Vertaal/translate

Dutch English French German Italian Portuguese Russian Spanish

We hebben 83 gasten en geen leden online

Unieke bezoekers

6011652
Vandaag
Gisteren
Deze week
Vorige week
Deze maand
Vorige maand
Alles vanaf 22 maart 2012
1037
1798
2835
12771
22671
330573
6011652

Uw IP: 3.238.174.50
13-04-2021 14:36

Column: Franz houdt van duur

Kritische berichtgeving wordt bij De Wijnbeurs niet gewaardeerd. Dat laten ze niet openlijk weten, maar ondergronds. Ze ben ik als ‘abonné ‘ van de Nieuwsbrief geëxcommuniceerd. Ik blijf in het bestand, maar moet alle informatie ontberen waarop ‘normale’ abonnees periodiek mogen rekenen. Regisseur van dit regime is ‘wijndirecteur’ Franz Lampe, die in het verse verleden niet afkerig is gebleken van halve waarheden en trucs om z’n ‘targets’ te halen. Hem moet toch glashelder zijn dat uitgestotenen langs allerlei omwegen toch wel aan de gewenste informatie komen.

 

 

 

Zelfcorrectie

 

Wijnverkopers hebben zo hun eigen jargon om klanten te laten watertanden. De goeden overdrijven graag zonder de waarheid achter het etiket te verdraaien. De slechten bedenken vergelijkingen met ‘grote’ wijnen, scheren daarmee langs de rand van de afgrond of overschrijden bewust de grens van wat nog als integer kan worden beschouwd. Beide rassen ontmoeten elkaar in de Koninklijke Vereniging van Nederlandse Wijnhandelaren. Die kent inmiddels allerlei regels voor zelfcorrectie, maar heeft tot nog toe niet laten weten dat er een lid de club is uitgeknikkerd.

 

 

Gegoochel

 

Is daar dan aanleiding toe? Ligt er maar aan wat je op je conto moet hebben om de maat vol te maken voor een royement. Wat de een nog toelaatbaar acht, kan voor een ander al te ver zijn gegaan. Zo heeft het eerder kunnen gebeuren dat de ‘Wijnbeurs’, om z’n tekstgegoochel niet bepaald mijn favoriete wijnslijter, nog opereert onder het embleem van de Koninklijke Vereniging van Nederlandse Wijnhandelaren, terwijl er op de ‘tekstuele’ verkoopmethoden van voorganger Larie-Franz nogal wat aan te merken viel. Want wie een eenvoudige Languedoc-wijn als de rode La Pauline in geschrifte promoveert tot ‘uw grand cru voor door de week’ verkracht niet alleen de waarheid, maar beledigt met zulke verzinsels ook nog eens de intelligentie van wijndrinkers die iets beter op de hoogte zijn dan De Wijnbeurs voor aannemelijk houdt. Diezelfde webwinkel hield ook overeind dat het verschil tussen een ‘grand cru classé’ en de niet geklasseerde ‘wijn van de buurman’ alleen maar zit in de ‘luxueuze opvoeding in peperdure nieuwe vaten’. Terroirverschil? Niet zeuren. Leg een streekwijn uit de midi op hout en je krijgt vanzelf een ‘grand cru classé’ uit Bordeaux.

 

De Wijnbeurs heeft ook al een Chablis verkocht ‘die geen Chablis is’, maar ‘zelfs mineraliger’. En dan was er nog de stunt met ‘DE wereldkampioen Chardonnay’, een Siciliaan die nooit als zodanig is bekroond, maar deze verheffing uitsluitend had te danken aan de (wellicht wat benevelde) portemonnee-fantasie van Larie-Franz hoogst persoonlijk.
Toch een aardige kerfstok, zou je zeggen. Maar De Wijnbeurs is nog steeds lid van de Koninklijke Vereniging.

 

‘Lijken op’

 

Franz heeft, nadat wij hem een tijdlang hinderlijk hebben gevolgd, inmiddels gebroken met de ergste uitwassen in de wijninformatie aan de ‘leden’.
Bij de ‘meest thuisbezorgde’ rode Pauline stond later te lezen dat die is ‘ONTSTAAN als uw cru voor alle dag’. Franz heeft hier tekstueel wat gas terug genomen en ook meer afstand van zijn vorige beweringen. Maar het goochelen met wijnteksten kan hij nog altijd niet laten. Zo is het z’n hobby om wijnen zo te beschrijven dat ze lijken op of smaken naar Barolo of Châteauneuf, niet van champagne zijn te onderscheiden, in de richting gaan van een ‘grand cru’, of zijn gebotteld in een Barolo-fles. Als er maar gerefereerd kan worden aan iets duurs, is Franz in z’n element.

Dat Lampe zich tot op de dag van heden in dat soort vergelijkingen begeeft, is niet verboden. Maar hij zit daarmee wel op het randje van wat acceptabele voorlichting is. Hij gebruikt grote namen om zijn eigen inkoop op te hemelen en in prijs te verheerlijken, ook al komen alleen al de druivenrassen niet overeen. En dat typeert de mentaliteit van de verkoper.

 

***Zo maakt Franz gebruik van dure namen:

Manieri Monferrato

Voor de zesde keer op rij is deze trouvaille wijn bekroond met goud. Een rijke dinerwijn vol sappige kersen en aardse kruiden. Smaakt bijna net zo lekker als een Barolo, vandaar zijn koosnaam 'Barolo Piccolo'.