Column: Mondkapje

Wat er niet voor veranderingen in de cultuur van de wijndegustatie worden voorspeld. De traditionele proeverij zou z’n langste tijd hebben gehad. Geen opstoppingen meer voor tafels met de meeste lege flessen, waar gelegenheidsproevers dachten de beste ervaringen te kunnen opdoen.

 

 


Nee, thuis in je eentje, waar je er uitgebreid de tijd voor kunt nemen en jezelf van commentaar kunt voorzien. In coronatijd vond een slimme importeur uit hoe je digitaal een wijn-(s)lockdown zou kunnen ontlopen. En sindsdien wordt de ene na de andere proeverij bij elkaar gezoemd. Er is zelfs een nationaal overzicht in elkaar gedraaid dat weergeeft wie waar welke proeverijen en wijnlessen geeft. Dat die importeurs daar zelf ook wijzer van willen worden, weerhoudt gezelschappen er niet van op die proeverijen in te schrijven. ‘Contentmaakster’ Manon de Boer, een midden-Brabantse die je voor journalistieke teksten kunt inhuren, schreef in een ochtendblad dat zelfs de ‘vrijmibo’ hier en daar wordt ingewisseld voor deelname aan zo’n digi-degustatie.

 

 

Leesluiheid

Ooit was er een ‘Associatie’ van wijnleraren die zich op internet manifesteerde. Maar die heeft al jaren geen publiek geluid meer gegeven, zodat we mogen aannemen dat die ter ziele is. Het Wijninstituut biedt wél allerlei zoom-cursussen aan. Dus er is gelegenheid genoeg om meer van wijn te weten te komen. Af en toe verschijnt er ook nog wel eens een leerboek. Maar gegeven de tegenwoordige leesluiheid, om niet te zeggen afkeer, wordt het ‘gemak’ gediend met ‘scherm’-lessen in proeven, analyseren en het verkopen van wijnwijsheden. Waarbij overbrengers al niet meer schromen zichzelf tot ‘master’ te bombarderen.

 

Uitvinding

De vraag is of daarvan ook na het corona-tijdperk wat blijft hangen. Een van onze volgers is daar stellig over: zoem-wijnsessies hebben voordelen boven zo’ n ouderwets zaaltjes-‘event’. Je hebt van niemand last en je hoeft er je huis niet voor uit. Bovendien deed-ie thuis een uitvinding. Toen hij verstrooid een mondkapje voordeed en, omdat het er toch zat, daardoorheen puberaal een slok nam, drongen totaal onbekende aroma’s tot diep in z’n neus door. Nu eens geen extra fruit, maar een sterke, niet onaangename ‘vegetaliteit’, zoals hij het uitdrukte. Het kapje werkte als een filter dat geuren toevoegde. Hij probeert nu patent te krijgen op een verkoopbare toepassingsvorm.

 

Sommigen zijn ook voor zoom-lessen niet in de wieg gelegd.