We hebben 90 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

3553556
Vandaag
Gisteren
Deze week
-
Deze maand
Vorige maand
Totaal vanaf maart 2013
1872
1918
7982
901147
24727
58965
3553556

Uw IP: 3.234.214.179
12-12-2019 23:46

COLUMN: Wijn-rokkenjagers

 

Over wijnheren wordt nooit gezegd dat ze ‘lieftallig’ zijn. Ze draaien elkaar liever de strot af, dan zoiets over een ander masculien wezen te zeggen. Dat doe je niet, zelfs niet als de herenliefde deel uitmaakt van je lijfstijl. Innemend, dat kan nog net. Of sympathiek. Een warme stem mag ook nog. Maar dan zijn we met de complimenteuze adjectieven wel zo’n beetje klaar.

 

 

Hoe anders ligt dat als het om wijnvrouwen gaat, opgedirkt of niet. We kennen een categorie wijnheren die niet wil weten dat ze in feite rokkenjager zijn. Dat verbergen ze zorgvuldig achter een vorm van zelfspot. Hij is de ‘promiscue leeftijd al gepasseerd’. Of iedereen weet dat ‘vrouwen van mij niets te vrezen hebben’. En intussen kunnen ze, ondanks het waakzame klimaat sinds me#too, geen feminien persoon tegenkomen of er wordt al zo’n dubbelzinnige openingszin tegenaan gegooid. Je weet ten slotte nooit hoe een telefoonnummer rolt. Soms is het Zwakke Geslacht er nog van gediend ook. Al hangt het ervan af wie het hoe en in welke functie uit z’n mond krijgt. Een vrouw met een beetje (wijn)baan laat zich niet bij voorkeur door de eerste de beste ambulante dienbladridder verbaal het hof maken. Ook niet als ze 'alleen maar' hoort bij een innemer ‘van positie’.

 

Stillen

Onder die wijnrokkenjagers heb je ook ‘stillen’, net als bij de politie. Ze slaan op wat ze zien. Voeden daar in afwezigheid van het adorabele wezen hun fantasie mee. Schrijven er in eenzaamheid gedichten over. 'Faken' een amoureuze tweezaamheid. Of laten op voorhand in de conversatie weten dat ze voor vrouwen volstrekt ongevaarlijk zijn. Een enkeling is al ‘harmlos’ van nature. Omdat zijn patina wat onaangenaam tot lijf en leden is doorgedrongen. En gul kleedgeld nooit tot z’n prioriteiten heeft behoord.

 

Beschrijving

Die ‘stillen’ kom je ook geregeld tegen op websites. Daar mogen ze zich uitleven en komt het vooral aan op een rijke woordenschat, om niet steeds in hetzelfde adjectief voor een ‘onvolprezen’ wijnvrouw te vervallen. Zo las ik ooit in een wijn-rubriek, die een paar vrouwen de ‘eer’ gunde daarin te worden genoemd, de volgende beschrijvingen:

  • ’Immer charmante’ vrouw van Texelse cuisinier
  • ’Ravissante’ champagne-ambassadrice
  • ’Verrukkelijk intrigerend glimlachje’ van sterrenkok-vrouw

 

In opkomst zijn ook kwalificaties van vrouwen onderling:

  • Absolute wijnkanjer van wie we nog veel gaan horen’
  • Top-wijnvrouw met ballen’

 

Vooral die laatste valt op in een wereld waarin vooral jongere vrouwen dagelijks hun eigen geslachtsdeel als minderwaardig uitdragen door alles ‘kut’ te vinden of te noemen wat in hun ogen niet deugt. Kennelijk willen ze op die manier niet uit de toon vallen in de op fatsoensgebied kantelende wereld, waar het woord 'piemel' zelfs al in de rechtszaal valt.Tja, de een z'n schrik is de ander z'n schik, zullen we maar zeggen.


Er zijn ook wijndames die het nooit tot een vleiend adjectief  brengen en daarmee buiten de kring der bevoorrechten zijn geklasseerd. Kennelijk waren die niet 'va va', 'aanminnig', 'bekoorlijk', 'aanvallig', 'gracieus', 'bloesemend', 'onvergetelijk' of ‘lekker’ genoeg. Of misschien wat te 'gevat' in hun weerwoord na de 'onschuldige' vleeskeuring die de scribent ze laat ondergaan. In dat geval worden ze na een 'kat' aan het adres van de keurmeester al snel als 'kreng' afgedaan.

 

Wie zich van het vrije woord bedient, mag in dit land dus, totaan de huidige opvatting van 'grensoverschrijdend gedrag', ook in geschrifte een subtiele vorm van discriminatie bedrijven: er zijn ‘délicieuses’ en ‘misérables’, met een doodgezwegen gremium daartussen. Maar als het waar is dat iedere vrouw mooier wordt van champagne dan vallen die verschillen weg. Vandaar dat steeds meer proeverijen met een glas bubbels beginnen.