Lach door de dag
En wat lazen we weer eens over een vaderlandse wijnmanifestatie? Jawel, er worden weer ‘masterclasses’ gegeven. Die zijn er tegenwoordig in allerlei gradaties. Ten eerste wordt die naam vaak misbruikt voor PR-figuren die hun eigen wijnhandel omhoog willen kletsen. Ten tweede door een Frans promotiebureau dat vaak wijnschrijvers inschakelt en die maar even omhoog laat vallen om wat extra publiek te trekken. En ten derde door wijnboeren die vaak op droevig niveau over hun eigen negotie komen praten. Wij hebben aan dat titelmisbruik in een serie columns al uitvoerig aandacht besteed. Maar er blijven hardnekkigen die altijd weer een excuus bedenken om met die inflatie door te gaan. Laatst hoorden we zelfs een magister vini beweren dat zijn wijn-‘colleges’ eerder een ‘master’-niveau hebben dan dat van menige gediplomeerde Master of Wine. Tja, wie zichzelf niet kietelt. En een ander vond dat die naam ‘in het spraakgebruik’ zo normaal is geworden dat niemand zich er meer aan zou storen. Nou, daar wensen wij in geen geval medeplichtig aan te raken.
Voor het Nederlandse Wine and Food Festival op 3 juni in Amsterdam zijn er ook weer van die quasi-masters aangekondigd. Wij citeren uit een ‘persbericht’: “Gedurende deze dag zullen er een AANTAL masterclasses WORDEN verzorgd door diverse producenten uit onder andere de Loire en Cahors. Zij zullen PERSOONLIJK ( hoe anders? ) hun wijnen van commentaar voorzien. Ook ZULLEN er EEN masterCLASSES gegeven worden over rosé en champagne. Enkele van deze proeverijen worden OMLIJST door gerechten van een chef ”.
We gaan er graag vanuit dat de gerechten en de wijnen op dat festival van een kwaliteit zijn die het stuntelige Koningslied- Nederlands waarin deze zinnen werden gegoten ver overtreft.
Beaujolais is klaar met banaan (2)
‘Eenvoud kan gecompliceerd zijn’
Wie verkeerde informatie slikt, is al gauw geneigd te vragen of het met die Beaujolais nog wel goed komt. Wijnboeren zouden het niet meer zien zitten. En ze blijven maar doordrammen met die ‘Nouveau’, die zakken vol geld oplevert en bij ons hardnekkig ‘Primeur’ blijft heten. Verkeerde indrukken, die al te lang zijn blijven hangen. De Beaujolais van vandaag heeft voorgoed afgerekend met de banaan- en kauwgomgeuren, met ‘faire pisser la vigne’, en met die bijna onuitroeibare koolzuurgisting die het zo verguisde zuurballenwater compleet maakte. En de Beaujolais van het lopende decennium brengt steeds meer wijnen voort die de streek weer eer aan doen.
Die wijnboeren, wat zijn dat voor mensen? Bestaat er zoiets als de ‘Homo Beaujolaisis’? Wijnauteur Louis Orizet schreef ooit dat er twee typen zijn. De Bourgondiër en de Latijn, afkomstig uit het nabije Toscane. Ze hangen dezelfde cultus aan: de wijn. Dat schept niet alleen een band maar ook een overeenkomst: blijmoedigheid. Een andere schrijver, Henri Girardin, houdt de zon verantwoordelijk voor de lichtvoetige samenleving in de Beaujolais. Die laat, vindt hij, zowel de druiven als de geesten rijpen en verwarmt ook het hart van de wijnboer. En dat zou dan de grondslag bieden voor zijn karakter.
Canada aan de wijn
Canada is altijd een uitgesproken bier-land geweest. Maar de wijnconsumptie stijgt zienderogen. In 2002, aldus Statistics Canada, had bier in volume en omzetwaarde nog een marktaandeel van 50 % en kwam wijn niet verder dan 24 %. In 2012 is het beeld totaal anders: 44 % voor bier en 31 % voor wijn. In New Foundland en Labrador is bier nog de favoriete alcoholische drank. De ‘Globe and Mail’meldt:
Mouton zakt 33%
Het eerste top-château heeft een opzienbarende prijsvermindering bekend gemaakt. Mouton Rothschild vraagt voor de jaargang 2012 liefst 33 % minder. Dat betekent 240 in plaats van 360 euro per fles. De verwachting is dat andere premiers grands crus eveneens aanmerkelijk in prijs zullen dalen. Een van de redenen: de Chinese rijkaards hebben zich van overtrokken prijzen afgekeerd en ook op regeringsniveau worden de kelders met alternatieven gevuld. De duurste Bordeaux-producenten denken met prijsdalingen redelijk in de markt te blijven, maar Mouton zit nog altijd 100 % boven het [prijsniveau van 2008. De Britse collega’s melden vanuit Bordeaux:
Wrak-wijn op veiling
Het Antwerpse wijnveilinghuis Sylvie's gaat op vrijdag 3 mei wijn verkopen die uit het wrak van een achttiende-eeuws zeilschip naar boven werd gehaald. De wijnflessen dateren vermoedelijk van 1735, meldt het veilinghuis. De flessen wijn werden aangetroffen in het wrak van "'t Vliegend Hert". Die driemaster was op 3 februari 1735 kort na het vertrek vanuit Zeeland vergaan. De Oost-Indiëvaarder, die op weg was naar Batavia (het huidige Jakarta), had niet alleen een grote lading geld van de Verenigde Oost-Indische Compagnie aan boord, maar ook honderden flessen wijn. In de jaren tachtig werd een deel daarvan door archeologen weer boven water gehaald. Op 3 mei zullen zes van die flessen dan weer openbaar verkocht worden bij wijnveilinghuis Sylvie's. Opvallend is dat van elke wijn twee dezelfde flessen worden aangeboden, waarmee de koper de mogelijkheid heeft om van één fles te proeven en de andere intact te houden. De inzetprijs wordt 2.000 euro per paar. (Bron: Belga)
Zogezegd
Wat er, behalve veel mondiaal leed, dezer dagen weer aan wartaal over ons is uitgestort, mag enige naam hebben. En ook in de wijngaard van de versprekingen viel er voor de liefhebber weer veel opmerkelijks te proeven. Het begon met die wijnhandelaar die zijn nieuwste verkoopaanpak ‘propagandeert’ en daarbij ‘focust’ op ‘crowddrinking’, met het ‘tablet’- digi-orderboek in de aanslag. Dat hoorden we op dezelfde dag dat de Londense NOS-correspondent de kijkers op het volgende attendeerde: Veel Britten die onder het ijzeren bewind van premier Thatcher leefden, dachten ‘net als haar’. Intussen had de website Wijnbloggers ons laten weten dat het eind bij een opening zoek is als er geen begin aan zit: De ‘opening van het nieuwe seizoen ging wel met de nodige spanning van start’. En gelukkig niet met een explosie. Een hele geruststelling in een tijd dat ene Quirina Eijkman ons op teevee openlijk laat weten: ‘Ik werk bij een terrorisme-centrum’. En dat, zo verzekerde een prominent panellid op diezelfde buis, ‘enpowert mensen om meer informatie up te loaden’. Zo zouden we wel eens willen weten welke pluche-jagers ‘crimefighter’ Teeven, staatssecretaris op Justitie, liever voor ontslag ‘bij het kruisje’ willen laten tekenen dan hem als ‘lijmfighter’ na al dat gedoe in Ruttes club te houden. En terwijl de discussie daarover zich voortsleepte, schreef een wijnschrijver zich opeens totaal uit het gelid. Hij was z’n zinsonderwerp kwijt en liet één wijn twintig andere wijnen proeven in deze column-zin: ’Afgelopen najaar kwam juist deze als beste uit de bus na ruim twintig Grüner Veltliners te hebben geproefd’. En vinoloogje-leef-je-nog van Wijnkronieken beviel van een advies waarvan wij u de opvolging ten strengste ontraden als uw lever u lief is. Ze deed het dezer dagen op z’n Grieks met een moschofilero: “Een wijn die je eigenlijk de hele dag door zou kunnen drinken”. Trouwens ook nog een zin met een dubbele bodem. Gaat dat drinken de hele dag dóór? Of zou je die wijn de hele dag kunnen doordrinken? Nee, dan laten we de teugels liever anders ‘varen’, riep dezer dagen een wijnpresentator.
