Column: wijn-‘persbericht’
Dezer dagen was het weer raak. Er kwam voor de zoveelste keer een ‘persbericht’ naar buiten dat serieuze redacties meteen naar de prullenmand hebben laten verhuizen. Want wat moet je met zo’n puur reclamebericht dat voor grote groepen wijnconsumenten absoluut geen waarde heeft. Er komt een nieuwe wijnwebshop van De Gouden Ton. Nou èn, zeg je dan. Die zijn er al zoveel. En nou dus eentje méér. Tjonge, is met dàt even ‘nieuws’. Wie in de markt wil blijven moet zich ‘profileren’ is een oude ‘marketing’-wijsheid. Maar over de manier waarop dat het beste kan, lopen de meningen nogal uiteen. Koploper is linke Derrick van Bythefake, die letterlijk alles uit de hoek scheurt om de favoriet van de zoekmachines te blijven. Dan hebben we het hier al eerder in de tang genomen Maasstedelijke PR- bureau met de (voorheen herhaaldelijk gebleken) filosofie dat nieuws in een persbericht minder belangrijk is dan de klant aan z’n gerief helpen door diens naam zo vaak en zo duur mogelijk te verkopen. Bij Voordeelwijn kunnen ze er ook wat van. Maar daar wordt het onderwerp wijn toch op een andere manier benaderd dan bij die overdrijvers die eerder een groothandel in eigen naamverheerlijking lijken te zijn begonnen. Deze keer speelden die Tonneliers het klaar om in een bericht van een paar regels 7 keer de negotienaam te vermelden. Hier en daar herkenbaar geforceerd, want de bewuste zinnen zouden zonder die naam ook nog beter hebben gelopen.
Te weinig edelrot
Na de châteaux d’Yquem en Rieussec heeft nu ook Raymond-Lafon besloten geen wijn van de jaargang 2012 te produceren. In september ontwikkelde zich niet het gewenste edelrot, zodat er geen concentratie van sap in de druiven kon ontstaan. En dat verhindert de vorming van de specifieke Sauternes-aroma’s. Eigenaar Jean-Pierre Meslier liet weten dat de oogst weliswaar ‘fijn en elegant’ was uitgevallen, maar tegelijkertijd te klein en minder geconcentreerd dan normaal. Het restsuikerniveau, normaal 130 tot 140 gram per liter, bleef steken op 114. Van de beste druiven wordt nu alleen een ‘tweede’ wijn gemaakt: ‘Les jeunes pousses de Raymond-Lafon’.
Patricia’s voetbalwijn
Voor de Fifa wereldcup Brazilië in 2014 gaat wijnboetiek Lidio Carraro in Bento Gonçalves de wijnen leveren. Want die schijnt bij dat evenement minstens zo rijkelijk te gaan vloeien onder de daar aanwezige voetbalbonzen, als bier onder het veldvolk. Bezoekers van de ProWein hebben daar in de stand van Wines of Brazil al een voorproefje van kunnen krijgen. Wijnwijs bezocht de boetiek vorig jaar tijdens een reportagereis door het Braziliaanse wijngebied. Patricia Carraro zei er destijds over dat het bedrijf de puurheid van de wijnen voor zichzelf wil laten spreken. Daarom wordt er ook geen hout gebruikt.
Machtigste wijnheren
In Frankrijk zit de opperste wijnmacht niet bij vrouwen, maar bij mannen. Dat heeft, voor wat het nationaal bezien waard is, het wijntijdschrift La Revue du Vin de France serieus uitgevogeld. En deze keer staan niet figuren als Michel Rolland, Bernard Arnaut of wijnjournalist Bettane bovenaan de lijst. Het ligt er natuurlijk maar aan wat voor maatstaven je voor het predikaat ‘machtigst’ hanteert. Deze keer gaat het om ‘invloed’. En het bekendste wijnblad van La Republique vindt dat de 43-jarige oppergod Jérôme Despey, van de regeringswijnraad, als de absolute nummer één moet worden beschouwd. Deze raad ressorteert onder France Agrimer, een departement van het ministerie van landbouw. De ‘Languedocien’ heeft het voor elkaar gekregen dat er 300 miljoen euro subsidie beschikbaar is gekomen om de Franse wijnindustrie te hervormen. Daarvan komt 280 miljoen van de Europese Unie. Het geld is bestemd voor het verbeteren van wijngaarden en wijngoederen en het promoten van Franse overzeese wijnen. Nummer 2 op de lijst is de Roemeen Dacias Ciolos, Europees landbouwcommissaris. Hij heeft de Fransen een handje geholpen bij het voorkomen van vrije aanplant. Bernard Arnaud komt pas op 3. Hij is de grote baas van LVMH, eignaar van merken als Moët et Chandon, Château d’Yquem en Cheval Blanc. Arnaud maakte zich minder populair door als belastingvluchter de Belgische nationaliteit aan te vragen. Bij de top 5 hoort ook wijncriticus Robert Parker, naar wiens opvattingen verscheidene grote châteaux zich bij de wijnmakerij zijn gaan gedragen. De eerste wijnboer in de rij staat op plaats 9. Dat is Aubert de Villaine van Domaine de la Romanée Conti.
Dan de vrouwen. Die komen zelfs in de top 20 van het lijstje niet voor. Onder de 200 ‘invloedrijksten’ bevinden zich er maar 27 van het ‘zwakke geslacht’. Van hen staat barones Philippine de Rothschild (80) op plaats 24. Jancis Robinson, Master of wine, haalt plaats 62.
