Wat er, behalve veel mondiaal leed, dezer dagen weer aan wartaal over ons is uitgestort, mag enige naam hebben. En ook in de wijngaard van de versprekingen viel er voor de liefhebber weer veel opmerkelijks te proeven. Het begon met die wijnhandelaar die zijn nieuwste verkoopaanpak ‘propagandeert’ en daarbij ‘focust’ op ‘crowddrinking’, met het ‘tablet’- digi-orderboek in de aanslag. Dat hoorden we op dezelfde dag dat de Londense NOS-correspondent de kijkers op het volgende attendeerde: Veel Britten die onder het ijzeren bewind van premier Thatcher leefden, dachten ‘net als haar’. Intussen had de website Wijnbloggers ons laten weten dat het eind bij een opening zoek is als er geen begin aan zit: De ‘opening van het nieuwe seizoen ging wel met de nodige spanning van start’. En gelukkig niet met een explosie. Een hele geruststelling in een tijd dat ene Quirina Eijkman ons op teevee openlijk laat weten: ‘Ik werk bij een terrorisme-centrum’. En dat, zo verzekerde een prominent panellid op diezelfde buis, ‘enpowert mensen om meer informatie up te loaden’. Zo zouden we wel eens willen weten welke pluche-jagers ‘crimefighter’ Teeven, staatssecretaris op Justitie, liever voor ontslag ‘bij het kruisje’ willen laten tekenen dan hem als ‘lijmfighter’ na al dat gedoe in Ruttes club te houden. En terwijl de discussie daarover zich voortsleepte, schreef een wijnschrijver zich opeens totaal uit het gelid. Hij was z’n zinsonderwerp kwijt en liet één wijn twintig andere wijnen proeven in deze column-zin: ’Afgelopen najaar kwam juist deze als beste uit de bus na ruim twintig Grüner Veltliners te hebben geproefd’. En vinoloogje-leef-je-nog van Wijnkronieken beviel van een advies waarvan wij u de opvolging ten strengste ontraden als uw lever u lief is. Ze deed het dezer dagen op z’n Grieks met een moschofilero: “Een wijn die je eigenlijk de hele dag door zou kunnen drinken”. Trouwens ook nog een zin met een dubbele bodem. Gaat dat drinken de hele dag dóór?  Of zou je die wijn de hele dag kunnen doordrinken? Nee, dan laten we de teugels liever anders ‘varen’, riep dezer dagen een wijnpresentator.

Rosé de Miraval - Marc Perrin et Thierry Desseauve door BDTMedia

Met veel tam-tam is enige tijd geleden de nieuwe rosé Miraval van Brad Pitt en Angelina Jolie ‘gelanceerd’, beter bekend als ‘Brangelina’. Vooral omdat het om een bekend koppel gaat, was er veel aanhang bij aanwezig. Over hoe die wijn nu eigenlijk smaakt werd tot nog toe maar weinig bekend. Wijnjournalist Thierry Desseauve kreeg hem als eerste professional in het glas. En een krant interviewde er een bekende ‘caviste’ over.  Nagellak en ‘bonbons’. Maar dat hoort bij die Provence-wijnen, weet Thierry. Die aroma’s zijn volstrekt natuurlijk. Er komt geen chemie aan te pas, vindt hij. De Franse collega’s melden:

Het lijkt een zegen voor de wijnbouw. Een (blauwe) druif die resistent is tegen allerlei schimmels, maar vooral tegen de grootste boosdoeners: meeldauw en oïdium. Het Franse laboratorium Agroscope zegt de wonderdruif, die Divico is genoemd, omstreeks 2015 aan te planten is. Het gaat om een kruising tussen de Zwitserse gamaret en de Duitse bronner, beide bekend om hun weerbaarheid tegen rot en ziekten. De druiven hebben ‘interessante aroma’s’, een mooie kleur en goede tannines, aldus de Franse krant ‘Le  Matin’. De Britse collega’s melden:

Druivenpit-zaad bevat bestanddelen die schadelijke bacteriën doden een zwavel in wijn volstrekt overbodig maken, terwijl die wijn tòch kan ouderen. Bovendien worden de aroma’s dan niet gedeeltelijk onderdrukt, zoals bij het zwavelen het geval is. Daarmee wordt bereikt wat al jaren wordt geprobeerd, maar nooit over de hele linie werkelijkheid kon worden. Dat verklaart Intergrapes, een Italiaans bedrijf dat al zeven jaar lang proeven met de polyfenolen uit druivenpit-zaad heeft uitgevoerd.Wijnen van die leeftijd die daarmee behandeld zijn, noemt directeur Donatello Calaprice, ‘ nog steeds te drinken’. Aan het eind  van de gewone of de malolactische gisting volstaat 1 liter van dit ‘homeopathische’ middel op 20 hectoliter.

Thedrinksbusiness meldt over dit natuurlijke ‘voorbehoedsmiddel’:

Nieuwe generatie op ‘stoom’

Niets loopt meer vanzelf. Dat hebben ook wijnboeren uit de Beaujolais al een tijdje in de gaten. Die zijn in collegiale vereniging bezig hun reputatie uit het moeras te tillen. Er moest definitief worden afgerekend met het soort wijnterrorisme dat jarenlang geld tot hoofdzaak en kwaliteit tot bijzaak heeft gemaakt.Totdat de wijnconsument, door de concurrentie bij de les gehouden,van die gedegenereerde wijnplas genoeg had en de streek grotendeels links liet liggen.Sinds kort wordt er niet meer achterom gekeken. De spelbrekers zijn ontmaskerd, de appellations gezuiverd van charlatans die de regio een kwade naam bezorgden en het ook voor de deugdelijke wijnmakers verprutsten. 

De wijnboerenorganisatie Inter Beaujolais heeft de ‘business’ opnieuw op stoom gebracht. De nieuwe, beter opgeleide wijngeneratie heeft de oude mee op sleeptouw genomen naar een opwaardering tot wat de Beaujolais nu te bieden heeft: verrassende wijnen, in stijl gevarieerd en in smaak een verademing vergeleken bij wat we jarenlang in het glas kregen.