Vertaal/translate

Dutch English French German Italian Portuguese Russian Spanish

We hebben 110 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

6011679
Vandaag
Gisteren
Deze week
Vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 22 maart 2012
1064
1798
2862
12771
22698
330573
6011679

Uw IP: 3.238.174.50
13-04-2021 14:47

Column: ‘Ik bén wijn’

Al die soberheidsapostelen, wat moeten we ermee. Ze leggen zichzelf droog in januari. Met de bedoeling ‘tot bezinning’ te komen over hun ingesleten drinkgedrag. Dus geen gezellige ‘wijntjes’ meer bij de buis. Of met toevallige langskomers die er ook wel zin in hadden.

 

Zou het bij die 28.000 gelovigen van dit jaar helpen? Ligt aan het karakter van de tijdelijke geheelonthouder. Is het een slapjanus die meeloper wordt van de principioloog, dan heeft die zelfkwelling geen zin. Gaat het om de bekeerlingen dan hadden die niet tot januari hoeven wachten om een te uitbundig drinkpatroon bij te schaven. Kennelijk konden die dat niet eerder opbrengen, alle eerdere waarschuwingen van alcoholhaters ten spijt.

 

 Beloningsbadge

 

Op internet las ik in cijfers op IkPas nog eens na wat ontnatting aan profijt wordt toegeschreven: 62 % voelt zich fysiek fitter, 55 % slaapt beter, 32 % weegt minder. En wie het tussentijds moeilijk volhoudt, kan zelfs zo’n ‘coach’ bestellen die vers uit de verslavingszorg is vrijgelaten. Weersta je verleidingen, dan kan dat weer een beloningsbadge opleveren. Liefst zo’n glitter die ook op avondkleding niet misstaat.

 

Psychiater René Kahn van het UMC rammelde kort geleden uit z’n toetsenbord dat een drank als wijn de hippocampus laat krimpen. Daardoor wordt het opslaan van nieuwe informatie moeilijker. Ook het denkwerk verloopt minder vlot. En dat is te merken bij wijnvolk dat zichzelf ‘professional’ noemt , maar in zijn opperste eigenwijsheid niet van zins is zich in alcoholisch gedrag ook maar iets van soberheidsadviezen aan te trekken. Die kleineren wetenschappelijke bevindingen of gaan er prat op tegen de 'mainstream 'in te zwemmen.

 

Een voorbeeld daarvan zette zich een dag na Nieuwjaar breed te kijk in de grootste krant van Nederland. Droogleggen? De eigen-teelt- juryvoorzitter die de verkiezing van "wijnvrouw van het Jaar" heeft bedacht, moet er niet aan denken.

 

Uit haar galmgaten daalde het volgende op de natie neer: ‘Ik bén gewoon wijn. Wijn is mijn leven, mijn liefde en levensstijl. Het zit gewoon in mijn aderen. Ik drink meer dan gemiddeld. Als iemand weet hoe je uit de bocht kan vliegen ben ik het wel. Gemiddeld drink ik toch wel twee flessen in de week'.

Nou, als je er dan niet 'toe doet'...

 

Pseudo-gezag

 

Ze heeft, naar eigen zeggen, 27 jaar 'professionele' ervaring. En zich in een soort pseudo-wijngezag getild waarvan een voorbeeld-functie zou moeten uitgaan. Je kunt wel beweren dat je 'wijn bént', maar daarmee smaakt die nog niet iedereen en ben je nog geen Grand Cru. In dit geval lijkt de hippo-krimp van Kahn al te hebben toegeslagen. Er wordt niets anders dan ego-tripperij geëtaleerd. Net zoals in de fotogalerij waarin de zelf-aanbidding domineert.