Vertaal/translate

Dutch English French German Italian Portuguese Russian Spanish

We hebben 189 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

5695181
Vandaag
Gisteren
Deze week
Vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 22 maart 2012
687
1753
5477
11770
34479
9670
5695181

Uw IP: 3.210.201.170
22-10-2020 10:59

Column: Rokjesdag

Wijnreizen. Ik kan er boekdelen over schrijven. Over wijnboeren die je van ontbijt tot en met diner volstoppen met promotie. En je bijna laten verdrinken in hun niet te evenaren cuveés. Over onderkomens die het daklozen-niveau maar amper overstijgen. Over châteaus, waar ze je vorstelijk ontvangen en niet vervelen met zelfstrelerij. Over vigneronnes die hun eigenzinnigheid en feminiene talenten bijna irritant etaleren. En over bescheiden wijnmaaksters die iconische collega’s naar de kroon steken. Al die herinneringen zijn opgeslagen in het doorwijnde hersendeel, waar ook de bijbehorende beelden zijn gepaerkeerd. En af en toe dringen zich daarvan bijzonderheden op die je alleen deelt met wijnreismaatjes, die er net zo hard als jij om gegniffeld hebben.

 

 

 

Begeerd
Een van die ‘memoires’ is gekoppeld aan de mooiste wijnmaakster die ik destijds in de Margaux ontmoette. Ze was zich merkbaar bewust van haar attractieve presentie. En was vroeger, aldus een collega die zegt het met eigen ogen te hebben gezien, al eens betrapt op een snelle copulatie met een eendags-vriend. En nog wel bovenop de vleugel, die de versmolten lusten voldoende ruimte liet en die dit wijnbedrijf nog altijd in de ontvangstruimte heeft staan. Na jaren nu in volle bloei leidde ze ons rond door de meest onverwachte krochten van het château. Met direct in het kielzog enkele initiatiefrijke wijnschrijvers die haar het meest ‘begeerden’. Het bezoek eindigde met een proeverijtje zonder gratis fles na afloop. Want daar zijn ze, evenmin als principiële collega’s, in de chiquere Bordelais niet zo van. Wel signaleerde ik een kort tête-á-tête tussen de Aangebedene en een vereerder, dat uitmondde in het overhandigen van een telefoonnummer aan de Franse Schone.

 

Bestelling
Eenmaal terug in ons verblijf, bleef deze wijnschrijver met een gelukzalige glimlach rondlopen, totdat z’n ‘portable’ overging. De Aangebedene aan de lijn. Die wilde weten of de man vóór de volgende dag nog een bestelling wilde doen. Want die kon dan nog met de vracht naar Nederland mee.

 

Heb nog nooit iemand zo horen vloeken als de teleurgestelde minnaar. Slachtoffer van z'n eigen zelfoverschatting. De man had toch beter kunnen weten. Vond zichzelf altijd al een Adonis. In tegenstelling tot de vrouwen die hij voor zijn collectie achterna zat. En hardleers is-ie, al over de zeventig, nog steeds.