Op de website Wijn Import News Online zijn interessante gegevens te lezen over de wijnvariatie in Macedonië. Het richt zich als wijnland steeds meer op kwaliteit. De nieuwe lichting premiumwijnen stemt optimistisch, bericht collega Han Sjakes.

‘Macedonië produceert jaarlijks zo’n 120 miljoen liter wijn, waarvan de eigen bevolking maar 16 miljoen liter consumeert. Zeker 60 % van de wijnproductie gaat in bulk het land uit.

De overige 40 % is dan kwaliteitswijn, zou je denken. Maar bij de grote bedrijven staan ook literflessen slobberwijn klaar voor de export. Dat mag dan geen bulkwijn zijn, veel zal hij niet verschillen van de ‘Mazedonischer Rotwein’ die je in Duitsland voor €1,59 bij de Aldi aantreft, aangenomen dat deze budgetwijn in bulk is geïmporteerd en in Duitsland is gebotteld.


Groter verschil

Het verschil met de nieuwe kwaliteitswijnen wordt steeds groter, zo werd duidelijk na een bezoek eind vorig jaar. Tikveš, een van de grootste wijnbedrijven van het land, investeert sinds 2003 vele miljoenen in zowel wijngaarden als de technologie in de wijnkelder. De nieuwe kwaliteitswijnen met merk- of wijngaardnamen als Bela Voda, Barovo en Lepovo stellen je beeld van Macedonië als wijnland in positieve zin bij.

Sinds enkele jaren brengen de speciaal voor de productie van premiumwijn aangelegde of heringerichte wijngaarden van Tikveš overtuigende wijn op, die in stijl en smaak geen enkele overeenkomst vertoont met de Macedonische prijskrakers uit het supermarktsegment.

Om enkele toppers van Tikveš te noemen: Bela Voda White 2015 (grenache-chardonnay) is spannend en origineel, evenals Barovo White 2015 (zelfde druiven). Lepovo Chardonnay 2015 en Lepovo Pinot Noir 2013 zijn stevig en chique. Bela Voda Red 2013 (vranec en plavac mali) is zalvend zacht met een Rhône-achtige, kruidige fruitigheid

Een vergelijkbare zorgvuldige aandacht voor het welzijn van de planten is te vinden bij de boetiek-winery Kamnik (eerste oogst 2008), dat een bonte verzameling druiven heeft aangeplant, waaronder syrah, merlot, chardonnay, montepulciano, cabernet, temjanika, greco di tufo en viognier.

Zowel internationale als lokale druiven leveren exportwaardige wijn in het hogere segment op, is mijn indruk.

 

Moeilijk temmen

Vranec wordt vaak naar voren geschoven als de meest talentvolle inheemse blauwe druif, maar daar is wel wat op af te dingen. Vranec (‘wilde zwarte hengst’) heeft veel van alles (zuur, kleur, tannine, alcohol, kracht) en is moeilijk te temmen, zeggen de wijnmakers. Blenden met andere druiven maakt de wijn interessanter, complexer en vriendelijker.

Wijnbedrijf Stobi, een nog redelijk jonge bedrijf (2008), weet goed raad met deze druif, maar vooral ook met rkatsiteli, žilavka, petit verdot, syrah, chardonnay, župljanka en riesling. Ook Dalvina (sinds 2006) maakt mooie župljanka, rkatsiteli en chardonnay.

De lokale druiven maken Macedonië als wijnland extra aantrekkelijk. Heel bijzonder zijn de zeldzame stanušina en prokupec, blauwe druiven waar wijnhuis Popova Kula mooie dingen mee doet. Stanušina is een elegante, florale en kruidige wijn (rood en rosé) met een mysterieus aroma en textuur. Het deed me denken aan Piëmontese (Italië) buitenbeentje grignolino.

Macedonië lijkt een vruchtbare koers te zijn ingeslagen. De slobberwijnen zouden in de nabije toekomst best eens gezelschap kunnen krijgen van een gevarieerd aanbod premium-Balkan-wijnen in de beterewijnhandels en horeca’.