Dezer dagen was het weer raak. Er kwam voor de zoveelste keer een ‘persbericht’ naar buiten dat serieuze redacties meteen naar de prullenmand hebben laten verhuizen. Want wat moet je met zo’n puur reclamebericht dat voor grote groepen wijnconsumenten absoluut geen waarde heeft. Er komt een nieuwe wijnwebshop van De Gouden Ton. Nou èn, zeg je dan. Die zijn er al zoveel. En nou dus eentje méér. Tjonge, is met dàt even ‘nieuws’. Wie in de markt wil blijven moet zich ‘profileren’ is een oude ‘marketing’-wijsheid. Maar over de manier waarop dat het beste kan, lopen de meningen nogal uiteen. Koploper is linke Derrick van Bythefake, die letterlijk alles uit de hoek scheurt om de favoriet van de zoekmachines te blijven. Dan hebben we het hier al eerder in de tang genomen Maasstedelijke PR- bureau met de (voorheen herhaaldelijk gebleken) filosofie dat nieuws in een persbericht minder belangrijk is dan de klant aan z’n gerief helpen door diens naam zo vaak en zo duur mogelijk te verkopen. Bij Voordeelwijn kunnen ze er ook wat van. Maar daar wordt het onderwerp wijn toch op een andere manier benaderd dan bij die overdrijvers die eerder een groothandel in eigen naamverheerlijking lijken te zijn begonnen. Deze keer speelden die Tonneliers het klaar om in een bericht van een paar regels 7 keer de negotienaam te vermelden. Hier en daar herkenbaar geforceerd, want de bewuste zinnen zouden zonder die naam ook nog beter hebben gelopen.

Na de châteaux d’Yquem en Rieussec heeft nu ook Raymond-Lafon besloten geen wijn van de jaargang 2012 te produceren. In september ontwikkelde zich niet het gewenste edelrot, zodat er geen concentratie van sap in de druiven kon ontstaan. En dat verhindert de vorming van de specifieke Sauternes-aroma’s. Eigenaar Jean-Pierre Meslier liet weten dat de oogst weliswaar ‘fijn en elegant’ was uitgevallen, maar tegelijkertijd te klein en minder geconcentreerd dan normaal. Het restsuikerniveau, normaal 130 tot 140 gram per liter, bleef steken op 114. Van de beste druiven wordt nu alleen een ‘tweede’ wijn gemaakt: ‘Les jeunes pousses de Raymond-Lafon’.

Voor de Fifa wereldcup Brazilië in 2014 gaat wijnboetiek Lidio Carraro in Bento Gonçalves de wijnen leveren. Want die schijnt bij dat evenement minstens zo rijkelijk te gaan vloeien onder de daar aanwezige voetbalbonzen, als bier onder het veldvolk. Bezoekers van de ProWein hebben daar in de stand van Wines of Brazil al een voorproefje van kunnen krijgen. Wijnwijs bezocht de boetiek vorig jaar tijdens een reportagereis door het Braziliaanse wijngebied. Patricia Carraro zei er destijds over dat het bedrijf de puurheid van de wijnen voor zichzelf wil laten spreken. Daarom wordt er ook geen hout gebruikt.

In Frankrijk zit de opperste wijnmacht niet bij vrouwen, maar bij mannen. Dat heeft, voor wat het nationaal bezien waard is, het wijntijdschrift La Revue du Vin de France serieus uitgevogeld. En deze keer staan niet figuren als Michel Rolland, Bernard Arnaut of wijnjournalist Bettane bovenaan de lijst. Het ligt er natuurlijk maar aan wat voor maatstaven je voor het predikaat ‘machtigst’ hanteert. Deze keer gaat het om ‘invloed’. En het bekendste wijnblad van La Republique vindt dat de 43-jarige oppergod Jérôme Despey, van de regeringswijnraad, als de absolute nummer één moet worden beschouwd. Deze raad ressorteert onder France Agrimer, een departement van het ministerie van landbouw. De ‘Languedocien’ heeft het voor elkaar gekregen dat er 300 miljoen euro subsidie beschikbaar is gekomen om de Franse wijnindustrie te hervormen. Daarvan komt 280 miljoen van de Europese Unie. Het geld is bestemd voor het verbeteren van wijngaarden en wijngoederen en het promoten van Franse overzeese wijnen. Nummer 2 op de lijst is de Roemeen Dacias Ciolos, Europees landbouwcommissaris. Hij heeft de Fransen een handje geholpen bij het voorkomen van vrije aanplant. Bernard Arnaud komt pas op 3. Hij is de grote baas van LVMH, eignaar van merken als Moët et Chandon, Château d’Yquem en Cheval Blanc. Arnaud maakte zich minder populair door als belastingvluchter de Belgische nationaliteit aan te vragen. Bij de top 5 hoort ook wijncriticus Robert Parker, naar wiens opvattingen verscheidene grote châteaux zich bij de wijnmakerij zijn gaan gedragen. De eerste wijnboer in de rij staat op plaats 9. Dat is Aubert de Villaine van Domaine de la Romanée Conti.

Dan de vrouwen. Die komen zelfs in de top 20 van het lijstje niet voor. Onder de 200 ‘invloedrijksten’ bevinden zich er maar 27 van het ‘zwakke geslacht’. Van hen staat barones Philippine de Rothschild (80) op plaats 24. Jancis Robinson, Master of wine, haalt plaats 62.
 

Rood is meer waard dan goud. Dat is de visie van legioenen Chinezen die geobsedeerd zijn door vooral het rode goud van Bordeaux. Tot op het hoogste niveau wordt daar indruk en politiek mee gemaakt. Er zijn inmiddels indrukwekkende handelsstromen in de wijnwereld ontstaan. En rijke Chinezen beleggen in toenemende mate in Franse wijngoederen die ze zoveel mogelijk vanuit de Franse optiek laten voortbestaan en functioneren. Over die Chinese obsessie is nu een boeiende film gemaakt: Quand le rouge devient plus précieux que l’or : Red Obsession, een documentaire met de stem van Russell Crowe. Daaruit blijkt dat de Chinezen erop uit zijn de eerste wereldmacht in de wijnproductie, - consumptie en - handel te worden. Een indruk geeft bijgaande video.  De Franse collega’s melden: