijven wortelen de stokken zo diep.
Wijnsnobs
Wijn proeven. Is dat een vaardigheid en zo ja kun je die dan aanleren? Of is het een bron van snobisme en ‘zelfreflectie’? Oz Clark en top gear-presentator James May maken de Franse dreven weer onveilig om de humor uit de most te filteren. Een beeld in bijgaande video.
Wijn in media
Wijn komt geregeld voor als trefwoord op media als Twitter en Facebook. Hoe vaak en over welke druivenrassen het dan gaat, geeft een redelijke indruk van de interesse in en de kennis van die druiven en van de discussies daarover. Een actuele peiling leert dat nu eens niet de cabernet-sauvignon, maar nog steeds de vaak zo verguisde chardonnay het meest aan bod komt in die media. Pinot noir, merlot en syrah doen het ook nog beter dan de cabernet. En helemaal onderaan eindigt de tempranillo, de bij professionals hooggewaardeerde Spaanse druif. (Bron: Wijngekken)
Column: Wijn-prognose
Bij de Rabobank bestaat de top uit dure jongens, die graag werken voor de kost en wat het bestaan daarnaast nog genoeglijk houdt. Een van de elite-eenheden bestaat uit economen, die ervoor hebben doorgeleerd om mutaties in de handelswereld te ‘duiden’ of om daaruit prognoses te destilleren. En als dat trefzeker gebeurt bouwen die gasten behalve een ‘giga’-bonus ook ‘gezag’ op, met de bedoeling de naam van de bank hoog te houden. Want ‘vooraanstaand’ zijn en triple-A blijven is in het bankwezen een overlevingsconcept. Al zijn daar nog zoveel ‘tricks’ voor nodig die wij als ethiek-vervuiling aanmerken, maar in het milieu van vesten, stropdassen en relatieborrels niet zelden als ‘intelligent’ worden aangemerkt. Dezer dagen zijn de ‘special financial forces’ weer eens aan het ‘watchen’ geweest in de ‘food & drinks’-sector. En wat ze daar aan het wijnfront waarnamen gaf aanleiding tot groot alarm. Al moeten we ons, gezien het resultaat, wel afvragen of die heren 'hun geld wel bedruipen', zoals een 'kenner' van dit milieu het dezer dagen uitdrukte.
Lach door de dag
En wat lazen we weer eens over een vaderlandse wijnmanifestatie? Jawel, er worden weer ‘masterclasses’ gegeven. Die zijn er tegenwoordig in allerlei gradaties. Ten eerste wordt die naam vaak misbruikt voor PR-figuren die hun eigen wijnhandel omhoog willen kletsen. Ten tweede door een Frans promotiebureau dat vaak wijnschrijvers inschakelt en die maar even omhoog laat vallen om wat extra publiek te trekken. En ten derde door wijnboeren die vaak op droevig niveau over hun eigen negotie komen praten. Wij hebben aan dat titelmisbruik in een serie columns al uitvoerig aandacht besteed. Maar er blijven hardnekkigen die altijd weer een excuus bedenken om met die inflatie door te gaan. Laatst hoorden we zelfs een magister vini beweren dat zijn wijn-‘colleges’ eerder een ‘master’-niveau hebben dan dat van menige gediplomeerde Master of Wine. Tja, wie zichzelf niet kietelt. En een ander vond dat die naam ‘in het spraakgebruik’ zo normaal is geworden dat niemand zich er meer aan zou storen. Nou, daar wensen wij in geen geval medeplichtig aan te raken.
Voor het Nederlandse Wine and Food Festival op 3 juni in Amsterdam zijn er ook weer van die quasi-masters aangekondigd. Wij citeren uit een ‘persbericht’: “Gedurende deze dag zullen er een AANTAL masterclasses WORDEN verzorgd door diverse producenten uit onder andere de Loire en Cahors. Zij zullen PERSOONLIJK ( hoe anders? ) hun wijnen van commentaar voorzien. Ook ZULLEN er EEN masterCLASSES gegeven worden over rosé en champagne. Enkele van deze proeverijen worden OMLIJST door gerechten van een chef ”.