Hoe de Brangelina smaakt
Rosé de Miraval - Marc Perrin et Thierry Desseauve door BDTMedia
Met veel tam-tam is enige tijd geleden de nieuwe rosé Miraval van Brad Pitt en Angelina Jolie ‘gelanceerd’, beter bekend als ‘Brangelina’. Vooral omdat het om een bekend koppel gaat, was er veel aanhang bij aanwezig. Over hoe die wijn nu eigenlijk smaakt werd tot nog toe maar weinig bekend. Wijnjournalist Thierry Desseauve kreeg hem als eerste professional in het glas. En een krant interviewde er een bekende ‘caviste’ over. Nagellak en ‘bonbons’. Maar dat hoort bij die Provence-wijnen, weet Thierry. Die aroma’s zijn volstrekt natuurlijk. Er komt geen chemie aan te pas, vindt hij. De Franse collega’s melden:
Divico: anti-ramp-druif
Het lijkt een zegen voor de wijnbouw. Een (blauwe) druif die resistent is tegen allerlei schimmels, maar vooral tegen de grootste boosdoeners: meeldauw en oïdium. Het Franse laboratorium Agroscope zegt de wonderdruif, die Divico is genoemd, omstreeks 2015 aan te planten is. Het gaat om een kruising tussen de Zwitserse gamaret en de Duitse bronner, beide bekend om hun weerbaarheid tegen rot en ziekten. De druiven hebben ‘interessante aroma’s’, een mooie kleur en goede tannines, aldus de Franse krant ‘Le Matin’. De Britse collega’s melden:
Wijn zonder zwavel
Druivenpit-zaad bevat bestanddelen die schadelijke bacteriën doden een zwavel in wijn volstrekt overbodig maken, terwijl die wijn tòch kan ouderen. Bovendien worden de aroma’s dan niet gedeeltelijk onderdrukt, zoals bij het zwavelen het geval is. Daarmee wordt bereikt wat al jaren wordt geprobeerd, maar nooit over de hele linie werkelijkheid kon worden. Dat verklaart Intergrapes, een Italiaans bedrijf dat al zeven jaar lang proeven met de polyfenolen uit druivenpit-zaad heeft uitgevoerd.Wijnen van die leeftijd die daarmee behandeld zijn, noemt directeur Donatello Calaprice, ‘ nog steeds te drinken’. Aan het eind van de gewone of de malolactische gisting volstaat 1 liter van dit ‘homeopathische’ middel op 20 hectoliter.
Thedrinksbusiness meldt over dit natuurlijke ‘voorbehoedsmiddel’:
Bien Boire en Beaujolais (deel 1)
Nieuwe generatie op ‘stoom’
Niets loopt meer vanzelf. Dat hebben ook wijnboeren uit de Beaujolais al een tijdje in de gaten. Die zijn in collegiale vereniging bezig hun reputatie uit het moeras te tillen. Er moest definitief worden afgerekend met het soort wijnterrorisme dat jarenlang geld tot hoofdzaak en kwaliteit tot bijzaak heeft gemaakt.Totdat de wijnconsument, door de concurrentie bij de les gehouden,van die gedegenereerde wijnplas genoeg had en de streek grotendeels links liet liggen.Sinds kort wordt er niet meer achterom gekeken. De spelbrekers zijn ontmaskerd, de appellations gezuiverd van charlatans die de regio een kwade naam bezorgden en het ook voor de deugdelijke wijnmakers verprutsten.
De wijnboerenorganisatie Inter Beaujolais heeft de ‘business’ opnieuw op stoom gebracht. De nieuwe, beter opgeleide wijngeneratie heeft de oude mee op sleeptouw genomen naar een opwaardering tot wat de Beaujolais nu te bieden heeft: verrassende wijnen, in stijl gevarieerd en in smaak een verademing vergeleken bij wat we jarenlang in het glas kregen.













