Vertaal/translate

Dutch English French German Italian Portuguese Russian Spanish

We hebben 156 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

5695149
Vandaag
Gisteren
Deze week
Vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 22 maart 2012
655
1753
5445
11770
34447
9670
5695149

Uw IP: 3.210.201.170
22-10-2020 10:41

Column: Naar de bijstand

 

De corona-crisis heeft enkele wijnslijters en –importeurs aan de rand van de financiële afrond gebracht. Als het steunpakket hen niet overeind houdt, zullen ze ‘in de bijstand’ komen. Maar, je gelooft het niet, voordat het gemeentelijk loket zo’n gedupeerde als klant accepteert, moet ie eerst bewijzen de taal op het niveau van een 12-jarige te beheersen. Dat zal een paar miljoen Nederlanders niet meevallen. Want informatie begrijpen en een eenvoudige tekst schrijven, zonder hilarische glijpartijen, is hen niet gegeven. Het is niet te hopen dat ze ooit aan de ‘taaleis’ van de bijstandswet moeten voldoen. Want dan kunnen ze nog lang op hun geld wachten.

 

 

Op cursus

Laatst maakte ik een wijnboer erop attent dat hij zinnen op papier had gezet die zelfs een 12-jarige niet zou begrijpen. De reactie is dan bijna voorspelbaar. Als iedereen maar schreef zoals hij, dan zou al dat gehakketak van die taalgekken op wijdverbreide kneutertaal niet nodig zijn. Hij had toch duidelijk uitgelegd wat ie bedoelde? Ja, maar dan in van die stramme ambtenaren-zinnen die na drie keer lezen nog niets ophelderen. En de uitvinders van dat soort zinnen zitten nou juist in gemeentehuizen die het taalniveau van bijstandstrekkers moeten toetsen. Vanuit wat voor bagage, is dan de vraag. ‘Er vinden overleggen plaats’, las ik in een ‘memo’ van een gemeentelijke stafchef. Ingewikkelder kunnen we het niet maken. En een Brabantse wijnwinkel liet weten: ‘Naast wijncursussen bezoeken wij zelf alle landen waarvan wij wijnen verkopen’. Ze hadden geen flauwe idee wat er mis was. Alle woorden stonden toch correct gespeld en in het gelid? Dat wel, maar zo geformuleerd volgen ze zelf de wijncursussen die ze nou juist bedoelen te geven.

 

Een ‘proost’

Door gebrekkig taalonderwijs gaat er in de communicatie veel mis in dit land. Zelfs pr-bureaus die de wijnsector als klant hebben, spuien verre van vlekkeloze berichten. Kranten kunnen er ook wat van. ‘In veel delen van ons land is de crisis nog niet te boven’, las ik als kromtaal in een veel geciteerde ochtendkrant. En de jongens van RLT-4 wilden ‘een proost’ uitbrengen in plaats van een ‘toast’. Maar ook in meer ingewikkelde, ‘wetenschappelijk’ geproduceerde zinnen, ontsporen de samenstellers bij herhaling. Terwijl juist zij er zich van bewust dienen te zijn dat ‘wie slordig schrijft ook slordig denkt’. Wijnexperts komen er, gegeven een recente taalstudie, beter af. Ze zijn bloemrijk, af en toe zelfs poëtisch en inventief als het om wijntaal gaat. Dat hun vergelijkingen vaak krom zijn, is een andere zaak.

 

Wie zich aan al die taalprutserij ergert, weet dat-ie tegen de bierkaai vecht. Die wordt al snel afgedaan als zo’n fanaat die tegen de stroom wil oproeien. En die ‘stroom’ bestaat dan uit het soort taalbarbaren dat nooit meer een boek leest, want een te beperkte woordkennis heeft om de tekst te begrijpen,tenzij er om de 2 bladzijden in wordt gecopuleerd. Lieden die zich door niets en niemand meer laten sturen of corrigeren. Recalcitrante gelijkhebbers, met wie elke discussie zinloos is. Dan krijg je dit type mails van wijnprijsbrekers: ‘Mocht u al wakker zijn van de unieke eigenschappen van deze zeldzame vondst die 3 x is verguld, schrijf dan in op onze korting’. En dan zwijg ik nog maar over die almaar oprukkende straattaal, die –aldus mijn kleinzoon- over een jaar of tien ‘het nieuwe normaal’ zou moeten zijn. Ook al vinden wij die nu al vaak agressief, discriminerend en voer voor voorgebakken praatprogramma’s.

 

Het rare van de situatie is dat HR-functionarissen ( lieden die met een Hoog Rendement personeel aannemen) brieven van sollicitanten naar ‘hogere’ functies onmiddellijk afleggen als er domme spelfouten in staan of zinnen grammaticaal zijn mislukt. Die stakkerds, onder wie vaak academici die nog geen drie regels foutloos in een rapport kunnen zetten, krijgen bij zo’n selectiebeleid dus ook in het wijnwezen geen passende baan en moeten op de duur naar de bijstand. Daar moeten ze dan die taaltest doen, waarvoor half Nederland zou zakken. Ook die taaltesters zelf, trouwens.

 

In wat voor tijd leven we eigenlijk? Wie daar vandaag het antwoord op weet, loopt morgen al achter.