We gaan er graag vanuit dat de gerechten en de wijnen op dat festival van een kwaliteit zijn die het stuntelige Koningslied- Nederlands waarin deze zinnen werden gegoten ver overtreft.
Beaujolais is klaar met banaan (2)
‘Eenvoud kan gecompliceerd zijn’
Wie verkeerde informatie slikt, is al gauw geneigd te vragen of het met die Beaujolais nog wel goed komt. Wijnboeren zouden het niet meer zien zitten. En ze blijven maar doordrammen met die ‘Nouveau’, die zakken vol geld oplevert en bij ons hardnekkig ‘Primeur’ blijft heten. Verkeerde indrukken, die al te lang zijn blijven hangen. De Beaujolais van vandaag heeft voorgoed afgerekend met de banaan- en kauwgomgeuren, met ‘faire pisser la vigne’, en met die bijna onuitroeibare koolzuurgisting die het zo verguisde zuurballenwater compleet maakte. En de Beaujolais van het lopende decennium brengt steeds meer wijnen voort die de streek weer eer aan doen.
Die wijnboeren, wat zijn dat voor mensen? Bestaat er zoiets als de ‘Homo Beaujolaisis’? Wijnauteur Louis Orizet schreef ooit dat er twee typen zijn. De Bourgondiër en de Latijn, afkomstig uit het nabije Toscane. Ze hangen dezelfde cultus aan: de wijn. Dat schept niet alleen een band maar ook een overeenkomst: blijmoedigheid. Een andere schrijver, Henri Girardin, houdt de zon verantwoordelijk voor de lichtvoetige samenleving in de Beaujolais. Die laat, vindt hij, zowel de druiven als de geesten rijpen en verwarmt ook het hart van de wijnboer. En dat zou dan de grondslag bieden voor zijn karakter.
Canada aan de wijn
Canada is altijd een uitgesproken bier-land geweest. Maar de wijnconsumptie stijgt zienderogen. In 2002, aldus Statistics Canada, had bier in volume en omzetwaarde nog een marktaandeel van 50 % en kwam wijn niet verder dan 24 %. In 2012 is het beeld totaal anders: 44 % voor bier en 31 % voor wijn. In New Foundland en Labrador is bier nog de favoriete alcoholische drank. De ‘Globe and Mail’meldt:
Mouton zakt 33%
Het eerste top-château heeft een opzienbarende prijsvermindering bekend gemaakt. Mouton Rothschild vraagt voor de jaargang 2012 liefst 33 % minder. Dat betekent 240 in plaats van 360 euro per fles. De verwachting is dat andere premiers grands crus eveneens aanmerkelijk in prijs zullen dalen. Een van de redenen: de Chinese rijkaards hebben zich van overtrokken prijzen afgekeerd en ook op regeringsniveau worden de kelders met alternatieven gevuld. De duurste Bordeaux-producenten denken met prijsdalingen redelijk in de markt te blijven, maar Mouton zit nog altijd 100 % boven het [prijsniveau van 2008. De Britse collega’s melden vanuit Bordeaux:
Wrak-wijn op veiling
Het Antwerpse wijnveilinghuis Sylvie's gaat op vrijdag 3 mei wijn verkopen die uit het wrak van een achttiende-eeuws zeilschip naar boven werd gehaald. De wijnflessen dateren vermoedelijk van 1735, meldt het veilinghuis. De flessen wijn werden aangetroffen in het wrak van "'t Vliegend Hert". Die driemaster was op 3 februari 1735 kort na het vertrek vanuit Zeeland vergaan. De Oost-Indiëvaarder, die op weg was naar Batavia (het huidige Jakarta), had niet alleen een grote lading geld van de Verenigde Oost-Indische Compagnie aan boord, maar ook honderden flessen wijn. In de jaren tachtig werd een deel daarvan door archeologen weer boven water gehaald. Op 3 mei zullen zes van die flessen dan weer openbaar verkocht worden bij wijnveilinghuis Sylvie's. Opvallend is dat van elke wijn twee dezelfde flessen worden aangeboden, waarmee de koper de mogelijkheid heeft om van één fles te proeven en de andere intact te houden. De inzetprijs wordt 2.000 euro per paar. (Bron: Belga)













