We hebben 31 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

3061947
Vandaag
Gisteren
Deze week
-
Deze maand
Vorige maand
Totaal vanaf maart 2013
1281
1326
7603
412452
52963
54366
3061947

Uw IP: 34.207.146.166
22-03-2019 17:35

COLUMN: De wijn-afvalligen

Je zou bijna zweren dat jongeren geen wijnsmaak meer hebben. Als je tenminste in de zoveelste peiling van beroeps-‘watcher’ Nielsen gelooft. Die rapporteerde dat vooral jongeren 'steeds vaker' kiezen voor ‘alcoholvrije wijn’. Ze herdenken in hun gebeden al die zwakkelingen die zich weer eens laten overhalen tot een glas. Steeds meer bekeerlingen die jarenlang verslaafd waren aan de fles melden in dramatische termen op het wereldwijde web hun wederopstanding door in de geslonken kracht ‘te gaan staan’ die nog in hun geest flakkerde.

 

 

Paradijs

Ze hadden eindelijk het Licht gezien nadat wijnhaat-goeroes hen hadden overtuigd van de zelfvergiftiging waaraan zij zich jarenlang te buiten waren gegaan. Wijn is venijn, stond er op de erepoort voor hun huis, toen ze fris en fruitig terugkeerden uit de kliniek, waar ontnuchteringsfluisteraars hen maanden hadden toegezongen en hun frontale hersenkwab weer in z'n fatsoen was gemasseerd. En vanaf dat moment veranderden grauwe dagen in een paradijs van soberheid en 'revival' van de al afstervende lever, waarin hoogstens nog plaats is voor betaalbare alcoholvrije ‘wijn’. Zo kun je toch meedoen onder groepsdruk van wijn-‘amici’. En meelachen met de opgefokte humor van gelegenheidsdrinkers die iedere afzijdige maar een droogkloot vinden. En al die verkopers van ‘wijn’ die geen wijn is kunnen er weer het soort promotie op loslaten die ons moet laten geloven dat die nep-wijn voor kleuters hoe langer hoe meer naar heuse grote-mensen-wijn gaat smaken. Kijk op internet en lees hoe makers en leveranciers van dat spul zich inspannen om de natie zich ‘gezonder’ te laten voelen. En betere Bob’s dan zij die uit hun neergang met de Onthoudingsboodschap zijn herrezen zijn er niet.

 

Andere kleur

Tot zover het evangelie van de Nep-wijn Kerk der Laatste Dagen. De werkelijkheid heeft een andere kleur. Daaraan hebben inmiddels allerlei wijnexperts meegewerkt aan wie een oordeel is gevraagd over het gefleste vocht dat voor wijn moet doorgaan, maar nauwelijks aan de status van spuitwater met prikpil ontkomt. In feite komen dan lieden aan het woord, die minder als vriend dan als vijand van gecastreerde wijn moeten worden beschouwd. Dat valt ook te ‘destilleren’ uit wat ze daarover in speciaal opgezette proefpanels noteerden. Ik citeer over het nationale aanbod:

 

*In extreme noodsituaties drinkbaar.

 

*Lijkt in de verte op echte wijn.

 

*Geur van natte dweil

 

*Smaakt naar nat karton

 

*Muffe geur, mottig.

 

*Mag de naam wijn niet dragen

 

*Kan niet van druiven zijn gemaakt

 

*Komt van druiven bij een kerncentrale

 

Een ander panel keurde mousserend alcoholvrij spul en barstte daarover bepaald niet in laudatio’s uit.

 

En die jongeren maar kiezen voor al die nep, die trouwens zelden volstrekt alcoholvrij is. Er zit, na onttrekking, altijd nog tussen de 0,2 en 0,5 % alcohol in. Van ‘vergist’ druivensap is dan amper sprake. Daar komen dan meestal nog namaak-aroma's en conserverings-rommel bij om de slobber nog ergens naar te laten smaken. Daarom vergist de nepwijn-kliek zich als die denkt dat ware wijnvrienden met minder genoegen zouden nemen dan met onverknoeide wijn van die 8,5 % die Europa in het wijnglas wil zien, met als uitzondering enkele recalcitrante top-Rieslings van Markus Molitor.

 

Verbieden

Heeft die nepwijn dus toekomst? Niet als die als florissant wordt afgeschilderd. En zeker niet onder de benaming ‘wijn’ als er juist van ontwijning sprake is. Het wordt tijd dat bemoeial Europa dat woord verbiedt voor ieder surrogaat dat eigenschappen suggereert die er niet zijn.

 

Gecastreerde wijn heeft vrijwel geen smaakoppervlak. In dat opzicht past het spul wel bij de schare Bekeerlingen die van het ware Wijngeloof is gevallen. En nu deur aan deur zelfs de verderfelijkheid verkondigt van een levensstijl die wijn 'in moderation' omarmt. De commercie is er met een opgepompte 'trend' weer bovenop gesprongen. Want 't schuift, is daar het uitgangspunt. En dan kan zelfs prut met prietpraat worden verheerlijkt.

 

Eind vorig jaar testte collega Ingrid Larmoyeur, website Vinissima, een reeks alcoholvrije ‘wijnen’. Samenvattend is haar oordeel:

‘Alcoholvrije wijn smaakt over het algemeen behoorlijk zoetig. Winegums troffen we regelmatig in onze flessen aan. Maar ook karton en afwaswater, zure cranberry, vlierbloesemsiroop en overjarige appels, zweetvoeten en kaas, natte dweil en tandpasta, muffig, chemisch, vieze geur en smaak. Het smaakt bijna nooit naar echte wijn. Je mist geur en smaak, finesse en complexiteit’.