Rood meer dan goud waard
Rood is meer waard dan goud. Dat is de visie van legioenen Chinezen die geobsedeerd zijn door vooral het rode goud van Bordeaux. Tot op het hoogste niveau wordt daar indruk en politiek mee gemaakt. Er zijn inmiddels indrukwekkende handelsstromen in de wijnwereld ontstaan. En rijke Chinezen beleggen in toenemende mate in Franse wijngoederen die ze zoveel mogelijk vanuit de Franse optiek laten voortbestaan en functioneren. Over die Chinese obsessie is nu een boeiende film gemaakt: Quand le rouge devient plus précieux que l’or : Red Obsession, een documentaire met de stem van Russell Crowe. Daaruit blijkt dat de Chinezen erop uit zijn de eerste wereldmacht in de wijnproductie, - consumptie en - handel te worden. Een indruk geeft bijgaande video. De Franse collega’s melden:
Nieuwe vinologen
Op de website van de wijnacademie lazen we: In het Utrechtse Karel V hebben 46 nieuwe vinologen hebben hun diploma in ontvangst genomen tijdens een feestelijke ceremonie. Jaarlijks beginnen ongeveer 130 deelnemers aan de opleiding tot ‘Vinoloog van de Wijnacademie’, de hoogste Nederlandse wijnopleiding, die een jaar duurt. De meeste vinologen zijn wijnprofessionals. Ze werken in een slijterij, in de horeca, voor een importeur en/of geven proeverijen. Tussen 20.000 mensen werkzaam in de wijnbranche onderscheiden vinologen zich door hun kennis, hun vaardigheid bij het proeven en de ‘passie’ voor alles wat met wijn te maken heeft. Vanaf de start van de opleiding veertig jaar geleden zijn 1.874 vinologen gediplomeerd. Sinds 2004 krijgen de geslaagden bij hun diploma nóg een officieel certificaat. Ze worden geregistreerd als register-vinoloog. Na tien jaar worden ze opgeroepen voor een herexamen om deze titel te kunnen behouden.
Column: Schandpaal Twitter
Vroeger werd je doodgegooid met deze spreuk: “De krant. Je kunt hem niet missen. Geen dag!”. Dat gevoel hebben vooral jongeren al lang niet meer. Ze ‘zitten’ op Twitter en Facebook. Lezen is niet ‘cool. En het kost ook zoveel tijd. Daarom liever cybernetische kretologie. Hoef je ook niet zo op ‘correct’ geschrijf te letten.
Pas op voor wijnoxidatie
Wie wijn in een magazijn opslaat, moet er zich van bewust zijn dat de bewaartemperatuur van invloed is op het gedrag van de verpakking en flessluiting. Dat hebben wetenschappers bij Californische Cabernet Sauvignon vastgesteld. Ze lieten wijnen met schroefdop en allerlei soorten kurk bij 10, 20 en 40 graden een half jaar in het donker staan en stelden vast dat de hoogste temperatuur het meeste effect had op wijn in een bag-in-box. Daarbij ging het vooral om oxidatieverschijnselen. De wetenschappers meldden:
Gevecht om betere druiven
In de Amerikaanse staat Michigan verlopen maar drie op de tien wijnjaren kwalitatief probleemloos. Dat betekent dus dat dik 30 % van de opbrengsten tegenvalt. Daarom worden er proeven gedaan om de druiven de grillen van het klimaat beter te laten doorstaan. Schaduw-aanplant om het vocht in de wingerds te verminderen. Andere druivenrassen die beter bestand zijn tegen temperatuurschommelingen. Proeven met materiaal uit Frankrijk, Italië en Spanje. Extra bescherming van wijnstokken tegen vocht en schimmel. Gerichte ontbladering om de planten meer lucht te bieden tegen ziekten en parasieten. Michigan radio besteedde er dezer dagen uitvoerig aandacht aan:
Column: Gerommel in de wijn
Wat doe je als serieus hoofdredacteur van een wijnblad als twee importeurs een reisje naar Nieuw Zeeland voor je willen betalen, je verblijfkosten willen regelen en ook nog andere uitgaven voor hun rekening willen nemen? Dan hoor je voor de eer te bedanken. En zeker niet te accepteren dat die jongens ook nog eens alle advertenties in een speciaal ‘supplement’ voor hun rekening nemen. Dan laad je op z’n minst het odium van beroepsvervuiler op je. En met zo’n wijnvlek op z’n geweten wil geen enkele respectabele journalist of wijnschrijver in de kijker lopen. Gebeurt niet in polderland? Dat had je gedacht. Op de dag dat de Nieuw Zeelandse Sir George Fistonich eind oktober in Muiden met mij sprak over de expansie van zijn ‘gouden’ wijnbedrijf Villa Maria werd hem een tijdschrift-supplement aangeboden waarin zijn land speciale aandacht kreeg. De hoofdredacteur van Perswijn, want over hem gaat het, had het vol geschreven. En in de beperking van de proef-actieradius ( twee domeinen en hun wijnen) toonde hij zich de commerciële meester. Alles betaald en gegarandeerde (advertentie)inkomsten op de (om)koop toe, mooier konden ze het in crisistijd niet maken.













